1. Mose 33

Jakob veseent sikj met Esau

1Un Jakob hoof siene Uagen opp un sach: Un kjikj, Esau kaum un met am 400 Maun. Un hee vedeeld de Kjinja no Lea un no Rahel un no de beid Deenstmejales; 2un hee stald de Deenstmejales un äare Kjinja väare han un Lea un äare Kjinja doa hinja un Rahel un Josef too latst. 3Oba hee jinkj ver an häa un venäjd sikj säwen Mol bat de Ieed, bat hee no sienem Brooda kaum. 4Un Esau rand am entjäajen un ommoarmd am un foll am om däm Hauls un kust am; un see hilden. 5Un hee hoof siene Uagen opp un sach de Frues un de Kjinja un säd: Wäa sent dise bie die? Un hee säd: Dee Kjinja, dee Gott dienem Kjnajcht beschenkjt haft. 6Un de Deenstmejales kaumen noda, see un äare Kjinja, un venäjde sikj. 7Un uk Lea kaum noda un äare Kjinja, un see venäjde sikj. Un nodäm kaum Josef un Rahel un venäjde sikj. 8Un hee säd: Waut west du met disem gaunzen Häa, däm ekj bejäajent sie? Un hee säd: Om Jnod en diene Uagen mienem Harn too finjen. 9Doa säd Esau: Ekj ha jenuach, mien Brooda; daut es dient waut du hast. 10Un Jakob säd: Nich doch; wan ekj aundasch Jnod jefungen ha en diene Uagen, soo nemm mien Jeschenkj von miene Haunt, doa ekj nu eenmol dien Aunjesecht jeseenen ha, aus haud ekj Gottes Aunjesecht jeseenen, un du Wooljefaulen aun mie jehaut hast. 11Nemm doch mien Jeschenkj, daut die äwabrocht worden es; dan Gott haft mie daut jeschenkjt, un ekj ha aules. Un hee drenjd en am, un hee neem daut. 12Un Esau säd: Lot ons aufbräakjen un wiedagonen, un ekj well ver die häagonen. 13Un hee säd to am: Mien Har weet, daut de Kjinja zoat sent un daut ekj suende Schop un Kjäj bie mie ha; wan maun an blooss eenen gaunzen Dach äwa jajcht, soo wudd de gaunze Häad stoawen. 14Mien Har go doch ver sienem Kjnajcht han, un ekj well langsom hinjaraun komen, soo aus daut Vee un Kjinja gonen kjennen, bat ekj no mienem Har no Seir kom. 15Un Esau säd: Ekj well von däm Volkj bie die trigj loten, daut bie mie es. Un hee säd: Too waut daut? Mucht ekj Jnod enne Uagen von mienem Harn finje! 16Un Esau jinkj aun däm seljen Dach opp sienem Wajch no Seir trigj.

Jakob enne Staut Sichem

17Un Jakob jinkj auf no Sukkot un bud sikj een Hus, un sienem Vee muak hee Hocks [Veeboode]; doarom jeef hee däm Uat däm Nomen Sukkot. 18Un Jakob kaum goot no de Staut Sichem, dee em Launt Kanaan es, aus hee ut Paddan-Aram kaum, un loagaden ver de Staut. 19Un hee koft daut Feldstekj, wua hee sien Zelt oppjeschloagen haud, vonne Haunt de Säns Hemor, däm Voda von Sichem, fa 100 Kesita. 20Un hee recht doa selfst eenen Aultoa opp un nand am: Gott, dee Gott Israels.

Currently Selected:

1. Mose 33: PBJHF

Highlight

Copy

Compare