អេសាយ 51
51
សេចក្ដីសង្គ្រោះសម្រាប់ស៊ីយ៉ូន
1“អ្នករាល់គ្នាដែលដេញតាមសេចក្ដីសុចរិត ហើយស្វែងរកព្រះយេហូវ៉ាអើយ
ចូរស្ដាប់តាមយើងចុះ!
ចូររំពឹងមើលទៅថ្មដាដែលអ្នករាល់គ្នាត្រូវបានដាប់ចេញមក
ចូររំពឹងមើលទៅកន្លែងយកថ្មដែលអ្នករាល់គ្នាត្រូវបានជីកឡើងមក។
2ចូររំពឹងមើលទៅអ័ប្រាហាំដូនតារបស់អ្នករាល់គ្នា
និងសារ៉ាដែលបង្កើតអ្នករាល់គ្នាមក។
យើងបានហៅអ័ប្រាហាំកាលគាត់មានតែម្នាក់ឯង
ក៏ឲ្យពរគាត់ ហើយបង្កើនចំនួនគាត់ឡើង។
3ដ្បិតព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់កម្សាន្តចិត្តស៊ីយ៉ូន
ព្រះអង្គទ្រង់កម្សាន្តចិត្តអស់ទាំងទីបាក់បែករបស់នាង
ព្រះអង្គទ្រង់ធ្វើឲ្យទីរហោស្ថានរបស់នាងបានដូចជាអេដែន
ក៏ធ្វើឲ្យវាលខ្សាច់របស់នាងបានដូចជាសួនច្បាររបស់ព្រះយេហូវ៉ាដែរ។
សេចក្ដីរីករាយ និងអំណរនឹងត្រូវបានរកឃើញនៅក្នុងនាង
ព្រមទាំងការអរព្រះគុណ និងសូរទំនុកភ្លេងផង។
4ប្រជារាស្ត្ររបស់យើងអើយ ចូរប្រុងស្ដាប់យើងចុះ!
ប្រជាជនរបស់យើងអើយ ចូរផ្ទៀងត្រចៀកស្ដាប់យើងចុះ!
ដ្បិតក្រឹត្យវិន័យមួយនឹងចេញពីយើងទៅ
ហើយយើងនឹងតាំងសេចក្ដីសុចរិតយុត្តិធម៌របស់យើងឡើង
ទុកជាពន្លឺដល់ជាតិសាសន៍ទាំងឡាយ#51:4 ហើយយើងនឹងតាំងសេចក្ដីសុចរិតយុត្តិធម៌របស់យើងឡើង ទុកជាពន្លឺដល់ជាតិសាសន៍ទាំងឡាយ―ឬ “ហើយសេចក្ដីសុចរិតយុត្តិធម៌របស់យើងជាពន្លឺដល់ជាតិសាសន៍ទាំងឡាយផង យើងនឹងធ្វើឲ្យការនោះកើតឡើងមួយរំពេច”។។
5សេចក្ដីសុចរិតយុត្តិធម៌របស់យើងនៅជិតបង្កើយ
សេចក្ដីសង្គ្រោះរបស់យើងបានចេញទៅ
ដើមដៃរបស់យើងនឹងជំនុំជម្រះជាតិសាសន៍ទាំងឡាយ។
កោះនានានឹងទន្ទឹងរង់ចាំយើង
ក៏នឹងរំពឹងចាំដើមដៃរបស់យើងផង។
6ចូរងើបភ្នែកឡើងទៅមេឃ
រួចមើលចុះមកផែនដីខាងក្រោម;
ដ្បិតផ្ទៃមេឃនឹងបាត់ទៅដូចផ្សែង
ហើយផែនដីនឹងពុកផុយដូចសម្លៀកបំពាក់
រីឯពួកអ្នកដែលរស់នៅទីនោះនឹងស្លាប់ទៅដូចសុច
ប៉ុន្តែសេចក្ដីសង្គ្រោះរបស់យើងមាននៅជារៀងរហូត
ហើយសេចក្ដីសុចរិតយុត្តិធម៌របស់យើងក៏នឹងមិនរលាយបាត់ឡើយ។
7ពួកអ្នកដែលស្គាល់សេចក្ដីសុចរិតយុត្តិធម៌
ជាប្រជាជនដែលក្រឹត្យវិន័យរបស់យើងនៅក្នុងចិត្តអើយ
ចូរស្ដាប់តាមយើងចុះ!
