Hiob 36
36
De vieede Räd von Elihu: Derch Lieden to Selfst-Erkjantnis un Jehuarsom – De Monunk aun Hiob to Aunerkjanunk fa Gott sien Doonen
1Un Elihu jinkj wieda un säd: 2Wacht opp mie een bät, un ekj well die berechten; dan noch sent fa Gott Wieed doa. 3Ekj well mien Weete von wiet häa holen, un mienem Erschaufa Jerajchtichkjeit jäwen. 4Dan woarhauft, miene Wieed sent kjeene Läajes; eena aun Erkjantnis Vollkomna es bie die.
5Kjikj, Gott es majchtich, un doch veacht hee kjeenen, - majchtich aun Krauft en sienem Hoaten. 6Hee helt däm Gottloosen nich aum Läwen, un daut Rajcht de Älendje schauft hee. 7Hee dreit siene Uagen nich auf von däm Jerajchten, un met Kjennichs opp däm Troon, doahan sat hee an opp emma, un see sent erhowen. 8Un wan see met Faslen jebungen sent, un en Älentsstrenj jefangen woaren, 9dan moakt hee an to weeten äa Doonen un äare Äwaträdungen, dan see ha sikj äwahowen; 10un moakt an daut Ua de Zucht op un sajcht, daut see omdreien sellen vom Fräfel. 11Wan see hieren un unjadon sent, soo woaren see äare Doag en Jlekj vebrinjen un äare Joaren en Freid. 12Oba wan see nich hieren, soo ranen see aum Schwieet un vegonen onen Erkjantnis. 13Oba dee ruchloose Hoaten sent, häaje Oaja: See roopen nich om Help, wan hee an jebungen haft. 14Äare Seel stoaft doahan enne Jugent, un äa Läwen unja de Huaren. 15Däm Älenden rad hee en sienem Älent, un en de Triebsaul moakt hee an daut Ua op.
16Soo haud hee uk die ut däm Rach de Bedrenkjnis en eenem wiedem Rum jefieet, woa kjeene Enjheit jewast, un dien gooda Desch wudd voll Fat sennen. 17Oba du best met däm Uadeel de Gottloose erfelt: Uadeel un Jerecht woaren die jriepen. 18Dan de Jrim, mucht hee die nich toom Veheene velocke, un daut groote Leesjelt veleid die nich! 19Sull die dien Schrieen un aule Aunstrenjunk diene Krauft die ut de Bedrenkjnis fieren? 20Lua nich no de Nacht, dee de Velkja plazlich wajchfäaje woat. 21Heed die, drei die nich nom Fräfel, dan daut trakjst du däm Älent väa.
22Kjikj, Gott haundelt vollkomen en siene Macht; wäa es een Liera aus hee? 23Wäa haft am sienen Wajch väajeschräwen, un wäa doaf sajen: Du hast Orrajcht jedonen? 24Denkj doaraun, daut du sien Doonen groot moakst, daut Menschen besinjen. 25Aule Menschen kjikjen daut aun, von wiet sitt de Stoawenda daut.
De Natua openboat woo majestätisch Gott es – De Monunk sikj ver Gott to deemootjen
26Kjikj, Gott es too groot fa onse Erkjantnis; de Zol von siene Joaren, sent onerforschlich. 27Dan hee trakjt Wotadreppe nohecht; von däm Donst, däm hee moakt, see faulen rauf aus Räajen, 28dan de Wolkjen drepple rauf opp väle Menschen. 29Vesteit maun äwahaupt daut utbreeden de Wolkjen, daut Krache en sienem Zelt? 30Kjikj, hee vebreet om sikj sien Licht ut, un däm Mäaresgrunt bedakjt hee. 31Dan doa derch recht hee de Velkja, jeft Speise em Äwafluss. 32Siene Haunt bedakjt hee met Blitz, un hee jebeed am jäajen däm janjen, däm hee trafen saul. 33Sien Donnre vekjindicht sien Komen aun, soogoa daut Vee sien Nodakomen [em Jewitta].
Currently Selected:
Hiob 36: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.
