1. Mose 32

1Un Laban stunt tiedich Zemorjes opp un kust siene Säns un siene Dajchta un säajend an; un Laban jinkj han un kaum trigj aun sienem Uat.

Däm Jakob bejäajenden Enjel

2Un Jakob jinkj sienen Wajch, un daut bejäajende am Enjel Gottes. 3Un Jakob säd, aus hee an sach: Dit es daut Häaloaga Gottes. Un hee jeef janem Uat däm Nomen Machanaim.

Jakob enjst sikj fa Esau

4Un Jakob schekjt Booten ver sikj häa no sienem Brooda Esau, en daut Launt Seir, de Jäajent Edom. 5Un hee befool an un säd: Soo sell jie to mienem Harn, too Esau, sajen: Soo sajcht dien Kjnajcht Jakob: Bie Laban ha ekj mie oppjehoolen un sie bat nu doa jebläwen; 6un ekj ha Rinda un Äsel, Kjlienvee un Kjnajchts un Deenstmejales jekjräajen; un ekj ha jeschekjt, daut mienem Harn weeten to loten, om Jnod en diene Uagen too finjen. 7De Booten kjeemen no Jakob trigj un säden: Wie sent no dienem Brooda, no Esau, jekomen, un hee kjemt die uk entjäajen un 400 Maun met am. 8Doa haud Jakob sea Angst; un hee deeld daut Volkj, daut bie am wia, un daut Kjlienvee un de Rinda un de Kameelen en 2 Loaga. 9Un hee säd: Wan Esau jäajen daut eene Loaga kjemt un an schleit, soo woat daut äwajebläwne Loaga wajchranen kjennen.

Jakob sien Jebäd un reedmoaken met Esau to trafen

10Un Jakob säd: Gott von mienem Voda Abraham un Gott von mienem Voda Isaak, de Har, dee du to mie jerät hast: Komm trigj en dien Launt un no dien Frintschoft, un ekj well die Goots doonen! 11Ekj sie too jerinj aul de Boarmhoatichkjeit un aul dee True, dee du dienem Kjnajcht erwäsen hast; dan met mienem Stock sie ekj äwa disem Jordan jegonen, un nu sie ekj too 2 Häasch jeworden. 12Rad mie doch von mienem Brooda siene Haunt, vonne Haunt Esau! Dan ekj ha fa am Angst, daut hee kjemt un mie schleit, de Mutta met de Kjinja. 13Du hast doch jesajcht: Jewess woa ekj die Goots doonen un woa dienen Somen aus däm Saunt aum Mäa moaken, dee fa de Menj nich too talen es.

14Un hee äwanacht doa selfst jane Nacht; un hee neem von däm, waut en siene Haunt jekomen wia, een Jeschenkj fa sienem Brooda Esau: 15200 Kose un 20 Bakj, 200 Muttaschop un 20 Schopsbakj, 1630 suende Kameelen met äare Falms, 40 Kjäj un 10 Bolles, 20 Äselinen un 10 junge Äsel. 17Un hee jeef dee enne Henj siene Kjnajchts, je eene Häad oppoat, un hee säd to siene Kjnajchts: Got ver mie han un lot Rum tweschen Häad un Häad. 18Un hee befool däm ieeschten un säd: Wan mien Brooda Esau die bejäajent un die frajcht un sajcht: Wäm jehieescht du aun, un wuahan jeist du, un wäm jehieet dit doa ver die? 19Soo saust du sajen: Dienem Kjnajcht Jakob; daut es een Jeschenkj, daut mienem Harn, däm Esau jeschekjt woat; un kjikj, hee selfst es hinja ons. 20Un hee befool uk däm tweeden, uk däm dredden, uk aule, dee hinjre Häaden jinjen, un säd: No dise Wieed sell jie too Esau räden, wan jie am finjen, 21un sellen sajen: Kjikj, dien Kjnajcht Jakob es selfst hinja ons. Dan hee säd: Ekj well am derch daut Jeschenkj veseenen, daut ver mie hanjeit, un dan noch well ekj sien Aunjesecht seenen; veleicht woat hee mie aunnämen. 22Un daut Jeschenkj jinkj ver am häa, un hee äwanacht en jane Nacht em Loaga.

Jakob kjamft (rauselt) met Gott – sien niea Nomen

23Un hee stunt en jane Nacht opp un neem siene 2 Frues un siene 2 Deenstmejales un siene 11 Säns un jinkj äwa däm Jabok Stroom (Riefa); 24un hee neem an un fieed an äwa däm Fluss un fieed aules äwa waut hee haud. 25Un Jakob bleef auleen äwa; un daut runk (rauseld) een Maun met am, bat daut Morjenroot oppjinkj. 26Un aus hee sach, daut hee am nich dwung, doa schieed hee sien Hoftjelenkj aun; un Jakob sien Hoftjelenkj wia beschädicht, endäm hee met am rinjd. 27Doa säd hee: Lot mie loos, dan de Morjenroot es oppjegonen; un hee säd: Ekj lot die nich loos, dan du säajenst mie. 28Doa säd hee to am: Woo es dien Nomen? Un hee säd: Jakob. 29Doa säd hee: Dien Nomen saul nich mea Jakob heeten, sonda Israel; dan du hast met Gott un met Menschen jekjamft un hast jewonnen. 30Un Jakob fruach un säd: Doo mie doch dienen Nomen to weeten! Doa säd hee: Wuarom frajchst du no mienem Nomen? Un hee säajend am doa selfst. 31Un Jakob jeef däm Uat däm Nomen Pniel: Dan ekj ha Gott von Aunjesecht too Aunjesecht jeseenen, un miene Seel es jerat worden! 32Un de Sonn jinkj am opp, aus hee äwa Pniel jekomen wia; un hee hinkjt aun siene Hoft. 33Doarom äten de Kjinja Israel nich de Sänen, dee äwa däm Hoftjelenkj sent, bat opp disem Dach, wiels hee Jakob sien Hoftjelenkj, de Hoftsän, aunjereat haft.

Currently Selected:

1. Mose 32: PBJHF

Highlight

Copy

Compare