4. Mose 11
11
Daut Volkj kloagd un wort bestroft – Zäwentich Eltestasch wieren met Moses – Fleesch fa daut ontofrädne Volkj
1Un daut passieed, wan daut Volkj sikj bekloagd, daut et iebel enne Uaren Gottes wia; un aus de Har daut hieed, doa flaumd sien Oaja opp, un een Fia Gottes brend unja an un freet aum Enj de Loagasch. 2Un daut Volkj schrieech too Moses; un Moses bäd toom Harn, doa läd sikj daut Fia. 3Un maun gauf disem Uat däm Nomen Tabera, wiels een Fia Gottes unja an jebrent haud.
4Un daut Mischvolkj, daut en äare Medd wia, wort ontofräd, un uk de Kjinja Israel hielden wada un säden: Wäa woat ons Fleesch tooäte jäwen? 5Wie denkjen aun dee Fesch, dee wie en Ägipten emsonst auten, de Gurkje un de Meloone un daut Luak un de Zipple un Zischnikj; 6un nu es onse Seel drieej; goa nuscht es doa, onse Uagen seenen blooss de Maunajrett. 7Oba daut Mauna wia aus Koriandasot, un sien utseenen aus daut Aunseenen von Bdellion. 8Daut Volkj rand omhäa, un see saumelden un molde daut met Hauntmäle ooda staumpte daut enne Meisa; un see koakte daut en Tap, muaken uk Kuaken doavon; un de Jeschmak wia aus Jeschmak von Eeljkuake. 9Un wan de Nacht de Deiw oppem Loaga rauffoll, soo foll daut Mauna met rauf.
10Un aus Moses daut Volkj no äare Jeschlajchta, eenen jiedren aum Engank vom sienem Zelt, hielen hieed, un de Oaja Gottes sea oppflaumd, enne Uagen Moses wia daut iebel. 11Un Moses säd toom Harn: Wuarom hast du aun dienem Kjnajcht iebel jedonen, un wuarom ha ekj nich Jnod jefungen en diene Uagen, daut du de Laust von disem Volkj opp mie lajst? 12Sie ekj met disem Volkj schwanga jegonen, ooda ha ekj daut jebuaren, daut du to mie sajchst: Droag daut en dienem Bossem, aus ne Pfläajmutta daut kjliene Kjint drajcht, en daut Launt, daut du äare Vodasch jeschwuaren hast? 13Wuahäa saul ekj Fleesch nämen, om daut disem Volkj to jäwen? Dan see hielen ver mie un sajen: Jeff ons Fleesch, daut wie äten! 14Ekj kaun nich auleen dit gaunze Volkj droagen, dan daut es mie too schwoa. 15Un wan du soo met mie deist, soo brinj mie doch om, wan ekj en diene Uagen Jnod jefungen ha, doamet ekj mien Onjlekj nich seenen woa.
16Un de Har räd too Moses: Vesaumel mie 70 Mana vonne Eltestasch Israels, von dee du weetst, daut see de Eltestasch vom Volkj un siene Väastona sent, un brinj an nom Zelt de Bejäajnunk, daut see sikj doa met die hanstalen. 17Un ekj woa raufkomen un doa selfst met die räden, un ekj woa von däm Jeist nämen, dee opp die es, un opp an lajen, daut see met die de Laust vom Volkj droagen, un du an nich auleen drajchst. 18Un toom Volkj saust du sajen: Heilicht junt fa morjen, un jie woaren Fleesch äten; dan jie ha ver de Uaren Gottes jehielt un jesajcht: Wäa woat ons Fleesch toom äten jäwen? Dan en Ägipten jinkj ons daut goot; un de Har woat junt Fleesch jäwen, un jie woaren äten. 19Nich 1 Dach sell jie äten, un nich twee Doag un nich fief Doag un nich 10 Doag un nich 20 Doag: 20Bat eenem gaunzen Moonat, bat daut junt to de Näs rutkjemt, un junt daut to Äakjel woat; wiels jie däm Harn, dee en june Medd es, veacht ha un ver am jehielt un jesajcht ha: Wuarom sent wie ut Ägipten rutjegonen? 21Un Moses säd: 600 000 Maun too Foot es dit Volkj, en dee äare Medd ekj sie, un du sajchst: Fleesch well ekj an jäwen, daut see eenen gaunzen Moonat äten! 22Saul Kjlien- un Rindvee fa an jeschlacht woaren, daut et fa an toorieekjt? Ooda sellen aule Fesch ut daut Mäa fa an jesaumelt woaren, daut et fa an toorieekjt? 23Un de Har räd too Moses: Es de Haunt Gottes too kort? Nu saust du seenen, auf mien Wuat die traft ooda nich.
24Doa jinkj Moses rut un räd met däm Volkj de Wieed Gottes; un hee vesaumeld 70 Mana vonne Eltestasch ut däm Volkj un stald an runtom daut Zelt. 25Un de Har kaum enne Wolkj rauf un räd to am un neem von däm Jeist, dee opp am wia, un läd am opp dee 70 Mana, de Eltestasch. Un daut passieed, sooboolt de Jeist opp an kaum, profezeide see; oba nohäa nich. 26Un 2 Mana bleewen em Loaga trigj, de Nomen von eenem wia Eldad, un de Nomen vom aundren Medad; un uk opp an kaum de Jeist, (see wieren uk unja de Oppjeschräwne, oba wieren nich nom Zelt rutjegonen), un see profezeide em Loaga. 27Doa rand een Jinjlinkj han un berecht daut Moses un säd: Eldad un Medad profezeien em Loaga. 28Un Josua, Nuns sien Sän, Moses sien Deena, eena von siene Jinjlinje, auntwuad un säd: Mien Har Moses, vebeed an! 29Oba Moses säd to am: Iewascht du fa mie? Mucht doch daut gaunze Volkj Gottes Profeeten sennen, daut de Har sienen Jeist opp an lajcht!
30Un Moses jinkj trigj em Loaga, hee un de Eltestasch Israels. 31Un een Wint von Gott ut juach Puttjenutts vom Mäa un streid dee äwa daut Loaga, bie eene Doagesreis häa un bie eene Doagesreis doa, runtom daut Loaga, un bie twee Ellen huach äwa däm Ieedboddem. 32Un daut Volkj muak sikj opp, däm seljen gaunzen Dach un de gaunze Nacht un däm gaunzen näakjsten Dach, un see saumelden Puttjenutts; wäa weinich jesaumelt, haud 10 Homa jesaumelt; un dee breeden sikj runtom daut gaunze Loaga ut. 33Daut Fleesch wia noch tweschen äare Tänen, daut wia noch nich vekaut, doa brend de Oaja Gottes äwa daut Volkj, un de Har schluach an met eene groote Ploag. 34Un maun jeef däm seljen Uat däm Nomen Kibrot-Hattaawa [Lost-Jräwa], wiels maun doa selfst daut Volkj begroof, daut ontofräd jewast wia. 35Von Kibrot-Hattaawa jinkj daut Volkj no Hazerot; un see wieren en Hazerot.
Currently Selected:
4. Mose 11: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.
