2. Mose 33
33
Daut Volkj woat bestroft – Daut Zelt butrem Loaga – Moses vehaundelt met Gott
1Un de Har räd too Moses: Go, got nopp von hia, du un daut Volkj, daut du ut däm Ägiptenlaunt rutjefieet hast, en daut Launt, daut ekj Abraham, Isaak un Jakob jeschwuaren ha, endäm ekj säd: Dienem Somen woa ekj daut jäwen! – 2Un ekj woa eenen Enjel ver die häa schekjen un de Kanaanita, de Amorita de Hetita de Perisita, de Hewita un de Jebusita vejoagen, – 3en een Launt, daut von Malkj un Honnich rand; dan ekj woa nich en diene Medd noppgonen, dan du best een hoatnakjet Volkj, daut ekj die oppem Wajch nich venicht. 4Un aus daut Volkj dit beese Wuat hieed, doa worden see truarich, un kjeena läd sien Schmuck aun. 5Dan de Har haud too Moses jesajcht: Saj to de Kjinja Israel: Jie sent een hoatnakjet Volkj; wan ekj eenen Uagenblekj en diene Medd noppgonen wudd, soo wudd ekj junt venichten. Un nu, laj dienen Schmuck von die, un ekj woa weeten, waut ekj die doonen well. 6Un de Kjinja Israel reeten sikj äa Schmuck auf aun däm Boajch Horeb.
7Un Moses neem daut Zelt un schluach daut butrem Loaga opp, wiet auf vom Loaga, un nand daut: Zelt de Bejäajnunk. Un daut passieed, een jiedra, dee däm Harn socht, jinkj rut nom Zelt de Bejäajnunk, daut butrem Loaga wia. 8Un daut passieed, wan Moses ut däm Zelt rutjinkj, soo hoof sikj daut gaunze Volkj, un see stunden, een jiedra aum Engank von sienem Zelt; un see kjikjten no Moses, bat hee em Zelt nenjinkj. 9Un daut passieed, wan Moses em Zelt nenjinkj, soo kaum de Wolkjestenda rauf un stunt aum Engank vom Zelt; un hee [de Har] räd met Moses. 10Un daut gaunze Volkj sach däm Wolkjestenda aum Engank vom Zelt stonen; un daut Volkj erhoow sikj, un see schmeeten sikj han, een jiedra em Engank von sienem Zelt. 11Un de Har räd met Moses von Aunjesecht too Aunjesecht, aus een Maun met sienem Frint räd; un hee jinkj trigj nom Loaga. Oba sien Deena, Josua, de Sän Nuns, een Jinjlinkj, jinkj nich ut däm Ennalichen vom Zelt.
12Un Moses säd toom Harn: Kjikj, du sajchst to mie: Leid daut Volkj nopp, oba du hast mie nich toweeten loten, wäm du met mie schekjen west. Un du hast doch jesajcht: Ekj kjan die met Nomen, un du hast uk Jnod jefungen en miene Uagen. 13Un nu, wan ekj en diene Uagen Jnod jefungen ha, soo lot mie doch dienem Wajch to weeten, daut ekj die erkjan, doamet ekj Jnod en diene Uagen finj; un kjikj, daut dise Nazion dien Volkj es! 14Un hee säd: Mien Aunjesecht woat metgonen, un ekj woa die ru jäwen. 15Un hee säd to am: Wan dien Aunjesecht nich metjeit, soo leid ons nich von hia nopp. 16Un aun waut saul daut erkjant woaren, daut ekj Jnod en diene Uagen jefungen ha, ekj un dien Volkj? Nich doaraun, daut du met ons jeist un wie utjesondat woaren, ekj un dien Volkj, ut jiedrem Volkj, daut oppem Ieedboddem es?
17Un de Har säd to Moses: Uk dit, waut du jesajcht hast, woa ekj doonen; dan du hast Jnod en miene Uagen jefungen, un ekj kjan die met Nomen. 18Un hee säd: Lot mie doch diene Harlichkjeit seenen! 19Un de Har säd: Ekj woa aul miene Pracht [Harlichkjeit] ver dienem Aunjesecht vebie gonen loten un woa däm Nomen Gottes ver die utroopen; un ekj woa bejnodje, wäm ekj bejnodje woa, un woa mie erboarmen, wäm ekj mie erboarmen woa. 20Un hee säd: Du kaust nich mien Aunjesecht seenen, dan een Mensch kaun nich mie seenen un läwen. 21Un de Har säd: Kjikj, daut es een Uat bie mie, doa saust du opp däm Fels stonen. 22Un daut woat passieren, wan miene Harlichkjeit vebie jeit, soo woa ekj die enne Steenkluft stalen un miene Haunt äwa die dakjen, bat ekj vebie jegonen sie. 23Un ekj woa miene Haunt wajchdoonen, un du woascht mie von hinjen seenen; oba mien Aunjesecht saul nich jeseenen woaren.
Currently Selected:
2. Mose 33: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.
