اِنجیلِ لوقا 22
22
عیسی یه بَکوشَتنِ نَخشِه
1عیدِ فَطیر که به پِسَخ هم مَعروفِ نَزیک بونِه با. 2مَعبَدِ گَتِه کاهِنان و توراتِ مُعَلِمین ایتا راهِ دُمّال دَبان چِطور عیسی رِه بَکوشَن، چون مَردُمِ جی تَرسِنه بان. 3ایما شیطان یَهودای مَعروف بِه اَسخَریوطی دِلِ میَن که ایتا اَزون دَوازدَه شاگِرد با، بَشَه. 4یَهودا مَعبَدِ گَتِه کاهِنان و نِگَهبانانِ مَعبَدِ وَرجه بَشَه و اوشانه هَمرَه صُحبَت هَکُردِه که چِطور عیسی رِه اوشانه دَس تَسلیم هَکونه. 5اوشان خوشحال هَبان و قبول هَکُردَن اونه پول هَدِن. 6یَهودا هَم قَبول هَکُردِه و ایتا فُرصَتِ دُمّال گَردَنِه با دور از مَردُم، عیسی رِه اوشانه تَسلیم هَکونه.
آخَرین شام
7پس فَطیرِ عیدِ روز که بایِسّی پِسَخِ وَرِّه قُربانی هَبو، بَرِسییَه. 8عیسی، پِطرُس و یوحَنا رِه روانه هَکوردِه و باگوته: «بیشین و عیدِ پِسَخِ شامِ اَمَرِه تَهیِّه بِینِین تا بُخاریم.» 9اوشان بَپُرسییَن: «کوجهِ خَنیی تَهیِّه بِینیم؟» 10عیسی جَواب هَدَه: «هَمینکه شَهرِ دِلِه بَشَین، ایتا مَردای رِه ایتا پیلکا اُویه هَمرَه دینین. هَر سِرِه یه دِلِه بَشَه اونه دُمّال بیشین. 11اون صاب سِرِه رِه بآگویید: ”اُسّا گونه: ’مِهمان خانه کوجِئِه تا پِسَخِ شامِ می شاگِردانِ هَمرَه بُخارَم؟“ 12او هَم ایتا بالاخانه دِلِه ایتا فَرش هَکُرده گته اطاق رِه شِمِره نِشان دَنه. اوجِه تَهیِّه بِینین.» 13اوشان بَشَن و هَمِه چیزه اونجور كه عیسی باگوته با، پیداهَکُردَن و پِسَخِ عیدِ شامِ تَهیِّه بَدییَن.
14شامِ موقه بَرِسییَه وعیسی خودشه رَسولان هَمرَه سُفرِه یِه سَر بَنیشته. 15ایما اوشانه باگوته: «خِیلی شوق داشتِم قَبل از اینکه اَذیَت و آزار بِینَم، این پِسَخِ شامِ، شیمی هَمرَه بُخارَم. 16شِمِره گونَم دِ این شامِ نُخارنَم تا اون موقه که خُدایِ پادشاهی بیه.» 17پَس ایتا پیالِه بِیته شُکر هَکُردِه و باگوته: «اینِ هَگیرین و شیمی میَن قسمَت هَکُنید. 18چون شِمِره گونَم تا خُدایِ پادشاهی نییِه دِ اَنگورِ میوِه یه جی نُخارنَم.» 19ایما نان بِیته، شُکر هَکُردِه و اونِه پاره هَکوردِه و اوشانه هَدَه و باگوته: «این می تَنِ که شِمِره فَدا بونه، اینه به می یاد بِجا بیارین.» 20بعدِ شام پیالِه رِه بِیته و باگوته: «این پیالِه، خُدایِ تازِه عَهدِ می خونِ دِلِه، که شِیمی خاطِری بَریخته بونه. 21وَلی هَمونیکه قَصد دارِه مَرِه تَسلیم هَکونه، اونِه دَس می دَسِّ هَمرَه سُفرِه یه سَر دَرِه. 22دُرسِّه که انسانِ ریکا هر چی اونه تَقدیرِ اونه سَر هَنه، وَلی وای بِحالِ اون کَسی که مَرِه دُشمَنِ دَس تَسلیم کانه.» 23ایما رَسولان هَمدیگَر جی سوال کانه بان کُدام ایتا از اوشان تانه این کارِ هَکونه.
کی گَته تَرِ
24شاگِردانِ دِلِه بَحث دَکِته که اوشانه دِلِه کی گَته تَرِ. 25عیسی اوشانه باگوته: «غیرِ یَهودیِانِ پادشاهان اوشانه سَرحکومت کانَن، وَ اوشانیکه اوشانِ سَرقُدرَت دارَن ’اَرباب‘ دُخوانده بونَن. 26وَلی شُما اینجور نَبین. شیمی میَن اونیکه گَتِه تَرینِ جوری رَفتار هَکونه که اِنگار کوچیکتَرینِ، وَ رَهبر جوری رَفتار هَکونه که اِنگار ایتا پاکارِ. 27کُدام یکی گَته تَرِ؟ اونیکه سُفرِه یه سَر نیشتِه یا اونیکه خِدمَت کانه؟ مَگِه اونیکه سُفرِه یه سَر نیشتِه گَته تَر نیِه؟ وَلی مَن شِیمی میَن یِنَفَر مِثانَم که دَرِه خِدمَت کانه.
