Popular Bible Verses from Jesaja 40

Share

Hee jeft däm Meeden Krauft, un däm onen Vemäajen stoakjt hee sea.

Un Jinjlinje woaren meed un schwak, un junge Mana faulen han; oba dee oppem Harn vetruen, jewennen niee Krauft: See häwen de Flichten nohecht aus de Odla; see ranen un woaren nich schwak, see gonen un woaren nich meed.

Weetst du daut nich? Ooda hast du daut nich jehieet? Een Eewja Gott es Jahwe, de Erschaufa de Enj de Ieed; hee woat nich meed, onerforschlich es sien Vestaunt.

Eenem Roopenden siene Stemm: Enne Wieste moakt däm Wajch Gottes reed; moakt enne Stap eene Gauss fa onsem Gott!

Daut Grauss es vedrieecht, de Bloom es aufjefollen; oba daut Wuat von onsem Gott besteit en Eewichkjeit.»

Un de Harlichkjeit Gottes woat sikj openboaren, un aulet Fleesch metenaunda woat an seenen; dan daut Mul Gottes haft jerät.

Jiedre Läacht saul oppjehowen un jiedra Boajch un Aunboaj raufjesat woaren; un daut Humpelje saul jlikj woaren, un de Aunboajch too ne Läacht!

Hee woat siene Häad weiden aus een Hoad, de Lama woat hee en siene Oarms nämen un en sienem Bossem droagen, de Suende woat hee saunft leiden.

Häft june Uagen ne Hecht un kjikjt: Wäa haft dise doa jeschaufen? Hee, dee äa Häa rutfieet no äare Zol, roopt an aule biem Nomen: Wäajen siene groote Macht un siene stoakje Krauft blift kjeent ut.

Hee es daut, dee doa äwa däm Ieedkjreis troont, un äare Bewona sent aus Heischrakjen; dee de Himmel utjespreed haft aus een dennet Duak un dee utjebreet aus een Zelt toom Wonen

Räd toom Hoat Jerusalems, un roopt ar too, daut äare Deensttiet toenj es, daut äare Strof betolt es, daut see von de Haunt Gottes daut Dobbelde jekjräajen ha fa aule äare Sinden.

Ne Stemm von eenem Rädenden: Roop! Un hee sajcht: Waut saul ekj roopen? «Aulet Fleesch es Grauss, un aule siene Leeftol aus de Bloom oppem Flekj. Daut Grauss es vedrieecht, de Bloom es aufjefollen; dan de Frodem Gottes haft ar aunjepust. Jewess, daut Volkj es Grauss.

Kjikj doa, jun Gott! Kjikj, de Har, Gott, kjemt met Krauft, un sien Oarm eeft Harschoft fa am; kjikj, sien Loon es bie am, un siene Vejeltunk jeit ver am häa.

Treest, treest mien Volkj! Sajcht jun Gott.

Wäa haft de Wota jemäten met siene holle Haunt un de Himmel aufjejrenst met de Spaun, un haft däm Stoff de Ieed en een Mot jefot, un de Boaj met de Wichtschol jewoagen un de Aunboaj met Wäajerieschiewe? Wäa haft däm Jeist Gottes jelenkjt, un wäa haft aus sien Rotjäwa am belieet? Met wäm beräd hee sikj, daut hee am Vestaunt jejäft un am belieet haud äwa däm rajchten Stich, un am Erkjantnis jelieet un am däm Wajch de Ensecht toweeten loten haft?