Những câu Kinh Thánh phổ biến từ نامه رومیانِ کلیسایِ وَسین 8

Chia sẻ

دانیم اوشانِ حَق که خُدا رِه دوس دارن وطبق اونه اِراده دُخوانِسِّه هَبان، همه چی با هم اوشانِ خِیریتِ وَسین دَره کار کانِه.

چون مطمَئنَم که نه مرگ و نه زندگی، نه فِرشتِگان و نه رئیسان، نه چیزایِی که اَلَان دَرِه و نه چیزایِیکه آینده دَرِه، نه هیچ قُدرتی وَ نه بُلَّندی و نه پَسّی، وَ نه تمام خلقَتِ دِلهِ هیچ‌ چیز دیگه، نَتَّنِه اَمَرِهِ خُدایِ مُحبتِ جی که اَمیی خُداوند مسیحِ عیسیِ دِلهِ دَرِه، سیفا هَکونه.

اینجوری هم، اَمی ضَعفِ دِلِه خِدا اَمی کُمَک هَنِه، چون نِدانیم که چطور بایِسّی دُعا هَکُنیم. وَلی خُدایِ روح اون ناله‌هایِ همره که عمیقِنِ و نَشَئنِه باگوتَن، اَمی وَسین شفاعت کانه.

پس تمام ایشانِ بارِه چی تانیم باگوئیم؟ اَگه خِدا اَمی هَمرَئِه، کی تانِه اَمی علیه هَبو؟

پَس اَلآن اوشانه وَسین که مسیحِ عیسی دِلهِ دَرِن، دِ هیچ مَحکومیتی دَنیِه،

چون اون آدَمی که خودِشِ فِکرِ اون چیزانِ سَر که جِسمانیِه نَنِه، مَرگِ، وَلی اون فکری که خُدایِ روحِ دُمّال دَرِه، زندگی و سلامتیِه.

بر عکس، تمام این کارهایِ دِلِه اَما اوشانِ جی که پیروزِن سَرتَریم، اونه خاطری که اَمَرِه مُحبت هَکُردِه.

می نَظَر اینِه که، این دُنیایِ عذابان رِه، نَشئنِه اون جلالِ همره که اَمِی دِلِه آشکار بونِه، قیاس هَکُردن.

کیِه که اَمَرِه مَسیح مُحبتِ جی سیفا هَکونه؟ مُصیبت یا پریشانی، آزار و اذیت، قَحطی، لُختی، خطر یا شَمشیر؟

اونیکه دِلِشانِ دِلِه رِه واموتانه، روحِ فِکرِ دانه، چون روح طبقِ خُدایِ اِرادِه مُقَدَّسینِ وَسین شفاعت کانه.

چون اوشانیکه خُدایِ روحِ جی هدایت بونَن، خُدایِ ریکاشان هیسَن.

اوشانیکه طبقِ جِسم زندگی کانَن، خودِشانِ فِکرِ اونچی یه سَر نَنِن که جِسمِ جییِه، وَلی اوشانیکه خُدایِ روحِ دارِن، خودِشانِ فِکرِ اونچی یه سَر نَنَن که روحِ جییِه

اونیکه خودشه ریکا رِه دریغ نَکُردِه، بلکه اونه اَمی همه وَسین فَدا هَکُردِه، چطور، اون، دَسّ و دلبازی یه همره هَمِه چیرِه اَمَرِه نَدَنِه؟

وَ خَدِ خُدایِ روح، اَمیِ روحِ هَمرَه شهادت دَنهِ که اَما خُدایِ وَچه هانیم. وَ اَگه خُدایِ وَچه هانیم، پَس وارِثان هَم هیسیم، یَعنی خُدایِ وارِثان و مَسیح هَمرَه اِرثِ دِلِه شَریکیم. چون اَگه مسیحِ رَنجهای دِلهِ شریک هَبیم، اونه جَلالِ دِلهِ هم شریک بونیم.

چون اون آدَم که خودِشِ فکرِ جِسمِ سَر نَنِه خُدایِ هَمره دُشمَنی کانِه، چون خُدایِ شریعَتِ جی اطاعت نُکانِه و نَتَّنِه هم هَکُنِه،

چون خِلقت تمام ذوقِ هَمره خُدایِ ریکاشانِ ظاهر هَبوسَّنِ اِنتِظارِ کَشِنِه

چون اَما دانیم که تمام خلقت تا اَلآن ایتا دَردِ جی که بِزاسَّن دَردِ مِثان نالنِه.