Spricha 12
12
1Wäa Zucht leeft, leeft Erkjantnis; un wäa Zucht haust, es domm.
2De Gootmeenenda erlangt Wooljefaulen vom Harn, oba däm jeftalichen Maun erkjläat hee fa schuldich.
3Een Mensch woat nich bestonen derch Gottloosichkjeit, oba de Wartel de Jerajchte woat nich wanken.
4Eene pienje Fru es äarem Maun siene Kroon, oba aus Fulet en siene Knoakes es eene schendliche.
5De Jedanken de Jerajchte sent Rajcht, de Äwalajungen de Gottloose sent Bedrach.
6De Wieed de Gottloose sent een Luaren opp Bloot; oba daut Mul de Opprechtje rat an.
7De Gottloose faulen om, un see sent nich mea; oba daut Hus de Jerajchte blift stonen.
8Jemäss siene Ensecht woat een Maun jeloft; oba wäa vekjieedem Hoaten es, woat too Veachtunk sennen.
9Bäta, wäa jerinj es un eenen Kjnajcht haft, aus wäa väanäm deit un haft Mangel aun Broot.
10De Jerajchta kjemmat sikj om daut Läwen von sienem Vee, oba daut Hoat de Gottloose es grausom.
11Wäa sien Launt bebut, woat met sienem Broot saut jemoakt woaren; oba wäa nuschtje Dinj nojajcht, es onvestendich.
12Däm Gottloosen sien Janka es no däm Raup de Beese, oba de Wartel de Jerajchtichkjeit drajcht [Frucht] en.
13Enne Äwaträdunk de Leppen es een beesa Faulstrank, oba de Jerajchta entjeit de Bedrenkjnis.
14Von de Frucht von sienem Mul woat een Maun met Goodem saut jemoakt, un daut Doonen de Menschenhenj kjemt no am trigj.
15Däm Noa sien Wajch es en siene Uagen rechtich, oba de Weisa hieet opp Rot.
16De Oaja de Noaren deit sikj aum seljen Dach wiesen, oba de Kluaka vestakjt daut Loame.
17Wäa de Woarheit utsajcht, deit Jerajchtichkjeit wiesen, oba een faulscha Zeij Läajes.
18Doa es eena, dee onbesonne Wieed räd un stakjt aus een Schwieet; oba de Tung de Weise brinjt Heelunk.
19De Leppen de Woarheit bestonen eewich, oba blooss een Uagenblekj de Läajestung.
20Faulschheit es en dee äa Hoat, dee Beeset schmäden; oba bie dän, dee Fräd plonen, es Freid.
21Däm Jerajchten woat kjeen Onheil bejäajnen, oba de Gottloose sent voll Onjlekj.
22De Läajesleppen sent däm Harn een Groll, oba dee, dee Woarheit eewen, sent Wooljefaulen.
23Een kluaka Mensch helt de Erkjantnis veborjen, oba daut Hoat de Noaren roopt Noaheit ut.
24De Haunt de Pienje woat harschen, oba de schloffe Haunt woat jedwungen sennen to oabeiden.
25Kumma em Hoaten vom Maun bekjt am dol, oba een goodet Wuat freit daut.
26De Jerajchta wiest sienem Näakjsten däm Wajch, oba de Wajch de Gottloose fieet am err.
27De Schloffja woat von sienem Wilt kjeen Brode haben, oba kostboaret Goot von eenem Mensch es daut, wan hee pienich es.
28Opp däm Stich de Jerajchtichkjeit es Läwen, un kjeen Doot opp däm Wajch von äarem Stich.
Currently Selected:
Spricha 12: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.
