Hiob 22
22
De dredde Räd von Elifas: Hiob sien selfst veschuljdet Älent – Opproop to Busse
1Un Elifas, de Temanita, auntwuad un säd:
2Kaun een Maun Gott Nutzen brinjen? Välmea nuzt sikj selfst de Ensechtja. 3Licht daut däm Aulmajchtjen doaraun, wan du jerajcht best, ooda es am daut een Jewenst, wan du diene Wäaj vollkomen moakst? 4Es daut wäajen diene Gottesforcht, daut hee die stroft, met die em Jerecht jeit? 5Es diene Boosheit nich groot, un diene Misdoten ha kjeen Enj? 6Dan du nemst Jewenst von dienem Brooda onen Uasoak, un du trockst de Noaktje de Kjleeda ut; 7däm Darschtjen drenkjst du nich met Wota, un däm Hungajen jeefst du daut Broot nich. 8Un däm Maun de Jewault, am jehieet daut Launt, un de Aunjeseena wond doabennen. 9De Wätfru schekjst du ladich wajch, un de Oarms de Weisen worden veschloagen. 10Doarom sent Schlenjen runtom die häa, un een plazlicha Schrakj moakt die enjstlich. 11Ooda sitst du nich de Diestanis un de Wotastreem, dee die bedakjen?
12Es Gott nich soo huach aus de Himmel? See doch de Spetz vonne Stierns, woo huach see sent! 13Un soo sajchst du: Waut sull Gott weeten? Kaun hee derch dunkle Wolkjen rechten? 14De Wolkjen sent am een Vedakj, daut hee nich sitt, un hee derchwaundelt däm Himmelskjreiss. 15West du däm Stich de Väatiet ennhoolen, däm de Fräfla jegonen sent, 16dee vere Tiet wajchjeropt worden? Aus een Stroom verand äa fausta Grunt; 17dee too Gott säden: Go von ons wajch! Un waut kunn de Aulmajchtja fa ons doonen? 18Un doch haud hee äare Hiesa met Goodem jefällt. Oba de Rot de Gottloose es wiet auf von mie! 19De Jerajchten seenen daut un freien sikj, un de Schultloosa spott äwa an: 20"Sent nich onse Jäajna vetilcht, un haft nich Fia äa Äwafluss jefräten!" 21Vedroag die doch met am un hool Fräd; doaderch woat Goodet äwa die komen. 22Nemm doch Belierunk ut sienem Mul aun, un nemm die siene Wieed too Hoaten. 23Wan du nom Aulmajchtjen trigjkjeemst, soo woascht du wada oppjebut woaren; wan du Orrajcht wajchdeist ut diene Zelten. 24Un laj daut Golt en däm Stoff to de Steena de Bäjche von Ofir; 25soo woat Gott de Aulmajchtja dien Golt un blanket Selwa sennen. 26Dan woascht du die aun däm Aulmajchtjen erjatsen un no Gott dien Aunjesecht opphäwen. 27Du woascht to am bäden, un hee woat die erhieren; un dien Vespräakjen woascht du betolen. 28Beschlitst du eene Sach, soo woat see tostaund komen, un Licht woat opp diene Wäaj schienen. 29Wan see raufgonen, soo woascht du sajen: Nohecht! Un däm, dee met jesenkjte Uagen omhäa jeit, woat hee raden. 30Selfst däm Onschuldjen woat hee frie moaken: Hee woat frie woaren derch de Reinheit diene Henj.
Currently Selected:
Hiob 22: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.
