1. Mose 34

Dina un Sichem – Jakob siene Säns deeden hinjalestich aun Sichem Rach eewen

1Un Dina, Lea äare Dochta, dee see däm Jakob jebuaren haud, jinkj ut, de Dajchta vom Launt to seenen. 2Un daut sach ar Sichem, de Sän von Hamor, vom Hiwita, däm Laundesferscht, un hee neem ar un lach bie ar un vejinkj sikj aun ar. 3Un siene Seel hong aun Dina, de Dochta von Jakob, un hee leewd de Mejal un räd de Mejal too Hoaten. 4Un Sichem räd too Hamor, sienem Voda, un säd: Nemm mie de Mejal to Fru. 5Un Jakob hieed, daut hee sikj aun siene Dochta Dina vegonen haud; oba siene Säns wieren met sienem Vee oppem Flekj, un Jakob wia stell, bat see kaumen. 6Un Hemor, de Voda von Sichem, kaum rut no Jakob, om met am to räden. 7Un Jakob siene Säns kaumen vom Flekj, sooboolt see daut hieeden; un de Mana kjrenkjte sikj un worden sea oajalich, wiels hee eene Schaund en Israel veeewt haud, bie de Dochta von Jakob too ligjen; un soowaut sull nich passieren. 8Un Hemor räd met an un säd: Sichem, mien Sän - siene Seel henjt aun june Dochta: Jeft ar doch am to Fru, 9un veschwäajat junt met ons: Jeft ons june Dajchta un nemt junt onse Dajchta; 10un wont bie ons, un daut Launt saul ver junt sennen: Wont un bewäacht junt doabennen, un siedelt junt aun. 11Un Sichem säd to äarem Voda un to äare Breeda: Mucht ekj Jnod finjen en june Uagen! Un waut jie mie sajen woaren, well ekj jäwen. 12Lajcht däm Brutpries un Jeschenkj noch soo huach, un ekj well daut jäwen, soo aus jie mie sajen woaren; un jäft mie dee Mejal to Fru. 13Un Jakob siene Säns auntwuaden Sichem un sienem Voda Hemor faulsch un räden, wiels hee äare Sesta Dina enteat haud; 14Un see säden to an: Wie kjennen daut nich doonen, onse Sesta eenem onbeschnädnen Maun jäwen, dan daut wia eene Schaund fa ons. 15Blooss unja de Bedinjunk well wie junt wellich sennen, wan jie woaren aus wie, endäm aulet Menliche bie junt beschnäden woat; 16dan well wie junt onse Dajchta un june Dajchta ons nämen, un wie wellen bie junt wonen un een Volkj sennen. 17Oba wan jie nich opp ons hieren, junt beschnieden tooloten, soo näm wie onse Dochta un gonen wajch.

18Un äare Wieed wieren goot enne Uagen von Hemor un Sichem, däm Sän von Hemor. 19Un de Jinjlinkj schluad nich daut to doonen, dan hee haud Jefaulen aun Jakob siene Dochta. Un hee wia jeieet ver aule en sienem Voda sien Hus. 20Un Hemor un Sichem, sien Sän, kaumen en daut Dooa äare Staut, un see räden to de Mana äare Staut un säden: 21Dise Mana sent frintlich jäajen ons, soo muchten see em Launt wonen un doa rommreisen; un daut Launt, kjikj, es wiet no beid Sieden ver an. Wie wellen ons äare Dajchta too Frues nämen un onse Dajchta an jäwen. 22Blooss unja de Bedinjunk wellen de Mana ons wellich sennen, bie ons too wonen, een Volkj to sennen, wan bie ons aulet Menliche beschnäden woat, soo aus see beschnäden sent. 23Äare Häaden un äa Hab un Goot un aul äa Vee, woat daut nich ons sennen? Blooss lot ons an wellich sennen, un see woaren bie ons wonen. 24Un see hieeden opp Hemor un opp Sichem, sienen Sän, aule dee toom Dooa siene Staut rutjinjen; un aulet Menliche wort beschnäden, aule, dee toom Dooa siene Staut utjinjen.

25Un daut passieed aum dredden Dach, aus see en Weedoag wieren, doa nämen de twee Säns von Jakob, Simeon un Levi, Dina äare Breeda, een jiedra sien Schwieet un kaumen frajch enne Staut un brochten aulet Menliche om; 26uk Hemor un sienen Sän Sichem brochten see met däm schoapen Schwieet om un naumen Dina ut Sichem sienem Hus un jinjen doavon. 27Jakob siene Säns kaumen äwa de dootjeschloagne un plindaden de Staut, wiels see äare Sesta enteat hauden. 28Äa Kjlienvee un äare Rinda un äare Äsel, un waut enne Staut un waut oppem Flekj wia, nämen see; 29un aul äa Vemäajen un aul äare Kjinja un äare Frues fieeden see jefangen wajch un plindaden an, un aules, waut enne Hiesa wia. 30Doa säd Jakob too Simeon un to Levi: Jie ha mie en Triebsaul jebrocht, endäm jie mie stinkjent jemoakt ha unja de Laundesbewona, unja de Kanaanita un unja de Perisita. Oba ekj sie een kjlienet Hupkje, un see woaren sikj jäajen mie vesaumlen un mie schlonen, un ekj woa vetilcht woaren, ekj un mien Hus. 31Un see säden: Sull maun onse Sesta aus eene Hua behaundlen?

Currently Selected:

1. Mose 34: PBJHF

Highlight

Copy

Compare