Jesaja 40

De Bootschoft vom Harn von de Erleesunk

1Treest, treest mien Volkj! Sajcht jun Gott. 2Räd toom Hoat Jerusalems, un roopt ar too, daut äare Deensttiet toenj es, daut äare Strof betolt es, daut see von de Haunt Gottes daut Dobbelde jekjräajen ha fa aule äare Sinden.

3Eenem Roopenden siene Stemm: Enne Wieste moakt däm Wajch Gottes reed; moakt enne Stap eene Gauss fa onsem Gott! 4Jiedre Läacht saul oppjehowen un jiedra Boajch un Aunboaj raufjesat woaren; un daut Humpelje saul jlikj woaren, un de Aunboajch too ne Läacht! 5Un de Harlichkjeit Gottes woat sikj openboaren, un aulet Fleesch metenaunda woat an seenen; dan daut Mul Gottes haft jerät.

6Ne Stemm von eenem Rädenden: Roop! Un hee sajcht: Waut saul ekj roopen? «Aulet Fleesch es Grauss, un aule siene Leeftol aus de Bloom oppem Flekj. 7Daut Grauss es vedrieecht, de Bloom es aufjefollen; dan de Frodem Gottes haft ar aunjepust. Jewess, daut Volkj es Grauss. 8Daut Grauss es vedrieecht, de Bloom es aufjefollen; oba daut Wuat von onsem Gott besteit en Eewichkjeit.»

9Stie opp eenen huagen Boajch nopp, Zion, du Vekjindjarin de frooe Bootschoft; häw met Macht diene Stemm opp, Jerusalem, du Vekjindjarin de frooe Bootschoft! Häw ar opp, enjst die nich; saj to de Städa en Juda: 10Kjikj doa, jun Gott! Kjikj, de Har, Gott, kjemt met Krauft, un sien Oarm eeft Harschoft fa am; kjikj, sien Loon es bie am, un siene Vejeltunk jeit ver am häa. 11Hee woat siene Häad weiden aus een Hoad, de Lama woat hee en siene Oarms nämen un en sienem Bossem droagen, de Suende woat hee saunft leiden.

Onvejlikjlich Groot es Gott

12Wäa haft de Wota jemäten met siene holle Haunt un de Himmel aufjejrenst met de Spaun, un haft däm Stoff de Ieed en een Mot jefot, un de Boaj met de Wichtschol jewoagen un de Aunboaj met Wäajerieschiewe? 13Wäa haft däm Jeist Gottes jelenkjt, un wäa haft aus sien Rotjäwa am belieet? 14Met wäm beräd hee sikj, daut hee am Vestaunt jejäft un am belieet haud äwa däm rajchten Stich, un am Erkjantnis jelieet un am däm Wajch de Ensecht toweeten loten haft? 15Kjikj, Nazionen sent aus eene Drepp aum Amma un aus een Sauntkuan opp de Wäajerieschiew. Kjikj, Inslen sent aus Stoff, daut nohecht jeit. 16Un de Libanon rieekjt nich ut toom Brenne, un sien Wilt rieekjt nich ut toom Brauntopfa. 17Aule Nazionen sent aus nuscht ver am, un woaren ver am onbediedent un ladich jeacht.

18Un wäm well jie Gott vejlikjen? Un waut fa een Jlikjnis well jie am aun de Sied stalen? 19Haft de Kjensla daut Bilt jegoten, soo äwatrakjt daut de Golt Schmett met Golt un schweest selwane Kjäden doaraun. 20Wäa oam es, soo daut hee nich väl opfren kaun, dee wält een Holt daut nich fult; hee sieekjt sikj eenen gooden Kjensla, om een Bilt häatostalen, daut nich wackelt.

21Weet jie daut nich? Hea jie daut nich? Es junt daut nich von Aunfank vekjindicht worden? Ha jie nich Ensecht erlangt enne Gruntloag de Ieed? 22Hee es daut, dee doa äwa däm Ieedkjreis troont, un äare Bewona sent aus Heischrakjen; dee de Himmel utjespreed haft aus een dennet Duak un dee utjebreet aus een Zelt toom Wonen; 23dee de Ferschten tonuscht moakt, de Rechta de Ieed en Nuscht vewaundelt. 24Jrod sent see jeplaunt, jrod sent see jeseit, jrod haft de Stock Wartlen enne Ieed jedräwen: Doa blost hee an aul aun, un see vedrieejen, un een Stormwint roopt an aus Stoppel wajch. 25Met wäm dan well jie mie vejlikjen, dee soo aus ekj sie? Sajcht de Heilja. 26Häft june Uagen ne Hecht un kjikjt: Wäa haft dise doa jeschaufen? Hee, dee äa Häa rutfieet no äare Zol, roopt an aule biem Nomen: Wäajen siene groote Macht un siene stoakje Krauft blift kjeent ut.

27Wuarom sajchst du, Jakob, un rädst du, Israel: Mien Wajch es veborjen ver däm Harn, un mien Rajcht entjeit mienem Gott? 28Weetst du daut nich? Ooda hast du daut nich jehieet? Een Eewja Gott es Jahwe, de Erschaufa de Enj de Ieed; hee woat nich meed, onerforschlich es sien Vestaunt. 29Hee jeft däm Meeden Krauft, un däm onen Vemäajen stoakjt hee sea. 30Un Jinjlinje woaren meed un schwak, un junge Mana faulen han; 31oba dee oppem Harn vetruen, jewennen niee Krauft: See häwen de Flichten nohecht aus de Odla; see ranen un woaren nich schwak, see gonen un woaren nich meed.

Currently Selected:

Jesaja 40: PBJHF

Highlight

Copy

Compare