Hiob 20
20
De tweede Räd von Zofar: Eene korte Freid de Gottloose ver äarem Unjagank
1Un Zofar, de Naamathita, auntwuad un säd: 2Doarom jäwen miene Jedanken mie Auntwuat, un doawäajen sie ekj ennalich erräacht: 3Een Vemonen, mie eene Schaund, hia ekj; oba mien Jeist auntwuad mie ut miene Ensecht.
4Weetst du daut, daut von jeehäa, soolang de Mensch opp de Ieed jesat wort, 5de Jubel de Gottloose kort un de Freid de Ruchloose fa eenen Uagenblekj wia? 6Sticht sien Stolt uk bat toom Himmel nohecht, un sien Haupt aun de Wolkjen schied: 7Aus sien Drakj vejeit hee opp eewich; dee am jeseenen ha, sajen: Wua es hee? 8Aus een Droom veflicht hee, un maun finjt am nich, un hee woat wajchjedonen aus een Nachtjesecht. 9Daut Uag haft am jeseenen un sitt am nich mea, un siene Städ kjant am nich mea. 10Siene Kjinja motten de Oame daut wada jäwen, un siene Henj sien Vemäajen trigjjäwen. 11Siene Knoakes wieren voll siene Jugentkrauft, un dee licht met am en däm Stoff.
12Wan daut Beese en sienem Mul seet wia, un hee daut vestuak unja siene Tung, 13un daut spoad un nich foaren leet un daut trigjhild unja sienem Mulbän: 14Soo es doch siene Speise en sienem Lief vewaundelt; Schlangen Gaul es en sienem Ennalichen. 15Rikjtum haft hee veschlungen, un hee spicht am ut: Ut sienem Buck drift Gott am rut. 16Schlangenjeft sut hee en: De Tung de Otta moakt am doot. 17Hee doaf siene Lost nich seenen aun de Wotastreem, ranende Streem von Honnich un Malkj. 18Daut Errungne jeft hee trigj, un doaf daut nich veschlinjen; aun däm Vemäajen, daut hee jewonnen haft, doaf hee sikj nich freien. 19Dan hee haft meshaundelt, de Oame veloten; Hiesa haft hee aun sikj jeräten un woat dee nich utbuen. 20Dan hee kjand kjeene Ru en sienem Ennalichen: Met sienem Goot woat hee nich wajchranen. 21Nuscht entjinkj siene Frätjia; doarom woat sien Woolstaunt nich duarhauft sennen. 22En sienem välen Äwafluss woat hee en Bedrenkjnis sennen; de Haunt von jiedrem Nootliedenden woat äwa am komen. 23Daut woat passieren: Om sienen Buck too fellen, woat Gott de Oajagloot en am schekjen, un dee opp am räajnen loten, opp sienem Kjarpa. 24Rant hee ver däm iesanem Jewäa, soo woat de koppana Boagen am derchboare. 25Hee trakjt aum Feila, un hee kjemt ut däm Lief väa, un daut blanke Iesa ut siene Gaul: Schrakj kjemt äwa am. 26Aule Diestanis es toopjespoat fa sien Schauz; een Fia, daut nich aunjestekjt es, woat am fräten, woat vebrennen, waut en sienem Zelt äwajebläwen es. 27De Himmel woat siene Onjerajchtichkjeiten opdakjen, un de Ieed sikj jäajen am erhäwen. 28De Arnt en sienem Hus, woat wajchjefieet woaren, woat veranen aun sienem Zorndach. 29Daut es daut Deel von eenem gottloosen Mensch von Gott un daut von Gott am tojesproakne Oawgoot.
Currently Selected:
Hiob 20: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.
