Gewilde Bybelverse vanaf Lúcás 4

Deel

Tá Spioraid an Tiġearna orm, agus d’á ḃríġ sin d’ong sé me, ċun soisgéil do ċraoḃsgaoileaḋ do sna boċtaiḃ, do ċuir sé uaiḋ mé ċun luċt an ċroiḋe ḃrúiġte do leiġeas, Ċun fuasgailte ḋ’ḟógairt do’n ṁuintir atá i mbraiġdineas, agus raḋarc do sna dallaiḃ, agus dul as do’n ṁuintir atá i gcruaḋtan, ċun bliana faḃair an Tiġearna a ḋ’ḟógairt, agus lae an tuarasdail.

Agus d’ḟreagair Íosa agus duḃairt leis: Tá sgríoḃṫa: Aḋarfaiḋ tú do Ṫiġearna Dia agus déanfair seirḃís dó san aṁáin.

Agus d’ḟreagair Íosa é: Tá sgríoḃṫa: Ní h-ar arán aṁáin a ṁaireann an duine aċ ar gaċ briaṫar a ṫagann ó Ḋia.

Agus ḃí Íosa lán de’n Spioraid Naoṁ, agus ṫáinig sé ṫar n-ais ó’n Iórdan, agus do ṡeól an Spioraid isteaċ sa ḃfásaċ é

Agus duḃairt Íosa ’ġá ḟreagraḋ: Tá ráiḋte, leis: Ná déin froṁaḋ ar do Ṫiġearna Dia.

Agus nuair a ḃí an caṫ go léir críoċnuiġṫe d’imṫiġ an diaḃal uaiḋ ar feaḋ aimsire.

Agus do ṡeól an diaḃal é go mullaċ cnuic aoird, agus ṫaisbeáin sé do, i n-aon ṗúnc aṁáin aimsire, ríġeaċta an doṁain go léir, Agus duḃairt sé leis: Taḃarfad-sa ḋuit-se na cóṁaċta san uile go léir, agus a ngradam, óir do tugaḋ dom iad, agus tugaim iad do m’roġa duine. D’á ḃríġ sin, má ḋeineann tú mise ḋ’aḋraḋ, ansan os mo ċoṁair, is leat iad go léir. Agus d’ḟreagair Íosa agus duḃairt leis: Tá sgríoḃṫa: Aḋarfaiḋ tú do Ṫiġearna Dia agus déanfair seirḃís dó san aṁáin.

Agus do rug sé leis é isteaċ i n-Ierúsalem, agus ċuir sé ’n-a ṡeasaṁ é ar spuaic an teampail, agus duḃairt sé leis: Má’s tu Mac De caiṫ ṫu féin le fánaiḋ; Óir tá sgríoḃṫa: Gur ṫug sé órdú ad’ ṫaoḃ d’á aingealaiḃ go ndéanfaidís tu ṫaḃairt saor, Agus go ndéanfaidís tu ġaḃáil ’n-a nglacaiḃ sar a’ mbuailfá do ċos i gcoinniḃ cloiċe. Agus duḃairt Íosa ’ġá ḟreagraḋ: Tá ráiḋte, leis: Ná déin froṁaḋ ar do Ṫiġearna Dia.