28«شُما کَسایی هیسین که می سَختی یه دِلِه می هَمرَه دَبِین. 29پس همونجور كه می پیَر پادشاهی رِه مَرِه هَدَه، مَنَم شِمِره دَنَم. 30تا می سُفرِه یه سَر می پادشاهی یه دِلِه بُخارین و بَنوشین، تَختِشانِ سَر بَنیشید و اسراییلِ دَوازدَه قَبیلِه رِه داوَری هَکُنید.
عیسی، پِطرُسِ حَشا هَکُردَنِ پیشگویی کانه
31«اِی شَمعون، اِی شَمعون، شِیطان اینهِ دُمّال دَبا که شِمِره گَندُم مِثان اَلَک هَکونه. 32وَلی مَن تِرِه دُعا هَکُردَم تا تی ایمان از بِین نَشو. پَس وَختی که وَگرِسّی، تیِ اَداشانِ قُوَّت هَدِه.» 33پِطرس اونه جِواب هَدَه: «اِی آقا، مَن حاضِرم تی هَمرَه زِندانِ دِلِه دَکِم و بَمیرم.» 34عیسی باگوته: «اِی پِطرُس تِره گونَم، بِدان اِمروز پِیش از اینکه تِلا دُخوانه، سِه دَفه حَشا کانی که مَرِه اِشناسِنی.»
35عیسی اوشانه باگوته: «اونوَخت که شِمِره بدونِ پول و بُقچه و چَمیش روانه هَکوردَم، چیزی یه مُحتاج هَبِین؟ جَواب هَدَن: «نه.» 36عیسی اوشانه باگوته: «وَلی اَلآن هر کی پول و بُقچه داره هَگیره، وَ اگه شَمشیر نِداره، خودشه قَوا رِه بَروشِه خودِشه رَه ایتا شَمشیر بَهینِه. 37چون شِمِره گونَم که این پیشگویی یِه نِوِشتِه های مُقَدَّس می باره بایِسّی به اَنجام بَرِسِه که گونه: ”اون تَقصیرکارانِ مِثان مَحکوم بونه،“ آره، اونچه می باره بَنویشتِه هَبا، عَمَلی بونه.» 38شاگردان باگوتَن: «اِی آقا، بِیش، این هَم دُتا شَمشیر.» اوشانه باگوته: «بَسّه!»
عیسی زیتونِ کوه سَر دُعا کانه
39عیسی دِرگا بَشَه و طِبقِ خودشه عادت زیتونِ کوه سَمت را دَکِته و شاگِردان هم اونِ دُمّالسَر بَشَن. 40وَختی اوجِه بَرِسییَن، اوشانه باگوته: «دُعا هَکُنید تا آزمونِ دِلِه دَنِکین.» 41بعد ایتا سَنگ پرتاب هَکوردَنِ قَدَر اوشانه جی دور هَبا و زانو بَزَه و اینجور دُعا هَکُردِه: 42«اِی پیر، اَگه تی خواسِّه اینه، این پیالِه رِه می جی دور هَکُن؛ امّا نه می خواسِّ وَسین، بلکه تی خواسِّه اَنجام هَبو.» 43ایما ایتا فِرِشتِه آسِمانِ جی ظاهِر هَبا و اونه تقویَّت هَکورده. 44عیسی اون رَنج و عذابِی که کَشِنه با یه دِلِه، صَمیمیَتِ بیشتر هَمرَه دُعا کانِبا و اونه عَرَق خون چیکِّه یه مِثان زِمینِ سَر کَلِسِّه. 45وَختی دُعایی سَرِ جی وَرِسَه و شاگِردانِ وَر وَگرِسِّه، بَدییِه غُصِّه یه فِشار جی خاتَن. 46اوشانه باگوته: «چِرا خاتین؟ وَرِسین و دُعا هَکُنید تا آزمونِ دِلِه دَنِکین.»
