2. Mose 13

Daut Fast de ojjesuade Brood – Heiljunk de Ieeschtjeburt

1Un de Har räd too Moses un säd: 2Heilijt mie aulet Ieeschtjebuarne, waut de Muttaschoot derchbrakjt unja de Kjinja Israel, aun Menschen un aun Vee; daut es mient. 3Un Moses räd toom Volkj: Denkjt aun disem Dach, aun däm jie ut Ägipten jegonen sent, ut däm Hus de Kjnajchtschoft; dan met ne stoakje Haunt haft de Har junt von hia rutjefieet; un daut saul nuscht Jesuadet jejäten woaren. 4Vondoag go jie rut, em Moonat Abib. 5Un daut saul passieren, wan de Har die en daut Launt de Kanaanita un de Hetita un de Amorita un de Hewita un de Jebusita brinjt, daut hee diene Vodasch jeschwuaren haft, die to jäwen, een Launt, daut von Malkj un Honnich rant, soo saust du disem Deenst en disem Moonat hoolen. 6Säwen Doag saust du Onjesuadet äten, un aum säwenden Dach es een Fast däm Harn. 7Dee säwen Doag saul Onjesuadet jejäten woaren; un nuscht jesuadet saul bie die jeseenen woaren, en aul diene Jrensen saul kjeen Jesuadet jeseenen woaren. 8Un du saust aun däm Dach dienem Sän erkjläaren un sajen: Daut es doa wäajen, waut de Har mie jedonen haft, aus ekj ut Ägipten jinkj. 9Un daut es die toom Tieekjen aun diene Haunt un to eenem Denkjmol tweschen diene Uagen, doamet daut Jesaz Gottes en dienem Mul es; dan met eene stoakje Haunt haft Gott die ut Ägipten rutjefieet. 10Un du saust dise Sazunk hoolen too äare bestemde Tiet, von Joa too Joa. 11Un daut saul passieren, wan de Har die en daut Launt de Kanaanita brinjt, aus hee die un diene Vodasch jeschwuaren haft, un die daut jeft, 12soo saust du däm Harn aules opfren, waut de Muttaschoot derchbrakjt; un aulet Ieeschtjebuarne vom Vee, daut dient sennen woat, daut Menliche jehieet Gott. 13Un jiedret Ieeschtjebuarne vonne Äsels saust du met eenem Laum leesen, un wan du daut nich leest, soo bräakj am daut Jenekj; un jiedret Ieeschtjebuarne von Menschen unja diene Säns saust du leesen. 14Un daut saul passieren, wan dien Sän die enne Tookunft frajcht un sajcht: Waut es daut? Soo saust du to am sajen: Met ne stoakje Haunt haft de Har ons ut Ägipten rutjefieet, ut däm Hus de Kjnajchtschoft. 15Un daut passieed, doa de Farao sikj hoat doa jäajen stald, ons gonen to loten, brocht de Har aule Ieeschtjeburt em Ägiptenlaunt om, vom Ieeschtjebuarne von Menschen bat toom Ieeschtjebuarnen vom Vee; doarom opfa ekj däm Harn aules, waut de Mutta brakjt, de Menliche, un jiedren Ieeschtjebuarnen miene Säns lees ekj. 16Un daut es toom Tieekjen aun diene Haunt un to Stearnbenj tweschen diene Uagen; dan met ne stoakje Haunt haft Gott ons ut Ägipten rutjefieet.

Israel jeit nom Schelpmäa – Wolkjenstenda un Fiastenda

17Un daut passieed, aus de Farao daut Volkj gonen leet, doa fieed Gott an nich däm Wajch derch daut Launt de Filista, dee aum dichsten wia; dan Gott säd: Doamet daut däm Volkj nich leet deit, wan see däm Striet seenen, un see nich no Ägipten trigj gonen. 18Un Gott fieed daut Volkj däm Omwajch, derch de Wieste aum Schelpmäa; un de Kjinja Israel jinjen kjampfreed nopp ut däm Ägiptenlaunt. 19Un Moses neem Josef siene Knoakes met sikj; dan hee haud de Kjinja Israel schwieren loten un jesajcht: Gott woat sikj junt jewess aunnämen; soo fieet dan miene Knoakes von hia nopp met junt! 20Un see jinjen loos von Sukkot un loagaden sikj en Etam, aum Wiesteraunt. 21Un de Har jinkj ver an häa, Äwadach en eenen Wolkjenstenda, om an oppem Wajch too leiden, un de Nacht en eenem Fiastenda, om an to dachen, doamet see Dach un Nacht gonen kunnen. 22Äwadach jinkj de Wolkjenstenda nich wajch noch de Nacht de Fiastenda von däm Volkj.

Currently Selected:

2. Mose 13: PBJHF

Highlight

Copy

Compare