Những câu Kinh Thánh phổ biến từ Mǒhtûlû̌hǎhtûsa 37

Chia sẻ

Tôhǎdě Khûyṳ̂tǎ hǎmimò̤̌ dě a shôbǐǐlṳ̌ bǎ awè̤̌ sî akha, asî lě̤ sǎkhě pô̤̌ lû̌û.

Khònò̤̌dě Phaya̤kò nǐ̤bǎ nô̌ Khûyṳ̂tǎ htû̌ anědû̌lapwǎ̤nu akhû̌akhî, a mô̤ǐkhlo Khûyṳ̂tǎ kû̌ aphû̌pwa̤khû dǒ ashǔshawa̤ tokhlǒ dě a shò̌ǐ bǎ lû̌û jejûhtû dǒ awî̤tè̤̌sǐ tôpṳ dě a ǐ lû̌û.

Bǎ awè̤̌sî tokhlǒ kè̌shǐ kû̌ apha mô̤ǐkhlo Khûyṳ̂tǎ kû̌ asî akha, asî sǎkhěkhû̌khwè ǐ lû̌û dě asî hî̌bǎmô̤ hî̌bǎwô̌ pe lô̌khô lû̌û tô̤̌.

Htodě a hǎmimò̤̌ pô̤̌ tôplǎ dě a shôbǐǐlṳ̌ bǎpô̤̌ kû̌ awè̤̌sî tokhlǒ dě a hî̌ kû̌, “Ganǎ̤de lô̌khô, he hǎmimò̤̌ pô̤̌ dǒ ashǔshawa̤ tôcǒ, hǒtôplǎ dě lṳmṳ̌, la, kû̌ shǎ shǐtèmè̤ û̌lò̤bò lô̌khô dǒ helô̤mô̤̌ nî̌.”

Pô̤̌nudě awè̤̌ tokhlǒ sǎkhěkhû̌khwèbò lô̌khô lû̌û bǎbǎkǎlè apha to̤mǎǐ ta̤we̤ta̤kè hǒo dǒ asǎphlǒkû.

Dě a hî̌ asî kû̌, “Ganǎ̤de lô̌khô he ta̤hǎmimò̤̌nu. Pa ô̌ dǒ hǔklakhû̌ dě pa gî̌plǒ wô̤̌wô̤̌ lû̌ bǔtṳ̂̌ dě tôplǎnô̤̌ hebǔtṳ̂̌ cû̌ ihtǒsô̌, dě sîbǔtṳ̂̌ tokhlǒ ihtǒô̌ te̤we̤bò hebǔtṳ̂̌ dě a û̌lò̤ bò hebǔtṳ̂̌.”

“Cû̌! pa cû̌ma̤sikè yǎ dě cû̌wîtě̤ kè yǎ dǒ shiû̌khwekû tôkûkû tǎ, dě pa ge hî̌ kû̌ ta̤mi̤ta̤mò̤̌ tôcǒ ěsi lû̌û pô̤̌nu tǎ! Dě pa ô̌pǒ̤ kè̌kè̌ tǎ! Ata̤ hǎmimò̤̌ tokhlǒ tôkhò̌ a htûhtò̌ jò pě mǐtô̤̌.”

Pô̤̌nudě bǎ Mǐdiya khlilèphû̌ Pwa̤ma̤gǔma̤khǎ tokhlǒ hètǒ̤ akha, awè̤̌sî cǐhtò̌ Khûyṳ̂tǎ dǒ shiû̌khwekû dě asî shaǎkè lû̌û kû̌ pwa̤ma̤gǔma̤khǎ tokhlǒ kû̌ ruyî̌ abǎ ginǐ̤shi. Dě asî kaǎcû̌kè Khûyṳ̂tǎ dǒ Ijî̌gǎ.

Dě asî hî̌ lô̌khô kû̌, “Dǒnu, pwa̤hǎmi̤mò̤̌ běcǎ nutôpwa̤ hè hǒ!”

Bǎbǎkǎlè bǎ awè̤̌ sîtokhlǒ kè̌shǐ cû̌lṳ̌ pepwǎ lû̌û, dě a hètǒ̤ khôtô̤̌ akhanu, asî gènè̤ gǔma̤si lô̌khô lû̌û.

Khûrǔbe hî̌ pô̤̌ asî kû̌, “Cû̌ma̤si tǎ̤ a mǎ̤. Wîtě̤kè yǎ dǒ shiû̌khwekû dǒ gǎshashigakûnu, ma̤si a kû̌ sînǎ̤ tǎ̤mǎ̤ nî̌.” Khûrǔbe hî̌ pô̤̌onu mî̌ a tîwî̌tòwò ma̤hǎplǎ Khûyṳ̂tǎ dǒ asîcǔdekû dě a glè̌ kaǎgesô̌ lû̌û dǒ aphaô̌ pwǎ.