عیسی یه دَسگیری
47عیسی هَلَه گَب زنه با که یِه دَسِّه سَر بَرِسیِیَن. یَهودا، که ایتا اَزون دَوازدَه شاگِرد با اوشانه بیاردِه با. اون عیسی یه نَزیکی بوما تا اونه خُش هَدِه، 48وَلی عیسی اونه باگوته: «اِی یَهودا، انسانِ ریکا رِه ایتا خُشِ هَمرَه تَسلیم کانی؟» 49وَختی اوشانیکه عیسی یه دورِوَر دَبان بَدییَن چه اِتِّفاقی دَره دَکِنه، باگوتَن: «اِی آقا، اَمی شَمشیرشان رِه بَکِشیم؟» 50وَ ایتا از اوشان کاهِنِ اَعظَمِ پاکارِ شمشیرِ هَمرَه بَزَه و اونه راسِ گوشِه بَبییَه. 51وَلی عیسی باَگوته: «این کارِ نَکنین!» اون پاکارِ گوشِه دَس بَکِشیِیهَ و شَفا هَدَه. 52ایما مَعبَدِ گَتِه کاهِنان و مَعبَدِ نِگَهبانان و مَشایِخی که اونه بِیتَنِ وَسین بوما بان رِه باَگوته: «مَگِه مَن راهزَنم که بال دَسّی و شَمشیر هَمرَه می سُراغ بومَین؟ 53مَن هر روز مَعبَدِ دِلِه شیمی هَمرَه دَبام وَلی شُما می دَسگیری یه وَسین حتّی شیمی دَسِّ دِراز نَکُردین. وَلی اَلآن شِیمی وَخت و ظُلَماتِ قُدرَتِ وَختِ.»
پِطرُس، عیسی رِه حَشا کانه
54ایما عیسی رِه بِیتَن و کاهِنِ اَعظَمِ سِرِه بَبِردَن. پِطرُس هَم دورا دور اوشانه دُمّالَسر شونه با. 55سِرِه یه حیاطِ میَن تَش روشَن با، چن نَفر اونه دُور نیشته بان. پِطرُس هَم اوشانه میَن بِنیشتِه. 56همون موقه، ایتا کُلفَت پِطرُسِ تَشِ روشِنایی یه دِلِه بَدییِه و اونه زُل بَزَه و باَگوته: «این مَردَای هَم عیسی یه هَمرَه دَبا.» 57وَلی پِطرُس حَشا هَکورده و باَگوته: «اِی زَن، مَن اونه نِشناسِنَم.» 58یِکَم دیگه، یِنَفَر دیگه پِطرُسِ بَدییَه و باَگوته: «تو هم ایتا از اوشانی.» وَلی پِطرُس باَگوته: «اِی مَرد، من اوشانه جی نیِیَم.» 59یه ساعَت بُگذشته و یِنَفَر دیگه اونه بَدییَه و اِصرارِ هَمرَه باَگوته: «بی شک این مَردَای هم اونه هَمرَه دَبا، چونکه اون هَم جَلیلیِه.» 60وَلی پِطرُس جَواب هَدَه: «اِی مَرد، نِدانم تو چی گوُنی.» هَلَه گَب زنه با که تِلا دُخوانِسّه. 61ایما عیسی یه خُداوند وَگرِسّه و پِطرُسِ بِیشییَه، پِطرُس عیسی یه خُداوندِ گَبِ یاد بیاردِه که اونه باگوته با: «اِمروز پِیش از تِلایِ دُخوانِسَّن، تو سِه دفعه مَرِه حَشا کانی.» 62پِطرُس دِرگا بَشَه و زار زار بِرمِه هَکُردِه.
عیسی رِه مَسخَرِه کانَن
63اوشانیکه عیسی رِه بِیتِه بان، عیسی رِه مَسخَرِه کانه بان و اونه زَنه بان. 64اوشان اونه چِشمِ دَبِسَّن و اونه جی پُرسِنه بان: «اَسِه غِیبِ جی باگو كی تِره زَنِه؟» 65وَ خیلی فاشای دیگر هَم اونِه هَدَن و اونِه ناسِزا گونهِ بان.
عیسی شورایِ وَرجهِ
66وَختی هَوا روشَن هَبا، شورای مَشایخِ قوم، یعنی گَتِه کاهِنان و تورات ِمُعَلِمین، هَمدیگَرِ هَمرَه جَلِسِه بِیتَن و عیسی رِه شورایِ ورجه بیاردِن. 67عیسی رِه باگوتَن: «اگه تو مَسیحِ موعودی اَمَرِه باگو؟» عیسی جَواب هَدَه: «اَگه باگوُم، می گَبِ باوَر نُکانید، 68وَ اَگه شِیمی جی سوال هَکُنَم، می جِواب نَدِنِین. 69وَلی مین بَعد، انسانِ ریکا خُدایِ قُدرَتِ راسِ دَس نیشِنه.» 70هَمِه باگوتَن: «پَس، تو خُدایِ ریکائی؟» عیسی جَواب هَدَه: «شُما خودِتان باگوتید که هیسَم.» 71پس باگوتَن: «دِ چی نیاز داریم یِنَفَر دیگه بیه شَهادَت هَدِه؟ اَما خودِمان اونه زِبانِ جی بِشنَوِسّیم.»
Đang chọn:
اِنجیلِ لوقا 22: GMB
Tô màu
Sao chép
So sánh
Chia sẻ
Bạn muốn lưu những tô màu trên tất cả các thiết bị của mình? Đăng ký hoặc đăng nhập
@ 2024 Korpu Company