កុំខ្លាចការត្មះតិះដៀលរបស់មនុស្សឡើយ
ក៏កុំធ្លាក់ទឹកចិត្តដោយព្រោះពាក្យជេរប្រមាថរបស់គេដែរ។
8ដ្បិតសត្វល្អិតនឹងស៊ីគេដូចជាសម្លៀកបំពាក់
ហើយដង្កូវនឹងស៊ីគេដូចជារោមចៀម
ប៉ុន្តែសេចក្ដីសុចរិតយុត្តិធម៌របស់យើងមាននៅជារៀងរហូត
ហើយសេចក្ដីសង្គ្រោះរបស់យើងក៏មាននៅរហូតដល់គ្រប់ជំនាន់”។
9តើនឡើង! តើនឡើង! ព្រះពាហុរបស់ព្រះយេហូវ៉ាអើយ
សូមបំពាក់ឫទ្ធានុភាព!
សូមតើនឡើងដូចក្នុងគ្រាពីបុរាណ ក្នុងជំនាន់ដើម។
តើមិនមែនព្រះអង្គទេឬ ដែលកាប់កម្ទេចរ៉ាហាប់#51:9 រ៉ាហាប់―គឺ “សត្វធំសម្បើមម្យ៉ាងនៃសមុទ្រ”។
ដែលចាក់ទម្លុះសត្វសមុទ្រធំសម្បើមនោះ?
10តើមិនមែនព្រះអង្គទេឬ ដែលធ្វើឲ្យសមុទ្ររីងស្ងួត
គឺទឹកនៃទីជម្រៅជ្រៅបំផុត
ដែលធ្វើឲ្យជម្រៅសមុទ្រទៅជាផ្លូវ
សម្រាប់ពួកអ្នកដែលត្រូវបានប្រោសលោះបានដើរឆ្លងកាត់?
11រីឯពួកអ្នកដែលព្រះយេហូវ៉ាបានប្រោសលោះ នឹងត្រឡប់មកវិញ
ហើយចូលមកស៊ីយ៉ូនដោយសម្រែកហ៊ោសប្បាយ
ទាំងមានអំណរដ៏អស់កល្បពាក់នៅលើក្បាលរបស់ពួកគេ។
សេចក្ដីរីករាយ និងអំណរនឹងតាមពួកគេទាន់
ហើយទុក្ខព្រួយ និងការថ្ងូរនឹងរត់បាត់ទៅ។
12“យើង គឺយើងហ្នឹងហើយ ជាព្រះអង្គនោះដែលកម្សាន្តចិត្តអ្នករាល់គ្នា។
តើអ្នកជានរណា បានជាអ្នកខ្លាចមនុស្សដែលរមែងតែងតែស្លាប់
និងមនុស្សលោកដែលនឹងត្រូវបោះចោលដូចស្មៅ
13ក៏ភ្លេចព្រះយេហូវ៉ា
ព្រះសូនបង្កើតរបស់អ្នក
ជាអ្នកដែលលាតផ្ទៃមេឃ ព្រមទាំងចាក់គ្រឹះផែនដីផង
ហើយចេះតែភ័យខ្លាចជានិច្ចវាល់ព្រឹកវាល់ល្ងាច
ដោយព្រោះសេចក្ដីក្ដៅក្រហាយរបស់អ្នកដែលធ្វើទុក្ខ
នៅពេលគេរៀបនឹងបំផ្លាញអ្នកដូច្នេះ?
ចុះសេចក្ដីក្ដៅក្រហាយរបស់អ្នកដែលធ្វើទុក្ខនោះ តើនៅឯណា?
