Gewilde Bybelverse vanaf Lúcás 5

Deel

Nuair a stad sé de’n ċaint duḃairt sé le Símón: Gluais amaċ fé’n bpoll agus cuiriḋ amaċ ḃúr líonta ċun éisg a tógaint.

Agus d’ḟreagair Símón agus duḃairt: A Ṁáiġistir, tá an oiḋċe caiṫte againn ag obair, agus níor ṫógamair aon níḋ; aċ ó deirir-se é sgaoilfad amaċ an líon. Ḋeineadar san, agus do ġaḃdar cruinniú mór iasg, i dtreó go raiḃ an líon d’á ḃriseaḋ orṫa.

Agus d’imṫiġeaḋ sé féin isteaċ sa n-uaigneas ag guiḋe.

Ní ċun fíoraon do ġlaoḋaċ ċun aiṫriġe a ṫánag, aċ ċun peacaċ do ġlaoḋaċ ċun aiṫriġe.

Nuair a ċonaic Símón Peadar an níḋ sin do ċaiṫ sé é féin ag glúiniḃ Íosa, agus duḃairt: Imṫiġ uaim, a Ṫiġearna, mar is duine peacaṁail mé.

Agus d’ḟreagair Íosa agus duḃairt leó: Ní h-ag luċt sláinte atá gáḋ le liaiġ, aċ ag daoine breóite.

Agus ċuireadar a loingeas ar tír, agus d’ḟágadar gaċ níḋ ’n-a ndiaiḋ, agus do leanadar eisean.

Agus ḃí sé i gceann de sna caṫraċaiḃ, agus féaċ, ṫáinig duine a ḃí lán de loḃra, agus nuair a ċonaic sé Íosa do ċaiṫ sé é féin ar a ḃéal a’s ar a aġaiḋ, agus ġuiḋ sé é, agus duḃairt: A Ṫiġearna má’s toil leat é is féidir duit mé ġlanaḋ. Agus do ṡin sé a láṁ agus ċuir sé air í, agus duḃairt: Is toil; glantar ṫú. Agus d’imṫiġ an loḃra ḋe láiṫreaċ.

Aċ sin mar ba ṁó do leat an ċaint ’n-a ṫaoḃ, agus do ḃailiġ na sluaiġte móra ċun go n-éistfidís leis, agus ċun go leiġisfí iad ó n-a ngalaraiḃ.