2. Mose 14
14
Israel jeit derch daut Schelpmäa – De Ägipta vedrinkjen em Mäa
1Un de Har räd too Moses un säd: 2Saj to de Kjinja Israel, daut see trigj dreien un ver Pi-Hachirot, tweschen Migdol un daut Mäa; ver Baal-Zefon, am jäajen äwa, sell jie junt aum Mäa loagren. 3Un de Farao woat von de Kjinja Israel sajen: See sent em Launt veerrt, de Wieste haft an enjeschloten. 4Un ekj well daut Hoat vom Farao vestocken, daut hee an nojajcht; un ekj well mie aun däm Farao veharlichen aun siene gaunze Häamacht, un de Ägipta sellen erkjanen, daut ekj Gott sie. Un see deeden aulsoo.
5Un daut wort däm Kjennich von Ägipten berecht, daut et Volkj wajchjerant wia; doa vewaundelt sikj däm Farao sien Hoat un siene Kjnajchts jäajen daut Volkj, un see säden: Waut ha wie doa jedonen, daut wie Israel ut onsem Deenst ha gonen loten! 6Un hee spaund siene Woages aun un naum sien Volkj met sikj. 7Un hee naum 600 utjeläsne Woages un aule Woages en Ägipten, un Woagenkjampfa opp jiedrem. 8Un de Har vestokt däm Farao sien Hoat, däm Kjennich von Ägipten, un hee juach de Kjinja Israel no; un de Kjinja Israel jinjen met ne oppjehowne Haunt rut. 9Un de Ägipta juagen an no, aule Pieed, Woages vom Farao un siene Rittasch un siene Häamacht, un errieekjten an, aus see aum Mäa wieren, bie Pi-Hachirot, ver Baal-Zefon.
10Un aus de Farao noda kaum, doa hoowen de Kjinja Israel äare Uagen opp, un kjikj, de Ägipta kaumen an hinjaraun; un de Kjinja Israel ferchten sikj sea un schrieejen toom Harn. 11Un see säden to Moses: Hast du ons doarom, wiels en Ägipten kjeene Jräwa wieren, wajchjeholt, om enne Wieste too stoawen? Wuarom hast du ons daut aunjedonen, daut du ons ut Ägipten rutjefieet hast? 12Es dit nich daut Wuat, daut wie die en Ägipten jesajcht ha, endäm wie säden: Lot von ons auf, daut wie de Ägipta deenen, dan bäta wia daut, de Ägipta to deenen, aus enne Wieste too stoawen. 13Un Moses säd toom Volkj: Forcht junt nich! Stot un kjikjt de Radinj Gottes too, dee hee uk vondoag doonen woat; dan de Ägipta, dee jie vondoag seenen, dee woa jie wiedahan eewichlich nich mea seenen. 14De Har woat fa junt strieden, un jie woaren stell sennen.
15Un de Har säd to Moses: Waut schrichst du no mie? Räd to de Kjinja Israel, daut see gonen. 16Un du, häw dien Stock opp un strakj diene Haunt äwa daut Mäa ut un spool daut, daut de Kjinja Israel medden derch daut Mäa oppem Drieejen derchgonen. 17Un ekj, kjikj, ekj well daut Hoat de Ägipta vestocken, un see woaren hinja an häakomen; un ekj well mie veharlichen aun däm Farao un aun siene gaunze Häamacht, aun siene Woages un aun siene Rittasch. 18Un de Ägipta sellen erkjanen, daut ekj de Har sie, wan ekj mie veharlicht ha aun däm Farao, aun sienem Woages un aun siene Rittasch. 19Un de Enjel Gottes, dee ver däm Häa Israel häa jinkj, stunt opp un jinkj hinja an; un de Wolkjestenda jinkj von väarenwajch un stald sikj hinja an. 20Un see kaum tweschen däm Häa de Ägipta un däm Häa Israels, un see wort doa eene diestre Wolkj, un fa de aundre bedacht see hia de Nacht; un soo kaumen jane de gaunze Nacht nich noda.
21Un Moses strakjt siene Haunt äwa daut Mäa ut, un de Har juach daut Mäa derch eenen stoakjen Oostwint wajch, de gaunze Nacht, un muak daut Mäa drieech, un daut Wota deeld sikj von eenaunda. 22Un de Kjinja Israel jinjen medden en daut Mäa nenn oppem Drieejen, un daut Wota wia an eene Mia von rajchtsch un von linkjsch. 23Un de Ägipta juagen an no un kaumen hinja an häa, aule Pieed vom Farao, siene Woages un siene Rittasch, medden em Mäa. 24Un daut passieed jäajen Morjen, doa kjikjt de Har en daut Fia- un Wolkjestenda opp daut Häa de Ägipta un vewerd daut Häa de Ägipta. 25Un hee stad de Räda von siene Woages un leet an met Mieej foaren. Un de Ägipta säden: Lot ons fa Israel ranen, dan de Har kjamft fa an, jäajen de Ägipta!
26Un de Har säd to Moses: Strakj diene Haunt äwa daut Mäa ut, daut et Wota äwa de Ägipta trigjjeit, äwa äare Woages un äwa äare Rittasch. 27Doa strakjt Moses siene Haunt äwa daut Mäa ut, un daut Wota jinkj jäajen Morjen en sienem Stroom trigj; un de Ägipta randen am entjäajen; un de Har schmeet de Ägipta medden em Mäa. 28Un daut Wota jinkj trigj un bedakjt de Woages un de Rittasch - de gaunze Häamacht vom Farao, dee hinja an häa em Mäa jekomen wia; daut bleef uk nich eena von an äwa. 29Un de Kjinja Israel jinjen oppem Drieejen medden derch daut Mäa, un daut Wota wia an eene Mia vonne Rajchte un vonne Linkje. 30Soo rad de Har Israel aun janem Dach ut de Haunt de Ägipta, un Israel sach de Ägipta doot aum Mäaeewa. 31Un Israel sach de groote Macht, dee de Har aun de Ägipta jedonen haud; un daut Volkj fercht Gott, un see jleewden aun Gott un aun Moses, sienem Kjnajcht.
Currently Selected:
2. Mose 14: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.
