4. Mose 21
21
De Kanaanita von Atarim worden vebaunt
1Un de Kanaanita, de Kjennich von Arad, dee em Sieden wonden, hieeden, daut Israel oppem Wajch no Atarim kaum, un hee street jäajen Israel un fieed Jefangne von an wajch. 2Doa deed Israel däm Harn een Vespräakjen un säd: Wan du dit Volkj jewess en miene Haunt jefst, soo woa ekj siene Städa vebaunen. 3Un de Har hieed opp de Stemm Israels un jeef de Kanaanita en siene Haunt; un vebaunde an un äare Städa. Un maun gauf däm Uat däm Nomen Horma [Venichtunk].
Daut ojjeduldje Volkj woat bestroft un Radunk derch de Koppane Schlang
4Un see jinjen vom Boajch Hor wieda, oppem Wajch nom Schelpmäa, om daut Launt Edom too omgonen. Oba de Volkjsseel wia oppem Wajch onjeduldich; 5un daut Volkj räd jäajen Gott un jäajen Moses: Wuarom ha jie ons ut Ägipten noppjefieet, daut wie enne Wieste stoawen? Dan doa es kjeen Broot un kjeen Wota, un onse Seelen äakjlen sikj fa disem schlajchten Äten. 6Doa schekjt de Har fiaje Schlangen unja daut Volkj, un see beeten daut Volkj; un daut storf väl Volkj en Israel. 7Doa kaum daut Volkj no Moses, un see säden: Wie ha jesindicht, daut wie jäajen däm Harn un jäajen die jerät ha; bedd to däm Harn, daut hee de Schlangen von ons wajch nemt. Un Moses bedd fa daut Volkj. 8Un de Har räd too Moses: Moak die eene Schlang un doo dee opp eene Stang; un daut woat passieren, jiedra, dee jebäte es un ar aunkjikjt, dee woat aum Läwen bliewen. 9Un Moses muak eene Schlang von Koppa un deed dee oppe Stang; un daut passieed, wan eene Schlang wäm jebäte haud, un hee kjikjt nohecht no de koppane Schlang, soo bleef hee aum Läwen.
10Un de Kjinja Israel jinjen wieda un loagaden sikj en Obot. 11Un see jinjen wieda von Obot un loagaden sikj en Ijje-Abarim, enne Wieste, dee ver Moab jäajen Sonnenoppgank es. 12Von doa jinjen see wieda un loagaden sikj aum Bach Sered. 13Von doa jinjen see wieda un loagaden sikj jantsied von Arnon, daut enne Wieste es, un ut dee Jäajent de Amorita väakjemt. Dan de Arnon es de Jrens von Moab, tweschen Moab un de Amorita. 14Doarom heet daut em Kjrichsbuak Gottes:
Waheb en Sufa un de Rieen von Arnon; 15un de Wotajrens de Läachten, dee sikj no de Wonsett Ar-Moab utstrakjt, un sikj aune Jrens von Moab länt.
16Un von doa jinjen see no Beer; daut es de Borm, von däm de Har too Moses räd: Vesaumel daut Volkj, un ekj well an Wota jäwen. 17Doa sung Israel dit Leet: Komt nom Borm! Sinjt von am! 18Borm, däm de Ferschten growe, dän de Väanämen vom Volkj, met de Jesazjäwa, jegroft ha met äare Stakja!
19Un ut de Wieste jinjen see no Mattana; un von Mattana no Nachaliel, un von Nachaliel no Bamot; 20un von Bamot nodäm Tol, daut en Moab sienem Flekj es, nom huagen Boajch Pisga, dee jäajen de Wieste kjikjt.
21Un Israel schekjt Bootschofta no Sihon, däm Kjennich äwa de Amorita, un leet am sajen: 22Lot mie derch dien Launt gonen! Wie wellen nich em Akalaunt un de Wienboaj gonen, wie wellen kjeen Wota ut de Borms drinkjen; oppem Kjennichswajch well wie gonen, bat wie derch diene Jäajent sent. 23Oba Sihon leet Israel nich, derch siene Jäajent gonen; un Sihon vesaumeld aul sien Volkj un jinkj ut, Israel enne Wieste entjäajen, un kaum no Jahaz un kjamft jäajen Israel. 24Un Israel schluach am met dän schoapen Schwieet un neem sien Launt en, vom Arnon bat aun Jabbok, bat de Kjinja Amon; dan de Jrens de Kjinja Amon wia faust. 25Un Israel neem aul dise Städa, un Israel wond en aule städa de Amorita, en Hesbon un en aule siene Darpa. 26Dan Hesbon wia de Staut von Sihon, däm Kjennich äwa de Amorita; un dise hauden verhäa met däm Kjennich äwa de Moabita jesträden un haud sien gaunzet Launt bat däm Arnon ut siene Haunt jenomen.
27Doahäa sajen de Spruchrädna: Komt no Hesbon; oppjebut un faust jemoakt wort de Staut Sihon!
28Dan Fia jinkj ut von Hesbon, eene Flaum von de Staut Sihon; daut freet Ar-Moab, de Haren de Hechten von Arnon.
29Wee die, Moab; Volkj von Kamos, du best veloare! Hee haft siene Säns too Flichtlinkje jemoakt un siene Dajchta enne Jefangenschoft Sihon jefieet, vom Kjennich äwa de Amorita.
30Doa ha wie opp an jeschote; Hesbon es veloaren bat Dibon; doa ha wie vewust bat Nofach - Fia bat Medeba!
31Un Israel wond em Launt de Amorita. 32Un Moses schekjt Mana ut, om Jasa auntoseenen; un see neemen äare Darpa en, un hee dreef de Amorita rut, dee doa wieren.
33Un see dreiden sikj un jinjen nopp oppem Wajch no Baschan; un Og, de Kjennich von Baschan, jinkj ut, an entjäajen, hee un aul sien Volkj, toom Kaumf no Edrei. 34Un de Har räd too Moses: Enjst die nich fa am! Dan en diene Haunt ha ekj am jejäft un aul sien Volkj un sien Launt; un doo am, soo aus du Sihon, däm Kjennich äwa de Amorita, jedonen hast, dee en Hesbon wond. 35Un see schluagen am un siene Säns un aul sien Volkj, bat am kjeen Wajchjeranda äwableef; un see neemen sien Launt en.
Currently Selected:
4. Mose 21: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.
