Spricha 19
19
1Bäta een Oama, dee en siene Vollkomenheit waundelt, aus wäa vekjieede Leppen un doabie een Noa es.
2Uk Onkjantnis de Seel es nich goot; un wäa met de Feet haustich es, jeit fälahauft.
3De Noaheit vom Mensch vedoaft sienen Wajch, un sien Hoat grollt jäajen däm Harn.
4Rikjtum veschauft väl Frind; oba de Oama - sien Frint trant sikj von am.
5Een faulscha Zeij woat nich fa schultloos jehoolen woaren; un wäa Läajes utsajcht, woat nich wajchranen.
6Väle schmeichlen eenem Adeljen, un aula sent Frind von däm Maun, dee Jeschenkja jeft.
7Aule Breeda vom Oamen haussen am; wooväl mea trakjen sikj von am siene Frind trigj! Hee jajcht Wieed no, dee nuscht sent.
8Wäa Vestaunt jewent, leeft siene Seel; wäa opp Vestentnis acht, woat Jlekj erlangen.
9Een faulscha Zeij woat nich schultloos jehoolen woaren, un wäa Läajes utsajcht, woat omkomen.
10Goot läwen jeziemt nich eenem Noa; wooväl weinja eenem Kjnajcht, äwa Ferschten too harschen!
11Eenem Mensch siene Ensecht moakt am jeduldich, un sien Riem es daut, Vegonen too äwaseenen.
12De Kjennichsoaja es aus daut Gnorre junge Leiws, oba sien Wooljefaulen aus Deiw opp daut Grauss.
13Een onbedochta Sän es een Onjlekj fa sienem Voda; un eene zenkjische Fru es eene bestendje Drepp.
14Hus un Goot sent een Oawgoot de Vodasch, oba eene ensechtsvolle Fru kjemt vom Harn.
15Fulheit vesenkjt en deepen Schlop, un eene jlikjjeltje Seel woat hungren.
16Wäa daut Jeboot bewoat, bewoat siene Seel; wäa siene Wäaj veacht, woat stoawen.
17Wäa sikj de Oame erboarmt, liet däm Harn; un hee woat am sien Gootsdoonen vejelten.
18Strof dienen Sän, wiels noch Hopninj doa es; oba tracht nich doano, am doottomoaken.
19Wäa wadaspanstich es, mott doaväa betolen; dan wan du uk ennjripst, soo moakst du daut blooss noch schlemma.
20Hea opp Rot un nemm Zuchtijung aun, doamet du weis best enne Tookunft.
21Väl Jedanken sent en däm Hoaten von eenem Maun; oba de Rotschluss Gottes, hee kjemt tostaund.
22De Wellen von Menschen moakt siene Mildheit ut, un bäta een Oama aus een läajna Maun.
23De Forcht Gottes es toom Läwen; un saut vebrinjt maun de Nacht, woat vom Beesen nich bestroft.
24De Fula stakjt siene Haunt enne Komm un hee brinjt dee nich eenmol trigj no sienem Mul.
25Schleist du däm Spata, soo woat de Eenfeltja kluak; un wiest maun däm Vestendjen trajcht, soo woat hee Erkjantnis vestonen.
26Wäa däm Voda Jewault aundeit, de Mutta vejajcht, es een Sän, dee Schaund un Schmach brinjt.
27Lot auf, mien Sän, opp de Zucht to hieren, om dan auftoerre vonne Wieed de Erkjantnis.
28Een nuschtnitzja Zeij vespott daut Rajcht, un daut Mul de Gottloose veschlinjt Onheil.
29Fa de Spata sent Stroofjerechten reed, un Schläaj fa Rigjes de Noaren.
Currently Selected:
Spricha 19: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.
