Những câu Kinh Thánh phổ biến từ માર્ક 14

Chia sẻ

અનેં કેંદું, “હે અબ્બા, હે બા, તનેં થકી સબ કઇ થાએં સકે હે, એંના દુઃખ નેં માર કનહું હરકાવ લે. તે હુંદો ઝેંવું હૂં સાહું હે વેવું નેં, પુંણ ઝી તું સાહે હે વેયુસ કર.”

જાગતા રો અનેં પરમેશ્વર નેં પ્રાર્થના કરો કે તમું પરિક્ષણ મ નેં પડો, આત્મા તે તિયાર હે, પુંણ શરીર કમજોર હે.”

હૂં તમનેં હાસું કું હે, કે આખી દુન્ય મ ઝાં ખેંતોક તાજા હમિસાર નો પરસાર કરવા મ આવહે, વેંહાં ઇની બજ્યેર ના કામ ની સરસા હુદી ઇની યાદી મ કરવા મ આવહે.”

ઇસુવેં કેંદું, “મારો જીવ ઘણો ઘબરાએ હે, આં તક કે હૂં મરવામં હે: તમું આં રુંકાવો અનેં જાગતા રો.”

ઝર વેયા ખાતાસ હેંતા, તે ઇસુવેં રુટી લીદી, અનેં હેંનેં હારુ પરમેશ્વર નું ધનેવાદ કરેંનેં તુડી અનેં પુંતાનં સેંલંનેં આલી, અનેં કેંદું, “લો, ખો આ મારું શરીર હે.”

ફેંર હેંને દરાક ના રસ નો વાટકો લેંદો અનેં પરમેશ્વર નું ધનેવાદ કર્યુ, અનેં પુંતાનં સેંલંનેં આલ્યુ; અનેં હેંનં બદ્દવેં હેંના મહું પીદુ. અનેં ઇસુવેં હેંનનેં કેંદું, “આ દરાક નો રસ મારા લુઈ નેં જેંમ હે, ઝી ઘણં મનખં ના પાપં ની માફી હારુ ભુંગ ના રુપ મ વહાડવામં આવે હે. ઇયુ એંના કરાર નેં સાબિત કરે હે કે, પરમેશ્વર પુંતાનં મનખં નેં હાતેં બણેંલો રે હે.

ઝર વેયા ડુંગોર મએં જાએં રિયા હેંતા તર ઇસુવેં હેંનનેં કેંદું, “તમું બદ્દા મનેં સુંડેંનેં નાહેં જહો, કેંમકે લખ્યુ હે: હૂં હેંના માણસ નેં માર દડેં ઝી મારં મનખં નેં ગુંવાળ નેં જેંમ ભાળ-દેંખ કરે હે, અનેં વેય ઘેંઠં નેં જેંમ વખેંરાએં જાહે.

ઉઠો, સાલજ્યે, ભાળો! મનેં હવાડવા વાળો ટીકે આવેંજ્યો હે!”

ઇસુવેં પતરસ નેં કેંદું, “હૂં તનેં હાસું કું હે કે આજે ઇની રાતેંસ કુકડા નેં બે વાર બુંલવા પેલ, તું તાંણ વાર કેંહેં કે હૂં ઇસુ નેં નહેં જાણતો.”