Hiob 16
16
Hiob siene Auntwuat: Een schwaka Troost vonne Frind – Wan uk Hiob onen Schult wia, woat hee von Gott un Menschen aus een Sinda jehoolen – Luaren opp Gott sien Wirkjen nom Doot
1Un Hiob auntwuad un säd: 2Ekj ha väl soowaut jehieet; jie aula sent schwake Treesta! 3Haft daut een Enj met windje Wieed? Ooda waut reizt die, daut du auntwuatst? 4Uk ekj kunn räden aus jie. Wan june Seel aun miene Seel äare Städ wia, kunn ekj Wieed jäajen junt tooptale, un mien Haupt äwa junt schedren; 5ekj wull junt stoakjen met mienem Mul, un daut Metleet miene Leppen wudd junt Lindrung brinjen. 6Wan ekj räd, soo woat miene Weedoag nich weinja; un lot ekj daut, soo jeit see nich von mie. 7Jo, hee [Gott] haft mie boolt marood jemoakt; - du hast mien gaunzen Husstaund vewust. 8Un du hast mie jepakt, toom Zeichnis woat daut; un mien Älent steit jäajen mie opp, un zeicht mie em Aunjesecht. 9Sien Oaja haft mie vefleescht un vefolcht, hee haft met siene Tänen jäajen mie jekjnirscht; aus mien Fiend schoapt hee siene Uagen jäajen mie. 10Äa Mul ha see jäajen mie opjeräten, met Schellen opp miene Baken jeschloagen; aula toop stoakjen see sikj jäajen mie. 11Gott äwajeef mie däm Onjerajchten, un en de Henj de Gottloose schmitt hee mie. 12Ruich wia ekj, un hee haft mie derchjescheddat, un hee pakt mie aum Jenekj un veschmatad mie; un hee stald mie han sikj to eenem Zielpunkt. 13Siene Jäajasch omrinjden mie, onen too schoonen spoold hee miene Nieren; hee schedd miene Gaul oppe Ieed. 14Hee bruak mie derch, Loch opp Loch (aus en eene Mia) hee rand jäajen mie, aus een Held. 15Ekj ha een Sakduak äwa mien Haupt jedakjt, un met Stoff mien Huarn besudelt. 16Mien Aunjesecht es root vom Hielen, un opp miene Uageläd es de Doodesschauten, 17wan uk kjeene Jewaultdot en miene Henj, un mien Jebäd rein es.
18Ieed, bedakj nich mien Bloot, un fa mien Jeschrecht es kjeen Plauz! 19Soogoa nu, kjikj, em Himmel es mien Zeij, un dee mie Zeichnis jeft, es huach bowen. 20Miene Frind sent miene Spata: No Gott tronen miene Uagen, 21daut hee rechtalich entscheiden mucht tweschen däm Maun un Gott, un fa eenen Menschensän un sienem Frint. 22Dan de bestemden Joaren gonen vebie, un ekj woa eenen Wajch doahan gonen, opp däm ekj nich trigjkomen woa.
Currently Selected:
Hiob 16: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.
