YouVersion Logo
Search Icon

Hiob 5

5
Woarnunk fa Vedruss – De Väaschlach: sikj ver Gott to deemootjen un vebieejen
1Roop doch, auf eena doa es, dee die auntwuat! Un aun woonem de Heilje west du die wenjen? 2Dan däm Noa warjd de Jrim auf, un däm Eenfeltjen moakt de Iewa doot. 3Ekj, ekj sach däm Noa Wartlen schlonen, un sooboolt vewenscht ekj siene Wonunk. 4Siene Kjinja bliewen wiet auf vom Jlekj; un see worden em Dooa veklunjt, un kjeen Rada wia doa. 5Siene Arnt woat de Hungaja äten, un ut de Hachelhakjen naum hee an wajch; un no äarem Vemäajen schnaupe de Darschtje. 6Dan nich ut däm Stoff jeit Onheil väa, un Lieden waust nich ut däm Aka; 7sonda de Mensch es toom Lieden jebuaren, aus de Fiafunke sikj opphäwen biem flieejen.
8 Oba ekj wudd Gott sieekjen un Gott miene Sach doalajen, 9dee Grootet un Onerforschtet deit, Wunda onen Zol; 10dee Räajen opp de gaunze Ieed jeft, un Wota schekjt opp daut gaunze Akalaunt; 11om de Läaje nohecht too saten, un Truarnde stieen opp toom Jlekj. 12Dee tonicht moakt de Aunschläaj de Lestje, un äare Henj fieren däm Plon nich ut; 13dee de Weise jript en äare Lest, un de Rot de Vedreide äwaschleit sikj. 14Aum Dach steeten see opp Diestanis, un aum Meddach tauste see aus de Nacht. 15Un hee rad vom Schwieet, von äarem Mul, un ut de Haunt de Stoakje däm Älenden. 16Soo woat däm Oamen Hopninj, un de Ojjerajchtichkjeit veschlitt äa Mul.
17Kjikj, jlekjseelich de Mensch, däm Gott stroft! Dan soo vesteet nich de Zichtjung vom Aulmajchtjen. 18Dan hee vewundet un vebinjt, hee veschleit, un siene Henj heelen. 19En sas Bedrenkjnisen woat hee die raden, un en säwen woat die kjeen Iebel auntauste. 20En Hungaschnoot erleest hee die vom Doot, un em Kjrich von de Jewault, vom Schwieet. 21Ver de Tung de Jeissel woascht du veschoont sennen, un du woascht die nich ferchten ver de Vewustunk, wan dee kjemt. 22Äwa de Vewustunk un Hunga woascht du lachen, un fa de Tieren de Ieed woascht du die nich ferchten; 23dan dien Bunt woat met de Steena oppem Flekj sennen, un de Tieren oppem Flekj woaren met die Fräd haben. 24Un du woascht erfoaren, daut dien Zelt en Fräd es, un du diene Wonunk bekjikjst, soo woat die nuscht fälen; 25un du woascht erfoaren, daut dien Somen groot sennen woat, un diene Auflaja aus daut Krut oppe Ieed. 26Du woascht bejenj en daut Grauf komen, aus de Goawen to siene Tiet enjebrocht woaren.
27Kjikj, daut ha wie erforscht, soo es daut; hia daut, un du, moakj die daut!

Currently Selected:

Hiob 5: PBJHF

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in