1. Mose 40

1Un daut passieed no dise Dinj, doa vesindijden sikj de Mulschenkj vom Kjennich von Ägipten un de Bakja jäajen äarem Harn, däm Kjennich von Ägipten. 2Un de Farao wia sea oajalich äwa siene beid Bowaschten, äwa däm Bowaschten de Mulschenkjen un äwa däm Bowaschten de Bakja; 3un hee sad an em Jefenkjnis en däm Hus vom Bowaschten de Liefwajchta, en däm Kjarkja, aun däm Uat, woa Josef jefangen wia. 4Un de Bowaschta de Wajchta stald Josef an too, un hee bedeend an; un see wieren eene Tietlank em Jefenkjnis.

5Un see hauden beid eenen Droom, een jiedra sienen Droom en eene Nacht, een jiedra no de Bediedinj von sienem Droom, de Mul`Schenkj un de Bakja vom Kjennich von Ägipten, dee en däm Kjarkja jefangen lagen. 6Un Josef kaum Zemorjes no an un sach an, un kjikj, see wieren truarich. 7Un hee fruach de Bowaschte vom Farao, dee met am em Jefenkjnis von sienem Harn wieren, un säd: Wuarom sent june Jesechta vondoag soo onjlekjlich? 8Un see säden to am: Wie hauden eenen Droom, un doa es kjeena, dee däm dieden kaun. Un Josef säd to an: Sent de Tiedinjen nich Gottes? Vetalt mie daut doch.

9Doa vetald de Bowaschta Mul`Schenkj däm Josef sienem Droom un säd to am: En mienem Droom, kjikj, doa wia een Wienstock ver mie, 10un aun däm Wienstock 3 Wäden; un soo aus hee utleet, kjeem sien Bläajsel opp, siene Druwen riepten to riepe Druwen. 11Un daut Kuffel (*Tauss, Wienkuffel) vom Farao wia en miene Haunt, un ekj neem de Druwen un drekjt dee ut en däm Farao sien Kuffel un jeef daut Kuffel däm Farao enne Haunt. 12Un Josef säd to am: Dit es diene Diedinj: De 3 Wäden sent dree Doag. 13En dree Doag woat de Farao dien Haupt erhäwen un die wada aun diene Städ aunstalen, un du woascht daut Kuffel vom Farao en siene Haunt jäwen, no de frieejoasche Wies, doa du sien Mulschenkj wieescht. 14Oba jedenkj bie die, aun mie, wan et die goot jeit, un erwies Goodet aun mie un vetal biem Farao von mie un brinj mie rut ut disem Hus; 15dan ekj sie jestolen worden ut däm Launt de Hebräa, un uk hia ha ekj nuscht jedonen, daut see mie en däm Kjarkja jesat ha.

16Un de Bowaschta de Bakja sach, daut hee goot jediet haft, un hee säd to Josef: Uk ekj sach en mienem Droom, un kjikj, 3 Kjarw met Jebaknis wieren opp mienem Kopp, 17un em bowaschten Korf aulahaunt Äten fa däm Farao, Jebaknis; un de Väajel freeten daut ut däm Korf, opp mienem Kopp, wajch. 18Un Josef auntwuad un säd: Dit es siene Diedinj: 19De 3 Kjarw sent dree Doag. No dree Doag woat de Farao dien Haupt erhäwen un die aun een Holt henjen, un de Väajel woaren dien Fleesch von die wajch fräten.

20Un daut passieed aum dredden Dach, däm Jeburtsdach vom Farao, doa muak hee aul siene Kjnajchts een Mol; un hee erhoow daut Haupt vom Bowaschten de Mulschenkjen un daut Haupt vom Bowaschten de Bakja unja siene Kjnajchts. 21Un hee sad däm Bowaschten de Mulschenkjen wada en sien Schenkjaumt, daut hee daut Kuffel en Farao siene Haunt jeef; 22un däm Bowaschten de Bakja leet hee opphenjen, soo aus Josef an jediet haud. 23Oba de Bowaschta de Mulschenkjen jedocht nich aun Josef un vegaut am.

Currently Selected:

1. Mose 40: PBJHF

Highlight

Copy

Compare