Hiob 23
23
Hiob siene Auntwuat: Eene Kloag jäajen Gott wiels hee mau weinich Mäajlichkjeit to Rajchtfoadjunk haft
1Un Hiob auntwuad un säd:
2Uk nu es miene Kloag betta; siene Haunt laust schwoa opp mienem Sefzen. 3Oo daut ekj wist, woo ekj am finj, daut ekj komen kunn no siene Wonstäd! 4Ekj wudd mien Rajcht ver am hanlajen, un mien Mul met Bewiesgrunt fellen. 5Ekj wudd de Wieed weeten, dee hee mie auntwuad, un veneeme, waut hee mie sajen wudd. 6Wudd hee en siene groote Krauft met mie strieden? Ne; hee wudd blooss opp mie achthaben. 7Dan wudd een Rajchtschaufna met am rechten, un opp eewich wudd ekj mienem Rechta entkomen. 8Kjikj, go ekj verwoats, soo es hee nich doa; un äwaroasch, soo moakj ekj am nich; 9es hee linkjsch, wan hee wirkjt, soo kaun ekj am nich seenen; vestopt hee sikj rajchtsch, un ekj kaun am nich seenen.
10Dan hee kjant däm Wajch, dee bie mie es; prooft hee mie, aus Golt wudd ekj rutkomen. 11Aun sienem Schrett haft mien Foot faustjehoolen, un sienem Wajch ha ekj beoobacht un sie nich aufjeboagen; 12von däm Leppenjeboot sie ekj nich aufjegonen, ekj ha de Wieed ut sienem Mul bewoat, mea aus mien ieejnet Jeboot. 13Doch hee es dee Eena, un wäa kaun sienen [Senn] endren? Waut siene Seel wenscht, daut deit hee. 14Dan hee woat vollfieren, waut äwa mie bestemt es; un soowaut es välet bie am. 15Doarom sie ekj erschrakjt ver sienem Aunjesecht; un wan ekj daut bedenkj, soo enjst ekj mie ver am. 16Jo, Gott haft mien Hoat vezoagt jemoakt, un de Aulmajchtja haft mie erschrakjt. 17Dan ekj sie von de Diestanis nich venicht, noch wiels de Dunkelheit mien Aunjesecht bedakjt haft.
Currently Selected:
Hiob 23: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.
