1. Mose 42

Josef siene Breeda reisen no Ägipten onen Benjamin

1Un Jakob sach, daut Jeträajd en Ägipten wia, un Jakob säd to siene Säns: Waut kjikj jie eenaunda aun? 2Un hee säd: Kjikj, ekj ha jehieet, daut en Ägipten Jeträajd es; got doa han un kjeept ons von doa Jeträajd, daut wie läwen un nich stoawen. 3Un Josef siene 10 Breeda jinjen rauf, om Jeträajd ut Ägipten to kjeepen. 4Oba Benjamin, Josef sienen Brooda, schekjt Jakob nich met siene Breeda; dan hee säd: Daut am nich een Onjlekj bejäajent. 5Un soo kaumen de Säns Israel unja de Aunkomende, om Jeträajd to kjeepen; dan Hungaschnoot wia em Launt Kanaan.

6Un Josef, hee wia de Machthaba äwa daut Launt, hee vekoft Jeträajd aulem Volkj em Launt. Un de Breeda von Josef kaumen un bekjten sikj dol ver am, met däm Aunjesecht too Ieed. 7Un Josef sach siene Breeda un erkjand an; oba hee stald sikj framd jäajen an un räd hoat met an un säd to an: Wuahäa kom jie? Un see säden: Ut däm Launt Kanaan, om Jeträajd to kjeepen. 8Un Josef kjand siene Breeda; oba see erkjanen am nich.

9Un Josef docht aun de Dreem, dee hee von an jehaut haud, un hee säd to an: Jie sent Spiejoone; om to seenen, woa daut Launt fa junt op es, doatoo se jie jekomen. 10Doa säden see to am: Ne, mien Har; sonda diene Kjnajchts sent jekomen, om Jeträajd to kjeepen. 11Wie aula sent Säns von eenem Maun; wie sent opprechtich, diene Kjnajchts sent nich Spiejoone. 12Un hee säd to an: Ne, sonda to seenen, woa daut Launt fa junt op es, se jie jekomen. 13Un see säden: 12 Breeda sent wie, diene Kjnajchts, Säns von eenem Maun em Launt Kanaan; un kjikj, de jinjsta es vondoag bie onsem Voda, un de eena es nich mea. 14Doa säd Josef to an: Daut es et, waut ekj to junt jesajcht ha: Spiejoone sent jie! 15Doarom sell jie jeprooft woaren: Biem Läwen vom Farao! Wan jie von hia wajchgonen, daut dan, jun jinjsta Brooda hiahäa kjemt! 16Schekjt eenen von junt han, daut hee junem Brooda holt; oba jie bliewen jefangen, un june Wieed sellen jeprooft woaren, auf Woarheit bie junt es; un wan nich biem Läwen vom Farao! Dan sent jie Spiejoone. 17Un hee sad an dree Doag toop em Jefenkjnis.

18Un om dree Doag säd Josef to an: Doot dit, un jie sellen läwen; ekj fercht Gott: 19Wan jie opprechtich sent, soo blift eena june Breeda jefangen em Hus june Jefangenschoft; oba jie, got han, brinjt Jeträajd fa de Noot june Hiesa; 20un junem jinjsten Brooda sell jie no mie brinjen, soo woat maun june Wieed jleewen, un jie nich stoawen. Un see deeden aulsoo. 21Doa säden see eena toom aundren: Woarhauft, wie sent schuldich wäajen onsem Brooda, däm siene Seelenangst wie sagen, aus hee ons bedd, un wie hieeden nich; doarom es dise Noot äwa ons jekomen. 22Un Ruben auntwuad an un säd: Ha ekj nich to junt jesajcht: Vesindicht junt nich aun däm Jung? Oba jie hieeden nich; un kjikj, sien Bloot woat jefoddat! 23Oba see wisten nich, daut Josef daut vestund, dan een Äwasata wia tweschen an. 24Un hee dreid sikj von an auf un hield. Un hee kjeem no an trigj un räd to an; un hee neem Simeon ut äare Medd un bung am ver äare Uagen.

25Un Josef befool, daut maun äare Jefässa met Jeträajd feld un äa Jelt trigj jeft, eenem jiedrem en sienem Sak, un an uk Äten oppem Wajch jeft. Un maun deed an aulsoo. 26Un see loden äa Jeträajd opp äare Äsel un jinjen von doa wajch. 27Un eena muak sienen Sak op, om sienen Äsel em Gausthus Fooda to jäwen; un hee sach sien Jelt, un kjikj, daut wia bowen en sienem Sak. 28Un hee säd to siene Breeda: Mien Jelt es mie trigjjejefft worden, un kjikj, daut es soogoa en mienem Sak. Doa vejinkj an äa Hoat, un see sagen eenaunda enjstlich aun un säden: Waut haft Gott ons doa jedonen!

29Un see kaumen en daut Launt Kanaan no äarem Voda Jakob un berechte am aules, waut an bejäajent wia, un säden: 30Dee Maun, de Har vom Launt, räd hoat met ons un behaundeld ons aus Laundesspiejoone. 31Un wie säden to am: Wie sent opprechtich, wie sent nich Spiejoone; 3212 Breeda sent wie, onsem Voda siene Säns; de eena es nich mea, un de jinjsta es vondoag bie onsem Voda em Launt Kanaan. 33Un dee Maun, de Laundesharr, säd to ons: Doaraun woa ekj erkjanen, daut jie opprechtich sent: Eenen june Breeda lot bie mie, un nämt daut Needje fa june Hiesa un got han; 34un brinjt jie junem jinjsten Brooda no mie, soo woa ekj erkjanen, daut jie nich Spiejoone, sonda opprechtich sent; junem Brooda woa ekj junt trigjjäwen, un jie kjennen junt em Launt frie bewäajen. 35Un daut passieed, aus see äare Sakj ladich muaken, kjikj, doa haud een jiedra sien Jelt en sienem Sak; un see sagen äare Jeltbiedel, see un äa Voda, un see enjsten sikj.

36Un äa Voda Jakob säd to an: Jie ha mie de Kjinja berooft: Josef es nich mea, un Simeon es nich mea; un Benjamin well jie nämen! Dit aules kjemt äwa mie! 37Un Ruben räd too sienem Voda un säd: Miene beid Säns kaust du dootmoaken, wan ekj am nich no die trigjbrinj. Jeff am en miene Haunt, un ekj woa am no die trigjbrinjen. 38Oba hee säd: Mien Sän saul nich met junt raufgonen; dan sien Brooda es doot, un hee auleen es äwajebläwen, un traft am oppem Wajch een Onjlekj, opp däm jie gonen, soo wudd jie mien grauet Hoa met Kumma rauf em Scheol brinjen.

Currently Selected:

1. Mose 42: PBJHF

Highlight

Copy

Compare