5. Mose 17
17
1Du saust däm Harn, dienem Gott, kjeen Rind- ooda Kjlienvee opfren, aun däm een Fäla es, irjent waut Schlemmet; dan daut es een Aufschu ver däm Harn, dienem Gott.
2Wan en diene Medd, en eenem diene Dooasch, dee de Har, dien Gott, die jeft, een Maun ooda eene Fru jefungen woat, dee daut deit, waut enne Uagen Gottes, dienem Gott, bees es, endäm see sienem Bunt nich helt, 3soo daut see hangonen un aundre Jetta deenen un sikj ver an ooda ver de Sonn ooda ver de Mon ooda ver däm gaunzen Himmelshäa dol bekjen, waut ekj nich befoolen ha, 4un daut woat die berecht, un du hieescht daut, soo saust du jeneiw noforsche; un kjikj, es daut de Woarheit, dan steit de Sach faust, es dit Aufschu en Israel passieet, 5soo saust du janem Maun ooda jane Fru, dee dise beese Sach jedonen haben, no de Dooasch rutfieren, däm Maun ooda de Fru, un saust an steenjen, daut see stoawen. 6Opp de Utsaj von 2 Zeijen ooda 3 Zeijen saul dootjemoakt woaren, wäa stoawen saul; hee saul nich oppe utsaj von eenem eensjen Zeij dootjemoakt woaren. 7De Haunt de Zeij saul aus ieeschte opp am sennen, am doottomoaken, un nodäm de Haunt vom gaunzen Volkj. Un du saust daut Beese ut diene Medd utroden.
8Wan die eene Sach tweschen Bloot un Bloot, tweschen Rajchtsache un Rajchtsache, un tweschen Velazung un Velazung, too schwoa es om to Uadeelen, irjent eene Striedsach en diene Dooasch, soo saust du die oppmoaken un aun däm Uat gonen, däm de Har, dien Gott, erwälen woat. 9Un du saust no de Priesta, de Leviten, komen un nom Rechta, dee aun jane Doag sennen woat, un froagen; un see woaren die däm Rajchtspruch vekjindjen. 10Un du saust no dee utsaj doonen, dee see die von däm Uat vekjindjen woaren, däm de Har erwälen woat, un saust doaropp achten, no aulem to doonen, waut see die lieren woaren. 11No däm Jesaz, daut see die lieren, un nom Rajcht, daut see die sajen woaren, saust du doonen; von däm Spruch, däm see die vekjindjen woaren, saust du noch no rajchtsch noch no linkjsch aufgonen. 12Oba dee Maun, dee met Veachtunk haundlen wudd, daut hee opp däm Priesta, dee doa steit, om däm Deenst Gottes, dienem Gott, doa selfst too verechten, ooda opp däm Rechta nich hieet; dee saul stoawen. Un du saust daut Beese ut Israel wajchschaufen. 13Un daut gaunze Volkj saul daut hieren un sikj enjsten, un nich mea veachtlich sennen.
Daut Kjennichs-Jesaz
14Wan du en daut Launt kjeemst, daut de Har, dien Gott, die jeft, un daut ennämst un doa wonst un sajchst: Ekj well eenen Kjennich äwa mie saten, aus aule Nazionen, dee runtom mie sent; 15soo saust du blooss däm Kjennich äwa die saten, däm de Har, dien Gott, erwälen woat; ut de Medd diene Breeda saust du eenen Kjennich äwa die saten; du saust nich eenen framden Maun äwa die saten, dee nich dien Brooda es. 16Blooss hee saul nich väl Pieed hoolen un saul daut Volkj nich trigj no Ägipten fieren, om sikj de Pieed too vemieren; dan de Har haft to junt jesajcht: Jie sellen wiedahan nich wada disem Wajch trigjgonen. 17Un hee saul uk nich väl Frues nämen, daut sien Hoat nich opp Aufwäaj kjemt; un Selwa un Golt saul hee sikj nich vemieren. 18Un daut saul passieren, wan hee opp däm Troon von sienem Kjennichtum sett, soo saul hee sikj eene Aufschreft von disem Jesaz en een Buak schriewen, ut däm, waut ver de Priesta, de Leviten licht. 19Un daut saul bie am sennen, un hee saul aule Doag en sienem Läwen doabennen läsen, om daut hee lieet däm Harn, sienem Gott, too enjsten, om to hoolen aule Wieed von disem Jesaz un dise Sazungen, dee to doonen; 20doamet sien Hoat sikj nich äwa siene Breeda erhäft un doamet hee von däm Jeboot noch no rajchtsch noch no linkjsch aufjeit, om daut hee de Doag en sienem Kjennichrikj velenjat, hee un siene Säns, enne Medd von Israel.
Currently Selected:
5. Mose 17: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.