Hiob 12
12
Hiob siene Auntwuat : Eene Kloag äwa siene Frind – Gott siene vekjande Macht un Weisheit woat bekauntjemoakt
1Un Hiob auntwuad un säd:
2Woarhauft, jie sent dee Lied, un met junt woat de Weisheit utstoawe! 3Uk ekj ha Vestaunt aus jie; ekj sie nich jerinja aus jie; un wäa wist nich dautseljen? 4Ekj mott eena sennen, dee sienem Frint toom Spott es, dee too Gott roopt, un hee auntwuat am; de Jerajchta, Vollkomna es toom Spott! 5Däm Onjlekj foljen Veachtunk no de Jedanken de Sorjloose; see es reed fa dee, dee met däm Foot wanken.
6De Zelten de Vewiesta sent en Ru, un Sechaheit es fa dee, dee Gott reizen, fa dän, dee Gott - en siene Haunt fieren {Hab.1,11}. 7Oba froag doch daut Vee, un daut woat die lieren; un de Väajel unjrem Himmel, un daut woat die toweeten loten; 8ooda räd to de Ieed, un see woat die lieren; un de Fesch em Mäa woaren die daut vetalen. 9Wäa erkjant nich aun disem aulem, daut de Haunt Gottes soowaut jemoakt haft, 10endäm siene Haunt de Seelen von aulem Läwendjen es un de Jeist von aulem menschlichen Fleesch es. 11Proowt nich daut Ua de Wieed, aus de Mulbän fa sikj de Speise schmakjt? 12Bie de Jreisen es Weisheit, un Ensecht bie huagem Ella. 13Bie am es Weisheit un Macht, sien es Rot un Ensecht. 14Kjikj, hee ritt dol, un daut woat nich wada jebut; hee schlit äwa eenem too, un daut woat nich opjemoakt. 15Kjikj, hee helt daut Wota opp, un see drieeje ut; un hee lat an loos, un see vewusten daut Launt. 16Bie am es Krauft un vollkomnet Weete; siene sent de Errende un de Errefierende. 17Hee fieet Rotjäwa beraupt (utjetrocken) wajch, un Rechta moakt hee too Noaren. 18Hee leest de Harschoft de Kjennichs opp, un schlenjt eene Fassel om äare Lenden. 19Hee fieet Priesta beraupt wajch, un Fauststonende schmitt hee om. 20Toovelotje trakjt hee de Sproak trigj, un Oole nemt hee daut Uadeel. 21Veachtunk schedd hee oppe Adelje, un däm Jirtel de Stoakje moakt hee schlaup. 22Daut Deepe ut de Diestanis dakjt hee op, un Doodesschauten trakjt hee väa aun daut Licht. 23Hee vejratat Nazionen, un hee venicht an; hee breet Nazionen ut, un hee fieet an wajch. 24Hee nemt vonne Heipta de Velkja de Ieed däm Vestaunt, un lat an omhäa erren enne Wieste onen Wajch; 25see tauste enne Diestanis, woa kjeen Licht es, un hee moakt an omhäa errent aus eenem Bedrunknen.
Currently Selected:
Hiob 12: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.