14អ្នកដែលជាប់ចំណងនឹងត្រូវបានដោះលែងយ៉ាងឆាប់
ពួកគេនឹងមិនស្លាប់ ហើយចុះទៅក្នុងរណ្ដៅមរណៈឡើយ
ក៏មិនខ្វះអាហារដែរ។
15ដ្បិតយើងជាយេហូវ៉ាព្រះរបស់អ្នក ដែលធ្វើឲ្យសមុទ្រកក្រើកឡើង
នោះរលករបស់វាគ្រហឹមឡើង។
ព្រះនាមរបស់ព្រះអង្គ គឺព្រះយេហូវ៉ានៃពលបរិវារ។
16យើងបានដាក់ពាក្យរបស់យើងនៅក្នុងមាត់របស់អ្នក
ហើយបានគ្របបាំងអ្នកដោយម្លប់នៃដៃរបស់យើង
ដើម្បីតាំងផ្ទៃមេឃឡើង ហើយចាក់គ្រឹះផែនដី
ព្រមទាំងនិយាយនឹងស៊ីយ៉ូនថា: ‘អ្នកជាប្រជារាស្ត្ររបស់យើង’”។
17ភ្ញាក់ឡើង! ភ្ញាក់ឡើង! យេរូសាឡិម
ជាអ្នកដែលផឹកពីព្រះហស្តរបស់ព្រះយេហូវ៉ា
គឺពីពែងនៃសេចក្ដីក្រេវក្រោធរបស់ព្រះអង្គអើយ
ចូរក្រោកឡើង!
អ្នកបានផឹកស្រូបដល់កាកក្នុងពែងនៃសេចក្ដីងេកងោកហើយ។
18ក្នុងចំណោមអស់ទាំងកូនចៅដែលនាងបានបង្កើត
គ្មានអ្នកណានាំផ្លូវនាងឡើយ;
ក្នុងចំណោមអស់ទាំងកូនចៅដែលនាងបានចិញ្ចឹម
ក៏គ្មានអ្នកណាដឹកដៃនាងដែរ។
19សេចក្ដីទាំងពីរនេះបានកើតឡើងដល់អ្នកហើយ
គឺការបំផ្លាញ និងការអន្តរាយ
ទុរ្ភិក្ស និងដាវ;
តើនរណានឹងសម្ដែងការអាណិតអាសូរដល់អ្នក?
តើយើងនឹងកម្សាន្តចិត្តអ្នកតាមរយៈអ្នកណា?
20កូនចៅរបស់អ្នកខ្សោយល្វើយ
ហើយដេកនៅតាមអស់ទាំងក្បាលផ្លូវ ដូចជាសត្វកែះជាប់សំណាញ់;
ពួកគេពេញដោយសេចក្ដីក្រេវក្រោធពីព្រះយេហូវ៉ា
គឺការស្ដីបន្ទោសពីព្រះរបស់អ្នក។
21ដូច្នេះ អ្នកដែលរងទុក្ខ ហើយស្រវឹង ប៉ុន្តែមិនមែនដោយស្រាអើយ
ចូរស្ដាប់សេចក្ដីនេះចុះ!
22ព្រះយេហូវ៉ា ព្រះអម្ចាស់របស់អ្នក
គឺព្រះរបស់អ្នក ដែលកាន់ក្ដីឲ្យប្រជារាស្ត្ររបស់ព្រះអង្គ
មានបន្ទូលដូច្នេះថា៖
“មើល៍! យើងបានយកពែងនៃសេចក្ដីងេកងោក
គឺពែងនៃសេចក្ដីក្ដៅក្រហាយរបស់យើង ចេញពីដៃរបស់អ្នកហើយ!
អ្នកនឹងមិនផឹកពីវាទៀតឡើយ។
23យើងនឹងដាក់ពែងនោះនៅក្នុងដៃរបស់ពួកអ្នកដែលធ្វើទុក្ខអ្នកវិញ
ជាអ្នកដែលបាននិយាយទៅព្រលឹងរបស់អ្នកថា: ‘ក្រាបចុះដើម្បីឲ្យយើងបានឆ្លងទៅ!’
ហើយអ្នកបានធ្វើឲ្យខ្នងរបស់អ្នកដូចជាដី
គឺដូចជាផ្លូវឲ្យពួកគេឆ្លងទៅ”៕
Currently Selected:
អេសាយ 51: GKHB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
GLOBAL KHMER BIBLE©
Copyright © 2023 by Global Bible Initiative
