Hiob 31
31
Sien jerajchtet Vehoolen jäajenäwa Gott un de Menschen – Reed sikj ver Gott to Rajchtfoadjen
1Ekj ha met miene Uagen eenen Bunt jemoakt, un woo haud ekj opp eene junge Fru jekjikjt! 2Dan waut wia daut Deel Gottes von bowen jewast, un däm Aulmajchtjen sien Oawgoot von doa Bowen? 3Es nich Vedoawen fa däm Onjerajchten, un Misjeschekj fa dee, dee Fräfel doonen? 4Sitt hee nich miene Wäaj un talt aule miene Schräd?
5Wan ekj met Faulschheit omjegonen sie un mien Foot sikj toom Droag jespood haft, 6hee wajcht mie opp de Wichtschol de Jerajchtichkjeit, un Gott woat miene Oschult erkjanen, 7wan mien Schrett von däm Wajch aufjeboagen, un mien Hoat miene Uagen nojegonen es, un aun miene Henj een Fäla aunjebackt blift: 8Soo mucht ekj seien, un een aundra äten, un miene Auflaja muchten utjewartelt woaren!
9Wan mien Hoat no eene Fru velockt worden es un ekj aun däm Näakjsten siene Däa jeluat ha: 10Soo mucht miene Fru fa eenem aundren molen, un aundre muchten sikj äwa äa bieejen! 11Dan daut es eene Schaund, un daut eene Misdot fa de Rechta. 12Dan een Fia es daut, daut bat däm Aufgrunt frat, un daut mien gaunzet Ennkomen entwartelt woat. 13Wan ekj daut Rajcht von miene Kjnajchts un miene Deenstmejales missacht, aus see met mie streeden: 14Waut wull ekj dan doonen, wan Gott sikj erhäft; un wan hee unjasieekjt, woa ekj doajäajen sennen? 15Haft nich hee, dee mie em Muttalief jemoakt, uk am jemoakt, un haft nich eena ons enne Muttaschoot jemoakt?
16Wan ekj de Oame äa Janka auf säd, un de Uagen de Wätfrues veschmachten leet, 17un aut mien Stekj auleen, soo daut de Weis nich doavon jejäten haft, - 18es hee doch von miene Jugent aun bie mie oppjewossen, aus bie eenem Voda, un von miene Mutta Lief aun ha ekj an jeleit; - 19wan ekj irjent wäm omkomen sach ut Mangel aun Kjleeda, un däm Oamen onen Dakj, 20wan siene Lenden mie nich jesäajent ha, un hee met de Woll von miene Lama sikj nich woamd; 21wan ekj miene Haunt äwa eene Weis läd, wiels ekj em Dooa sach - dee mie biestonen: 22Soo felt miene Schulla ut äarem Schullablaut, un mien Oarm woat aufjebroaken von daut Schullajelenkj! 23Dan daut Vedoawen Gottes wia mie een Schrakj, un ver siene Huagheit kunn ekj nich staunthoolen.
24Wan ekj daut Golt to miene Hopninj jestalt, un to däm reinem Golt jesajcht ha: Mien Vetruen! 25Wan ekj mie freid, daut mien Vemäajen groot wia, un miene Haunt Grootet jemoakt haft; 26wan ekj daut Licht sach, woo daut jlenzt, un däm Mon en Pracht doahan gonen, 27un mien Hoat em Jeheemen vefieet wort un mien Mul miene Haunt jekusst haft {1Kjen.19,18; Hos.13,2}: 28Uk daut wia eene jerechtlich too strofende Misdot; dan Gott bowen wudd ekj veloagen ha. 29Wan ekj mie freid äwa daut Onjlekj von mienem Haussa un mie freid, aus am Beeset troff, 30(ekj ha mienem Mulbän nie erlaubt, too sindjen, derch eenen Fluch siene Seel too vewensche); 31wan de Lied ut mienem Zelt nich jesajcht ha: Wäa wia nich von däm Fleesch von sienem Schlachtvee saut jeworden! 32De Framda äwanacht nich buten, ekj moak miene Däa däm Waundra op; 33wan ekj, aus Adam, miene Äwaträdungen toojedakjt ha, vestoaken en mienem Bossem miene Misdot, 34wiels ekj Angst haud fa de Groote Menj, un de Veachtunk de Famielje mie Angst muak, soo daut ekj mie stell hilt, nich too Däa rutjinkj! 35Oo daut ekj eenem haud, dee opp mie hieed, - hia es miene Unjaschreft; de Aulmajchtja auntwuad mie! - Un de Kloagschreft, dee mien Jäajna jeschräwen! 36Wudd ekj an nich opp miene Schulren droagen, mie an aus eene Kroon ombinjen? 37Ekj wudd am toweeten loten de Zol von miene Schräd, aus een Ferscht wudd ekj no am nodakomen. 38Wan mien Aka äwa mie schricht, un siene Foaren metenaunda hielen; 39wan ekj siene Krauft [Arnt] {1Mo.4,12} onbetohlt jejäten ha, un de Seelen von siene Ieejendeema bedrekjt leet: 40Soo muchten Dornen staut Weit, un Onkrut staut Joascht väakomen!
Hiob siene Wieed sent to Enj.
Currently Selected:
Hiob 31: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.
