1. Mose 35

Jakob en Betel

1Un Gott säd to Jakob: Moak die opp, go nopp no Betel un won doa selfst, un moak doa eenen Aultoa däm Gott, dee die erschienen es, aus du ver dienem Brooda Esau randsd. 2Doa säd Jakob too sienem Hus un to aule, dee bie am wieren: Doot de framde Jetta wajch, dee en june Medd sent, un reinicht junt un wakjselt june Kjleeda; 3un wie wellen ons oppmoaken un no Betel nopp gonen, un ekj woa doa selfst eenen Aultoa däm Gott moaken, dee mie jeauntwuat haft aun mienem Dach de Bedrenkjnis un met mie jewast es opp däm Wajch, däm ekj jewaundelt sie. 4Un see jeewen Jakob aule framde Jetta, dee en äare Henj, un de Rinj dee en äare Uaren wieren, un Jakob vegroof dee unja de Ieekj, dee bie Sichem wia. 5Un see jinjen auf. Un de Schrakj Gottes kaum äwa de Städa, dee runtom an wieren, soo daut see de Säns Jakob nich no juagen.

6Un Jakob kaum no Lus, daut em Launt Kanaan licht, daut es Betel, hee un aulet Volkj, daut bie am wia. 7Un hee bud doa selfst eenen Aultoa un nand däm Uat El-Betel: Dan Gott haud sikj am doa selfst jeopenboat, aus hee fa sienem Brooda rand. 8Un Debora, de Aume von Rebekka, storf, un see wort en Betel unja de Ieekj begroft; un maun jeef ar däm Nomen Kloagenieekj.

9Un Gott erschien däm Jakob wada, aus hee ut Paddan-Aram kjeem, un säajend am. 10Un Gott räd to am: Dien Nomen es Jakob; dien Nomen saul wiedahan nich Jakob heeten, sonda Israel saul dien Nomen sennen. Un hee jeef am däm Nomen Israel. 11Un Gott säd to am: Ekj sie Gott, de Aulmajchtja, sie fruchtboa un vemia die; eene Nazion un eene Schoa von Nazionen saul ut die woaren, un Kjennichs sellen ut diene Lenden väakomen. 12Un daut Launt, daut ekj Abraham un Isaak jejäft ha, die well ekj daut jäwen, un dienem Somen no die well ekj daut Launt jäwen. 13Un Gott fua von am opp aun däm Uat, wua hee met am jerät haud. 14Un Jakob recht een Denkjmol aun däm Uat opp, wua hee met am jerät haud, een Denkjmol von Steen, un goot doanopp een Drinkjopfa un goot Eelj doanopp. 15Un Jakob jeef däm Uat, woa Gott met am jerät haud, däm Nomen Betel.

Rahel stoaft bie Benjamin siene Jeburt

16Un see jinjen von Betel wajch. Un daut wia noch eene Strakj Launt, om no Efrat too komen, doa jebua Rahel, un daut wort ar schwoa biem Jebäare. 17Un daut passieed, aus et ar schwoa wort biem Jebäare, doa säd de Häwaum to ar: Forcht die nich, dan uk dit es die een Sän! 18Un daut passieed, aus äare Seel utjinkj (dan see storf), doa jeef see am däm Nomen Benoni; oba sien Voda nand am Benjamin. 19Un Rahel storf un wort begroft aun däm Wajch no Efrat, daut es Betlehem. 20Un Jakob recht äwa äarem Grauf een Denkjmol opp, daut es Rahels Graufmol bat opp disem Dach.

Jakob siene Säns

21Un Israel jinkj wieda un schluach sien Zelt jansied vom Häadentorms opp. 22Un daut passieed, aus Israel en janem Launt wond, doa jinkj Ruben han un lach bie Bilha, de Näbenfru von sienem Voda. Un Israel hieed daut.

23Un de Säns von Jakob wieren 12. De Säns von Lea: Ruben, Jakob sien Ieeschtjebuarna, un Simeon un Levi un Juda un Isachar un Sebulon. 24De Säns von Rahel: Josef un Benjamin. 25De Säns von Bilha, Rahel äare Deenstmejal: Dan un Naftali. 26Un de Säns von Silpa, Lea äare Deenstmejal: Gad un Aser. Daut sent Jakob siene Säns, dee am en Paddan-Aram jebuaren worden.

Isaak stoaft

27Un Jakob kaum no sienem Voda Isaak no Mamre, no Kirjat-Arba, daut es Hebron, woa selfst Abraham un Isaak aus Framde jewast wieren. 28Un de Doag von Isaak wieren 180 Joa. 29Un Isaak neem auf un storf, un wort vesaumelt no sienem Volkj, oolt un saut aun Doag. Un Esau un Jakob, siene Säns, begrowden am.

Currently Selected:

1. Mose 35: PBJHF

Highlight

Copy

Compare