Spricha 11
11
1Faulsche (Bedrach) Wichtschol sent däm Harn een Groll, oba vollet Jewicht es sien Wooljefaulen.
2Kjemt Äwamoot, soo kjemt uk Schaund; oba bie de Bescheidne es Weisheit.
3De Onstroflichkjeit de Opprechtje leit an, oba de truloose Faulschheit vedoaft an.
4Vemäajen nuzt nich aum Oajadach, oba Jerajchtichkjeit rad vom Doot.
5De Jerajchtichkjeit de Fromme moakt sienen Wajch jlikj, oba de Gottloosa fäld derch siene Jesazloosichkjeit.
6De Jerajchtichkjeit de Opprechtje rad an, oba de Truloosen woaren jefangen en äare Jia.
7Wan een jesazloosa Mensch stoaft, woat siene Hopninj toonuscht, un de Hopninj de Fräfla es toonuscht jeworden.
8De Jerajchta woat ut de Bedrenkjnis frie jemoakt, un de Jesazloosa kjemt aun siene Städ.
9Met däm Mul vedoaft de Ruchloosa sienen Näakjsten, oba derch Erkjantnis woaren de Jerajchte friejemoakt.
10De Staut freit sikj biem Wool de Jerajchte, un biem Unjagank de Gottloose es Jubel.
11Derch däm Säajen de Opprechtje kjemt eene Staut nohecht, oba derch daut Mul de Gottloose woat see doljeräten.
12Wäa sienen Näakjsten veacht, haft kjeen Vestaunt; oba een veständja Maun es stell.
13Wäa aus Pludara omhäajeit, dakjt daut Jeheemnis op; wäa oba truen Jeistes es, dakjt de Sach too.
14Woa kjennen Leida (Väanämen, Äwalajende) sent, vefelt een Volkj; oba Heil es bie de Menj de Rotjäwa.
15Sea schlajcht jeit daut eenem, wan hee fa eenen aundren Birj jeworden es; oba wäa daut Henj ennschlonen haust, es secha.
16Eene leeftolje Fru erlangt Iea, un jewaultdoonende erlangen Rikjtum.
17Sich selfst deit de Milddoonenda goot, oba de Onboarmhoatja deit sienem Fleesch wee.
18De Gottloosa schauft sikj faulschen Jewenst, oba wäa Jerajchtichkjeit seit, woarhauftjen Loon.
19Aus de Jerajchtichkjeit toom Läwen, soo rieekjt daut däm, dee Beesem nojajcht, too sienem Doot.
20Dee een faulschet Hoat ha, sent däm Harn een Groll; oba sien Wooljefaulen sent dee em Wajch Vollkomne.
21De Haunt doanopp! De Beesa woat nich fa schultloos jehoolen woaren; oba de Somen de Jerajchte woat jerat.
22Een goldna Rinkj enne Näs von eenem Schwien, soo es eene scheene Fru onen Aunstaunt.
23Daut Velangen de Jerajchte es blooss Goodet; de Hopninj de Gottloose es Oaja.
24Doa es eena, dee utstreet, un hee kjricht noch mea; un eena, dee mea spoat aus rajcht es, un daut es blooss toom Mangel.
25De säajende Seel woat sea saut, un de Drenkjende woat uk selfst jedrenkjt.
26Wäa Jeträajd trigjhelt, däm veflucht daut Volkj; oba Säajen kjemt äwa däm sien Haupt, dee Jeträajd vekjaft.
27Wäa daut Goode iewrich sieekjt, sieekjt Wooljefaulen; oba wäa no Beesem tracht, äwa am woat daut komen.
28Wäa opp sien Rikjtum vetrut, dee woat faulen; oba de Jerajchte woaren utloten aus Loof (Jreens).
29Wäa sien Hus entwei moakt, woat Wint oawen; un de Noa woat een Kjnajcht von däm, dee een weiset Hoat haft.
30De Frucht vom Jerajchten es een Läwensboom, un de Weisa jewent Seelen.
31Kjikj, däm Jerajchten woat oppe Ieed vejelt, wooväl mea däm Gottloosen un Sinda!
Currently Selected:
Spricha 11: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.
