Những câu Kinh Thánh phổ biến từ ရှင်လုကာ 14

Chia sẻ

“သင်တို့သည် ငါ၏တပည့်တော်ဖြစ်လိုသော်လည်း မိမိ၏မိဘ၊ သား၊ မယား၊ ညီအစ်ကိုမောင်နှမတို့သာမက မိမိကိုယ်တိုင်ထက်ပင် ငါ့ကိုပို၍မချစ်ပါက ငါ၏တပည့်တော်မဖြစ်နိုင်။

မိမိ၏လက်ဝါးကပ်တိုင်ကို မိမိကိုယ်တိုင်ထမ်း၍ ငါ့နောက်သို့မလိုက်သောသူသည် ငါ၏တပည့်တော်မဖြစ်နိုင်။

အကြောင်းမူကား မိမိကိုယ်ကို ချီးမြှောက်သောသူသည် နှိမ့်ချခြင်းကိုခံရ၍ မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချသောသူသည် ချီးမြှောက်ခြင်းကို ခံရမည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

ထိုနည်းတူပင် သင်တို့အားလုံးသည်လည်း မိမိဥစ္စာပစ္စည်းရှိသမျှတို့ကို မစွန့်လွှတ်နိုင်လျှင် ငါ၏တပည့်တော်မဖြစ်နိုင်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

သင်တို့ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ဦးသည် မျှော်စင်တစ်ခုတည်ဆောက်လိုလျှင် ထိုမျှော်စင်ပြီးစီးသည်အထိ လုံလောက်သောငွေရှိမရှိကို ဦးစွာထိုင်၍ ကုန်ကျစရိတ်ကို မတွက်ချက်ဘဲနေမည်လော။ အကယ်၍ ထိုသို့မတွက်ချက်ဘဲ မျှော်စင်ကို တည်ဆောက်မည်ဆိုပါက အပြီးထိမတည်ဆောက်နိုင်လျှင် မြင်သူအပေါင်းတို့သည် သူ့အား ‘ဤသူသည် မျှော်စင်ကို စတင်တည်ဆောက်သော်လည်း အဆုံးမသတ်နိုင်ပါတကား’ ဟုကဲ့ရဲ့လှောင်ပြောင်ကြလိမ့်မည်။

ထိုအစား သင်ဧည့်ခံပွဲကျင်းပသောအခါ၌ ဆင်းရဲနွမ်းပါးသူများ၊ မသန်စွမ်းသူများ၊ လေဖြတ်သူများနှင့် မျက်မမြင်တို့ကို ဖိတ်ကြားလော့။ ထိုသူတို့သည် သင့်ကိုပြန်၍ကျေးဇူးမတုံ့ပြန်နိုင်ကြသဖြင့် သင်သည် မင်္ဂလာရှိပေလိမ့်မည်။ ဖြောင့်မတ်သောသူတို့ သေရာမှပြန်ရှင်သန်သည့်အချိန်၌ ဘုရားရှင်သည် သင့်အား ကောင်းကျိုးချမ်းသာအဖြာဖြာနှင့် ပြည့်စုံစေလိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

တဖန် ကိုယ်တော်က “ဆားသည် ကောင်း၏။ သို့သော် ဆားသည် ငန်သောအရသာကင်းမဲ့လျှင် မည်သည့်အရာဖြင့် အရသာပြန်လည်ရှိစေမည်နည်း။ ထိုဆားသည် မြေဆီလွှာအတွက် မြေဩဇာအဖြစ်ပင် အသုံးမဝင်တော့သဖြင့် လူတို့သည် ထိုဆားကို လွှင့်ပစ်လိုက်တတ်ကြ၏။ နားရှိပြီး ကြားနိုင်ကြသောသူတို့၊ အာရုံစိုက်၍ နားထောင်ကြလော့” ဟုမိန့်တော်မူလေ၏။