Popular Bible Verses from Jesaja 43

Share

Wiels nu woa ekj waut nieet doonen; daut kjemt aul äwadäl. Es junt daut nich kloa? Ekj moak eenen Wajch derch de Wiltnis, un Riefasch en daut drieeje Ollaunt.

Uk wan jie woaren motten derch deepet Wota gonen, woa ekj junt biestonen. Wan de Riefa junt metrieten well, woat dee junt nich unjakjrieen. Un wan jie em Fia nenn komen, woa jie junt nich brennen.

Oba denkjt nich bloos aun daut, waut jewast es; un rät nich bloos von woo daut wia.

Oba doch, nu sajcht de HAR, dee wäa Jakob siene Nokomen jemoakt haft, un dee wäa Israel daut Jeschekj jejäft haft: Enjst junt nich, wiels ekj woa junt raden. Ekj roop junt biem Nomen; jie jehieren mie.

Wiels jie mie soo väl wieet sent, wiels ekj junt soo väl räakjen un junt soo goot sie, jäw ekj Menschen opp fa junt, un uk Velkja, soo daut jie läwen kjennen.

Daut es wiels ekj de HAR, jun Gott sie; ekj sie dee wäa en Israel heilich es, un ekj halp junt. Ekj hab Ägipten hanjejäft, om junt loostokjeepen, un dan uk noch Kusch un Seba doatoo.

Enjst junt nich. Ekj sie bie junt. Ekj woa june Kjinja vom Oosten trigjbrinjen, un junt vom Wasten toopsaumlen.

Un doch sie ekj dee, wäa jun Orrajcht vejeft, daut et to seenen es, daut mie to vetruen jeit, un hool mie june Sinden nich mea väa.

Oba jie, Israeliten, sent mien Bewies, sajcht de HAR, jie sent mien Kjnajcht, dän ekj mie jewält hab. Nu woa jie daut weeten kjennen, un daut jleewen un vestonen kjennen, daut ekj de eensja Gott sie. Doa wia kjeena ea ekj wia, un doa woat kjeen Gott no mie oppkomen.

Ekj, jo ekj meen daut, ekj sie de HAR, buta mie es kjeena, dee raden kaun.

Vondoag, un opp emma, sie ekj Gott. Doa es kjeena, dee daut vedoawen kaun, waut ekj aun Haunt hab. Ekj sie hia aun de Oabeit; wäa woat daut opphoolen?

Dan woaren de wille Tieren mie ieren, soone aus de Kajote un de Straus, wiels ekj woa enne Wiltnis Wota väabrinjen, un Riefasch en daut vewoaloosde Launt. Un mien Volkj woat to drinkjen haben, dee, woone ekj mie jewält hab, un dee ekj mie reed jemoakt hab, daut see mie ver aundre lowen woaren.

Ekj woa von däm Nuaden velangen, daut dee junt frie loten, un vom Sieden, daut dee junt nich faust hoolen. Dee sellen june Säns, dee wiet auf sent, un de Dajchta, dee en de wietste Lenda sent, trigjbrinjen. Aul dee, dee sikj aus de Miene hoolen, hab ekj jemoakt un jewäsen, woo harlich ekj sie; ekj hab an äa Jeschekj jejäft un häajestalt.

Dit es waut de HAR sajcht, dee em Mäa eenen Wajch muak, un eenen Stich derch een stoakjet Wota, dee wäa Pieed un Woages, de Armee un stoakje Soldoten komen leet, un läd dee han, soo daut see nich wada oppkunnen. Dee velaschen aus wan een Licht utjepust woat.

Ekj sie de HAR, jun Heilja; ekj hab Israel jemoakt un sie doa Kjennich.