Popular Bible Verses from Воиз 7

Share

Дар рӯҳи худ ба хашм гирифтан шитоб накун, чунки хашм дар синаи аблаҳон қарор меёбад.

Дар рӯзи нек хурсандӣ бикун, ва дар рӯзи бад андеша намо, ки Худо инро низ баробари он ба амал овардааст, то ки одамизод баъд аз он натавонад чизеро дарьёбад.

Оқибати кор беҳ аз оғози он; собир беҳ аз ҳавобаланд.

Дар асл одами одиле дар рӯи замин нест, ки некӣ кунад ва хатое содир нанамояд.

Зеро, чунон ки одам дар сояи ҳикмат аст, дар сояи нуқра низ мебошад; валекин бартарии дониш ин аст, ки ҳикмат ба соҳибони худ зиндагӣ мебахшад.

Номи нек беҳ аз равғани атрафшон; ва рӯзи мамот беҳ аз рӯзи таваллуд.

Шунидани итоби хирадманд беҳ аз шунидани суруди аблаҳон

Рафтан ба азохона беҳ аз рафтан ба шаробхона, чунки ин оқибати ҳар одам аст, ва зинда инро дар дили худ мегузорад.

Дили хирадмандон дар азохона аст, вале дили аблаҳон — дар тарабхона.