Һәзрити Әйса әлчилириниң паалийәтлири 28

Малта арилида

1Биз қутулуп қирғаққа чиққандин кейин, бу аралниң Малта екәнлигини билдуқ. 2Арал хәлқи бизгә интайин яхши муамилә қилди. У чағда ямғур йеғип, һава соғ болғачқа, улар гүлхан йеқип бизни күтүвалди. 3Павлус бир бағлам отун терип келип отқа ташлаведи, иссиқтин қачқан бир зәһәрлик илан униң қолиға йепишивалди. 4Йәрликләр Павлусниң қолиға йепишип турған иланни көрүп, бир-биригә:

— Бу адәм җәзмән бир қатил! Деңиздин қутулуп чиққан болсиму, «тәғдир» униң яшишиға йол қоймиди, — дейишти.

5Лекин Павлус қолини силкип, иланни отниң ичигә атти, өзи болса һеч қандақ зәхим йемиди. 6Хәлиқ Павлусниң бәдининиң ишшип кетишини яки униң туюқсиз жиқилип өлүшини күтәтти. Лекин бир дәм күтүп, униң һеч немә болмиғанлиғини көрүп, хиялини өзгәртип:

— Бу бир худа болса керәк! — дейишти.

7У йәрдин анчә жирақ болмиған җайда арал башлиғи Публиюсниң бир парчә йери бар еди. У бизни өйигә башлап, чин көңли билән үч күн күтти. 8У чағда Публиюсниң атиси толғақ кесилигә гириптар болуп, қизитмиси өрләп, орун тутуп йетип қалған екән. Павлус униң һоҗрисиға кирип, дуа қилип учисиға қолини тәккүзүп, сақайтип қойди. 9Буниң билән аралдики кесәлләрниң һәммиси Павлусниң алдиға келишип сақийип қайтишти. 10Улар бизни һөрмәтләп, нурғун соғиларни әкелишти. Үч айдин кейин, бу йәрдин кетидиған вақтимизда, бизни йолда лазим болидиған керәк нәрсиләр билән тәминлиди.

Малтадин Рим шәһиригә бериш

11Малта арилида Искәндәрийәдин кәлгән, бешиға римлиқларниң қош гезәк худалири Кастор вә Поллуксниң нәқишлири оюлған бир кемә қишлиған еди. Қиш пәслидин кейин биз бу кемә билән йолға чиқтуқ вә 12Сиракоза шәһиригә келип, у йәрдә үч күн турдуқ. 13Андин сәпиримизни йәнә давамлаштуруп, Италиядики Региюм шәһиригә кәлдуқ. Әтиси җәнуптин чиққан шамалниң ярдими билән икки күндә Путейоли шәһиригә йетип кәлдуқ. 14У йәрдә учратқан мәсиһийләрниң тәкливи билән бир һәптә турдуқ. Андин Рим шәһиригә қарап йолға чиқтуқ. 15Римға келиватқанлиғимиздин хәвәр тапқан Римдики мәсиһийләр бизни қарши елиш үчүн Римдин чиқип, әллик нәччә чақирим йол бесип, бәзилири «Үч Сарай» дегән йәргичә вә бәзилири техиму жирақ йол меңип, Апиюс базириғичә кәлгән еди. Уларни көргән Павлус Худаға рәхмәт ейтип, техиму ғәйрәтләнди.

Павлус Рим шәһиридә

16Рим шәһиригә киргинимиздә, Павлусниң бирла күзәткүчи ләшкәр билән бир өйдә турушиға рухсәт қилинди. 17Үч күндин кейин, Павлус у йәрдики йәһудийларниң башлиқлирини өзи билән көрүшүшкә тәклип қилди. Улар кәлгәндә, Павлус мундақ деди:

— Қериндашлар! Мән хәлқимизгә яки әҗдатлиримиздин қалған әнъәниләргә қарши һеч қандақ иш қилмиған болсамму, Йерусалимда йәһудийлар тәрипидин солаққа тутулуп, римлиқларниң қолиға тапшурулдум. 18Римлиқлар мени сораққа тартқандин кейин, қоювәтмәкчи болди, чүнки мәндә өлүм җазасини беришкә тегишлик бирәр җинайәт йоқ еди. 19Лекин йәһудийлар буниңға қаршилиқ билдүргәчкә, гәрчә өз хәлқим үстидин бирәр шикайитим болмисиму, Рим императориға әризә қилишқа мәҗбур болдум. 20Шу сәвәптин мән һәр бириңлар билән йүз көрүшүш вә бу һәқтә сөзлишиш үчүн силәрни бу йәргә тәклип қилдим. Шуни билишиңлар керәкки, хәлқимиз күтүп кәлгән Қутқазғучиға ишәнгәнлигим үчүнла, бу зәнҗир билән бағлинип, тутқун болуп қалдим.

21Улар Павлусқа:

— Йәһудийәдин сән тоғрилиқ хәт алмидуқ. У йәрдин кәлгән қериндашларниң һеч қайсисиму сән тоғрилиқ бирәр яман хәвәр әкәлмиди яки яман гепиңни қилмиди. 22Лекин сениң пикирлириңни аңлап бақмақчимиз, чүнки сән тәәллуқ болған бу еқимниң һәммә йәрдә қаршилиққа учраватқанлиғидин хәвиримиз бар, — дейишти.

23Шуниң билән улар Павлус билән көрүшүшкә бир күнни бәлгүлиди. У күни Павлусниң турған йеригә техиму көп киши кәлгән еди. Павлус әтигәндин кәчкичә уларға Худаниң Падишалиғи һәққидә чүшәндүрүш берип, Тәврат һәм Пәйғәмбәрләрниң Язмилиридин нәқил кәлтүрүп, уларни һәзрити Әйсаниң йәһудийлар күтүп кәлгән Қутқазғучи екәнлигигә қайил қилишқа тиришти. 24Униң сөзлиригә бәзиләр ишәнди, бәзиләр ишәнмиди. 25Улар өз ара келишәлмәй, қайтмақчи болғанда, Павлус уларға мундақ деди:

— Муқәддәс Роһниң әҗдатлириңларға ейтқан сөзлири силәргиму тоғра келиду! Муқәддәс Роһ Йәшая пәйғәмбәргә мундақ дегән еди:

26«Берип бу хәлиққә Мениң сөзлиримни ейтқин:

‹ Сөзлиримни аңлайсиләр, аңлайсиләр, чүшәнмәйсиләр.

Қилғанлиримға қарайсиләр, қарайсиләр, мәнасини уқмайсиләр.

27Чүнки бу хәлиқниң зеһни қашаңлашқан.

Улар қулақлирини етивалған, көзлириниму жумувалған.

Ундақ болмисиди, көзлири көрәтти, қулақлириму аңлатти,

Зеһни ойғинип, Маңа қайтатти, Мәнму уларни сақайтаттим › ».

28-29Андин Павлус:

— Шуңа билишиңлар керәкки, Худаниң қутқузуши йәһудий әмәсләргиму берилмәктә. Улар уни қобул қилмай қалмайду! — деди.

30Павлус өзи иҗаригә алған өйдә икки жил турди вә бу йәрдә униң билән көрүшүшкә кәлгән һәммә кишиләрни қобул қилип, 31Худаниң Падишалиғи тоғрисидики Хуш Хәвәрни жүрәклик тарқитип, Рәббимиз Әйса Мәсиһкә даир һәқиқәтләрниму йәткүзди, униңға һеч ким тосқунлуқ қилмиди.

Currently Selected:

Һәзрити Әйса әлчилириниң паалийәтлири 28: HZUTCYR

Highlight

Compare

Copy