4. Mose 15
15
Veordnungen fa Opfa em Launt Kanaan
1Un de Har räd too Moses un säd: 2Räd to de Kjinja Israel un saj to an: Wan jie en daut Launt komen, woa jie wonen sellen, daut ekj junt jäwen woa, 3un jie däm Harn een Fiaopfa brinjen, een Brauntopfa ooda een Schlachtopfa, om een Vespräakjen too erfellen, ooda eene friewelje Gow, ooda aun june Faste, om däm Harn een leeftoljen Jeroch to brinjen, vom Rind- ooda vom Kjlienvee: 4Soo saul dee, dee däm Harn siene Opfagow brinjt, aus Speisopfa brinjt een tieendel fienet Mäl, jemischt met een vieedel Hin Eelj; 5Un aus Drinkjopfa saust du een vieedel Hin Wien opfren toom Brauntopfa ooda toom Schlachtopfa, bie jiedrem Schop. 6Ooda bie eenem Bock saust du aus Speisopfa twee tieendel fienet Mäl opfren, jemischt met een tieendel Hin Eelj; 7un aus Drinkjopfa saust du een dreddel Hin Wien brinjen; een leeftolja Jeroch däm Harn. 8Un wan du een junget Rind aus Brauntopfa ooda aus Schlachtopfa opfascht, om een Vespräakjen too erfellen, ooda aus Dankopfa däm Harn, 9soo saul maun toom jungen Rind aus Speisopfa dree tieendel fienet Mäl brinjen, jemischt met eenem haulwen Hin Eelj; 10un aus Drinkjopfa saust du een haulwet Hin Wien brinjen; een Fiaopfa leeftoljen Jeroch däm Harn. 11Aulsoo saul jedonen woaren bie jiedrem Rind ooda bie jiedrem Bock ooda bie jiedrem Schop ooda bie jiedre Kos; 12no de Zol, dee jie opfren, sell jie aulsoo doonen bie eenem jiedren no äare Zol. 13Jiedra Einheimischa saul dit aulsoo doonen, wan hee een Fiaopfa leeftoljen Jeroch däm Harn brinjt. 14Un wan een Framda bie junt es, ooda wäa en june Medd es bie june Jeschlajchta, un hee däm Harn een Fiaopfa leeftoljen Jeroch opfat, soo saul hee krakjt soo doonen, aus jie doonen.
15Waut de Vesaumlunk betraft, soo saul eene Sazunk fa junt sennen un fa däm Framden, dee bie junt es; eene eewje Sazunk bie june Jeschlajchta; aus jie, soo saul de Framda ver däm Harn sennen. 16Een Jesaz un een Rajcht saul fa junt sennen un fa däm Framden, dee bie junt es.
17Un de Har räd too Moses un säd: 18Räd to de Kjinja Israel un saj to an: Wan jie en daut Launt komen, wuahan ekj junt brinjen woa, 19soo saul daut passieren, wan jie von däm Laundesbroot äten, soo sell jie däm Harn een Häwopfa opphäwen: 20Aus jun Ieeschtet Schrootmäl sell jie eene Kuak aus Häwopfa häwen; aus daut Häwopfa de Draschdäl, aulsoo sell jie dit häwen. 21Vom Ieeschten vom Schrootmäl sell jie däm Harn een Häwopfa jäwen, bie june Jeschlajchta.
22Un wan jie ut Veseenen sindjen un aul dise Jebooten nich doonen, dee de Har too Moses jerät haft, 23aules, waut de Har junt derch Moses befoolen haft, von däm Dach aun, doa de Har Jebooten jeef, un wiedahan opp aul june Jeschlajchta, 24soo saul daut passieren, wan daut ver de Uagen de Jemeent jeheem es, ut Veseenen passieet es, soo saul de gaunze Jemeent eenen jungen Boll aus Brauntopfa opfren toom leeftoljen Jeroch däm Harn, met sienem Speisopfa un sienem Drinkjopfa, no de Väaschreft, un eenen Kosenbock toom Sindopfa. 25Un de Priesta saul Veseenunk fa de gaunze Jemeent de Kjinja Israel doonen, un daut woat an vezeit woaren; dan daut wia eene Sind ut Veseenen, un see ha äare Opfagow, een Fiaopfa däm Harn, un äa Sindopfa ver däm Harn jebrocht wäajen äare Sind ut Veseenen. 26Un daut woat de gaunze Jemeent de Kjinja Israel vezeit woaren un däm Framden, dee en äare Medd es; dan von däm gaunzen Volkj es daut passieet ut Veseenen. 27Un wan eene eenselne Seel ut Veseenen sindicht, soo sellen see eene eenjoasche Kos toom Sindopfa brinjen. 28Un de Priesta saul Veseenunk fa dee Seel doonen, dee ut Veseenen ver däm Harn jesindicht haft, om Veseenunk fa ar to doonen; un daut woat ar vezeit woaren. 29Fa däm Einheimischen unja de Kjinja Israel un fa däm Framden, dee en äare Medd es, sell jie een Jesaz haben, fa däm, dee ut Veseenen waut deit. 30Oba de Seel, dee met ne oppjehowne Haunt waut deit, von de Einheimische un von de Framde, dee däm Harn lastren; un dee selje Seel saul utjerot woaren ut de Medd von äarem Volkj, 31dan daut Wuat Gottes haft an veacht un sien Jeboot jebroaken; dee selje Seel saul jewess utjerot woaren; äare Schult es opp ar.
De Strof fa de daut entheiljen vom Sabat
32Un aus de Kjinja Israel enne Wieste wieren, doa fungen see eenen Maun, dee aum Sabat Holt saumeld. 33Un dee an, biem Holt saumlen, jefungen hauden, brochten am no Moses un no Aaron un de gaunze Jemeent. 34Un see läden am unja Oppsecht, dan daut wia nich jeneiw bestemt, waut am jedonen woaren sull. 35Doa räd de Har too Moses: De Maun saul jewess stoawen; de gaunze Jemeent saul am butrem Loaga steenjen. 36Doa fieed am de gaunze Jemeent ver däm Loaga rut, un see steenijden am, daut hee storf, soo aus de Har Moses befoolen haud.
37Un de Har räd too Moses un säd: 38Räd to de Kjinja Israel un saj to an, daut see sikj eene Toll aum Raunt von äare Bowakjleeda moaken, bie äare Jeschlajchta, un daut see aum Raunt de Tolle eene Schnua von blauen Purpur saten; 39un de Toll saul junt doatoo deenen, daut jie, wan jie dee aunkjikjen, aun aule Jebooten Gottes denkjen un dee doonen, un daut jie nich junem Hoat nogonen un no june Uagen, dän jie nohuare; 40doamet jie aun aul miene Jebooten denkjen un dee doonen, un heilich junem Gott sent. 41Ekj sie de HAR, jun Gott, dee ekj junt ut däm Ägiptenlaunt rutjefieet ha, om jun Gott to sennen; ekj sie de Har, jun Gott.
Currently Selected:
4. Mose 15: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.
