Romanaich 12

XII CAIB.

Leasanan air subhailcean Criostail.

1Guidheam oirbh uime sin, a bhraithrean, tromh iochd Dhe, gun tairg sibh ur coluinnean mar iobairt bheo, naoimh, thaitnich do Dhia, ur seirbhis reusonta.

2Na bithibh air ur cumadh ris an t-saoghal so, ach bithibh air ur n-ath-chumadh ann an urachd ur n-inntinn, los gun dearbh sibh ciod e toil mhath, agus thaitneach, agus choimhlion Dhe.

3Oir leis na grasan a thugadh dhomh, tha mi g-radh riusan uile, a tha ʼnur measg, gun iad a bhith nas glice na ʼs còir a bhith glic, ach a bhith glic ann am measarrachd; ʼsa reir mar a roinn Dia tomhas a chreidimh air gach aon.

4Oir mar a tha moran bhall againn ann an aon chorp, ach nach e an t-aon dhriachd a thʼ aig a h-uile ball:

5Mar an ciadna, ge lionar sinn, is aon chorp sinn ann an Criosta, agus is buill sinn gach aon da cheile;

6Ach is eugsamhuil na gibhtean a thʼ againn, a reir nan gras a thugadh dhuinn: ma ʼs faidhdearachd, biodh e air reir riaghailt a chreidimh,

7No frithealadh, ann am frithealadh, no esan a tha teagasg, ann an teagasg.

8Esan a tha brosnachadh ann am brosnachadh, esan a tha buileachadh ann an aon-fhillteachd, esan a tha riaghladh le mor-churam, esan a tha fiachuinn trocaire le suilbhireachd.

9Biodh gradh gun fhoill: a toirt grain do ʼn olc, a dluth-leanail ris a mhath;

10A toirt gaoil da cheile le carrantachd bhraithreil; ann an urram a toirt toisich do gach a cheile;

11Curamach, gun leisg; deothasach san spiorad; a seirbhiseachadh an Tighearna.

12Ri aoibhneas ann an dochas; faighidneach fo thrioblaid; dìan ri urnaigh;

13A cobhair air uireasuidh nan naomh; a cleachdadh aoidheachd.

14Beannaichibh ur luchd-geur-leanmhuinn: beannaichibh; agus na mollaichibh.

15Bithibh aighearach comhla riusan a tha ri aighear, agus a gal comhla riusan a tha gal;

16A dhʼ aon inntinn do gach a cheile; neo-dheidheil air nichean arda, ach a g-aontachadh leis na h-iriosail. Na bithibh glic ʼnur barail fhein;

17Na diolaibh olc air son uilc do neach sa bith; solairibh nichean matha, cha n-ann a mhain an lathair Dhe, ach an lathair dhaoine uile mar an ciadna.

18Ma ghabhas e dianamh, cho fad ʼsa dhʼ fhaodas sibh, biodh sith agaibh ri daoine uile;

19Na dianaibh diughaltas air ur son fhein, a chuideachda mo ruin, ach thugaibh aite do dhʼ fheirg: oir tha e sgriobhte: Is leamsa diughaltas; diolaidh mise, os an Tighearna.

20 Ach ma bhios do namhaid air acras, thoir biadh dha; ma bhios pathadh air, thoir deoch dha: oir le so dhianamh carnaidh tu eibhlean teine air a cheann.

21Na faigheadh an t-olc buaidh ort, ach thoir buaidh air an olc leis a mhath.

Currently Selected:

Romanaich 12: MacETN

Highlight

Copy