1. Mose 41

Farao siene Dreem – Josef died dee

1Un daut passieed no twee vollen Joa, daut de Farao dreemd: Un kjikj, hee stunt aum Stroom. 2Un kjikj, ut däm Stroom stieejen säwen Kjäj rut, scheen vom utseenen un fat aun Fleesch, un see weiden em Schelpgrauss. 3Un kjikj, säwen aundre Kjäj stieejen ut däm Stroom rut, schlajcht vom Aunjesecht un moaga aun Fleesch, un see stunden bie de Kjäj aum Eewa vom Stroom. 4Un de Kjäj, dee schlajcht vom Aunseenen un moaga aun Fleesch wieren, freeten de säwen Kjäj, dee scheen vom Aunseenen un fat wieren. Un de Farao wuak opp. 5Un hee schleep en un dreemd toom tweeden Mol: Un kjikj, säwen Oaren wosse opp eenem Haulm, fat un scheen. 6Un kjikj, säwen Oaren, moaga un vom Oostwint vesenjt, wosse no bennen han. 7Un de moagre Oaren veschlungen de säwen fate un volle Oaren. Un de Farao wuak opp un kjikj, daut wia een Droom.

8Un daut passieed Zemorjes, doa wia sien Jeist voll Onru, un hee schekj han un leet aule Schreftjelieede von Ägipten un aul siene Weise roopen; un de Farao vetald an siene Dreem, oba doa wia kjeena, dee an däm Farao dieden kunn.

9Doa räd de Bowaschta de Mulschenkjen toom Farao un säd: Ekj denkj vondoag aun miene Sind. 10De Farao wia sea oajalich äwa siene Kjnajchts un sad mie em Jefenkjnis en däm Bowaschten de Wajchta sienem Hus, mie un däm Bowaschten de Bakja. 11Un wie hauden en eene Nacht eenen Droom, ekj un hee; wie dreemde jiedra een Droom no siene Diedinj. 12Un doa wia bie ons een hebräischa Jinjlinkj, een Kjnajcht von Bowaschten de Wajchta, un wie vetalden dee am; un hee died ons onse Dreem, eenem jiedren died hee no sienem Droom. 13Un daut passieed, aus hee ons de Dreem died, mie haft de Farao wada en miene Städ enjesat, un am haft hee jehongen.

14Doa schekjt de Farao han un leet Josef roopen; un see leeten am schwind ut däm Kjarkja gonen. Un hee beschneet sikj de Hoa un wakjseld siene Kjleeda, un kaum nom Farao. 15Un de Farao säd to Josef: Ekj ha eenen Droom jehaut, un doa es kjeena, dee am dieden kaun; oba ekj ha von die sajen hieren, du vesteist eenen Droom, am to dieden. 16Un Josef auntwuad däm Farao un säd: Daut steit nich bie mie; Gott woat auntwuaden, waut däm Farao toom Heil es. 17Doa säd de Farao too Josef: En mienem Droom, kjikj, doa stunt ekj aum Stroomeewa. 18Un kjikj, ut däm Stroom stieejen säwen Kjäj rut, fat aun Fleesch un scheen von Jestault, un see weiden em Schelpgrauss. 19Un kjikj, säwen aundre Kjäj stieejen no an rut, moaga un sea schlajcht von Jestault un moaga aun Fleesch; ekj ha aus dise, Hassliche, kjeene en gaunz Ägiptenlaunt jeseenen. 20Un de moagre un hassliche Kjäj freeten de säwen ieeschte fate Kjäj opp; 21un see kaumen en äarem Buck, un maun moakjt nuscht doavon, daut see en äarem Buck jekomen wieren, un äa Aunseenen wia hasslich, aus aum Aunfank. Un ekj wuak opp. 22Un ekj sach en mienem Droom, un kjikj, säwen Oaren wosse aun eenem Haulm, voll un scheen. 23Un kjikj, säwen Oaren, drieech, moaga, vom Oostwint vesenjt, wosse no bennen han; 24un de moagren Oaren venielen de säwen scheene Oaren. Un ekj ha daut de Schreftjelieede jesajcht; oba doa wia kjeena, dee mie daut dieden kunn.

25Un Josef säd toom Farao: De Droom vom Farao es eena; waut Gott doonen well, hee haft däm Farao daut toweeten loten. 26De säwen scheene Kjäj sent säwen Joa, un de säwen scheene Oaren sent säwen Joa; een Droom es daut. 27Un de säwen moagre un hasliche Kjäj, dee no an rutkaumen, sent säwen Joa, soo uk de säwen ladje, vom Oostwint vesenkjte Oaren: Daut woaren säwen Joa Hungaschnoot sennen. 28Daut es daut Wuat, daut ekj toom Farao jerät ha: Waut Gott doonen well, haft hee däm Farao seenen loten. 29Kjikj, säwen Joa komen, groota Äwafluss woat em gaunzen Ägiptenlaunt sennen. 30Un no an woaren säwen Joa Hungaschnoot entstonen, un aula Äwafluss woat em Ägiptenlaunt vejäten sennen, un de Hungaschnoot woat daut Launt vetäaren. 31Un maun woat nuscht mea vom Äwafluss em Launt weeten, wäajen de Hungaschnoot doano, dan see woat sea schwoa sennen. 32Un waut de Droom twee Mol aun däm Farao wia, daut es, wiels de Sach bie Gott faust steit, un daut Gott ielt, daut to doonen. 33Un nu sieekj sikj de Farao eenen veständjen un weisen Maun un sat am äwa daut Ägiptenlaunt. 34Dit doo, de Farao, daut hee Oppsechta äwa daut Launt stalt un daut fefte vom Ägiptenlaunt [vonne Arnt] nämt en de säwen Äwafluss Joare; 35un maun saumelt aulet Jeträajd von dise komenden goode Joaren un schedd Jeträajd opp, unja däm Farao siene Haunt, toom Äten enne Städa un bewoat daut opp. 36Un daut Jeträajd es toom Väarot fa daut Launt fa de säwen Joa de Hungaschnoot, dee em Ägiptenlaunt sennen woaren, daut dit Launt nich vetilcht woat derch de Hungaschnoot.

Josef es nu een huach Aunjestalda un deed sikj befrieen – Väasorj wäajens de Hungaschnoot

37Un daut Wuat wia goot em Farao siene Uagen un en aul siene Kjnajchts. 38Un de Farao räd to siene Kjnajchts: Woa wie eenen finjen aus disem, eenem Maun, en däm de Jeist Gottes es? 39Un de Farao säd to Josef: No däm Gott die dit aules toweeten loten haft, es kjeena soo vestendich un weis aus du. 40Du saust äwa mien Hus sennen, un no dienem Befäl saul sikj daut gaunze Volkj schekjen; blooss om däm Troon well ekj jrata sennen aus du. 41Un de Farao säd to Josef: Kjikj, ekj ha die äwa daut gaunze Ägiptenlaunt jesat. 42Un de Farao neem sienen Säajelrinkj von siene Haunt un deed am aun Josef siene Haunt, un hee kjleed am en wittet Lienzeich un läd de goldne Kjäd om sienen Hauls. 43Un hee leet am opp däm tweeden Woagen foaren, däm hee haud, un maun roopt ver am häa: Schmiet junt dol! Un hee sad am äwa daut gaunze Ägiptenlaunt. 44Un de Farao säd to Josef: Ekj sie de Farao, un onen die saul kjeen Mensch siene Haunt ooda sienen Foot opphäwen em gaunzen Ägiptenlaunt. 45Un de Farao jeef Josef däm Nomen: Zafnat-Pahneach, un jeef am Asnat, de Dochta von Potifer, däm Priesta von On, to Fru. Un Josef jinkj ut en daut gaunze Ägiptenlaunt. 46Un Josef wia 30 Joa oolt, aus hee ver däm Farao, däm Kjennich von Ägipten, stunt. Un Josef jinkj wajch vom Farao un jinkj derch daut gaunze Ägiptenlaunt.

47Un daut Launt druach en dise säwen Joa Henj voll aun Äwafluss. 48Un hee saumeld aulet Jeträajd de säwen Joa, dee em Ägiptenlaunt wieren, un läd daut Jeträajd enne Städa; daut Jeträajd vonne Felda de Staut, daut om an häa wia, läd hee doa nenn. 49Un Josef schedd Jeträajd opp aus Saunt aun Mäa, äwa de Mot väl, bat maun opphieed too talen, dan daut wia onen Zol.

50Un däm Josef worden twee Säns jebuaren, ea daut Hungaschnootjoa kaum, dee Asnat am jebua, de Dochta von Potifer, dän Priesta von On. 51Un Josef jeef däm Ieeschtjebuarnen däm Nomen Manasse: Dan Gott haft mie vejäten loten aul mien Onjlekj un daut gaunze Hus von mienem Voda. 52Un däm tweeden jeef hee däm Nomen Efraim: Dan Gott haft mie fruchtboa jemoakt en mienem Älentslaunt.

53Un de säwen Äwafluss Joaren wieren too Enj, dee em Ägiptenlaunt jewast wieren; 54un de säwen Joa de Hungaschnoot fungen aun too komen, soo aus Josef jesajcht haud. Un daut wia en aule Lenda eene Hungaschnoot, oba em gaunzen Ägiptenlaunt wia Broot. 55Un daut gaunze Ägiptenlaunt hungad; un daut Volkj (Launt) schrieech toom Farao om Broot. Doa säd de Farao too aule Ägipta: Got no Josef; doot waut hee junt sajcht! 56Un de Hungaschnoot wia oppe gaunze Ieed; un Josef deed aules op, woa Jeträajd wia, un vekoft daut dän Ägipta; un de Hungaschnoot wia stoakj em Ägiptenlaunt. 57Un aule Welt kjeem no Ägipten no Josef, om Jeträajd to kjeepen; dan de Hungaschnoot wia groot oppe gaunze Ieed.

Currently Selected:

1. Mose 41: PBJHF

Highlight

Copy

Compare