Những câu Kinh Thánh phổ biến từ Wiwitan 37

Chia sẻ

Ing sakwijiné dina Yosèf ngimpi, impèné mau terus dityeritakké marang para sedulur-seduluré, nganti sedulur-seduluré saya mundak menèh sengité.

Israèl enggoné trésna Yosèf ngungkuli para sedulur-seduluré liyané kabèh, awit Yosèf kuwi lairé waktu Yakub wis tuwa; lan Yosèf digawèkké jubah sing apik banget.

Bareng sedulur-seduluré pada ngerti yèn bapaké enggoné trésna Yosèf ngungkuli karo liyané, nganti Yosèf disengiti lan ora gelem ngaruh-aruhi karo sumèh.

Yosèf terus ngimpi menèh, kuwi ya dityeritakké marang para seduluré, tembungé: “Aku ngimpi menèh: Srengéngé, mbulan lan lintangé sewelas pada kétok sujut lan nyembah ana ngarepku.”

Sedulur-seduluré dadi pada serik marang Yosèf, nanging bapaké nyimpen perkara kuwi ing sak njeruhné atiné.

Lan ngomong marang para seduluré: “Tyoba rungokna impèn sing tak impèkké iki: Aku lan kowé pada mbongkoki gandum ing kebon; bongkokanmu terus ngadek jejek, bongkokanmu terus pada teka ngubengi lan sujut nyembah marang bongkokanku.”

Kuwi hayuk pada dipatèni lan dityemplungi ing salah sijiné sumur kuwi, terus mengko diomongké yèn dipangan kéwan galak; mengko kita bakal weruh kepriyé kedadiané impèné kuwi.”

Ing waktu ana tukang dagang Midian liwat, Yosèf dientaské sangka njeruh sumur, lan didol marang wong Ismaél, payu rong puluh sèkel slaka; Yosèf terus digawa menyang ing negara Egipte.

Gunemané mengkéné: “Wis kaé matké, tukang ngimpi kita teka!

Sangka kadohan Yosèf wis disawang tekané, sak durungé nyedak para seduluré mau pada rembukan golèk akal supaya bisa matèni Yosèf.

Tembungé Rubèn: “Aja nganti ngutahké getih, dityemplungké sumur ing ara-ara samun kono waé! Mung aja kok kapak-kapakké!” Kuwi sakjané supaya bisa ngluwari Yosèf sangka tangané para seduluré lan dibalèké marang bapaké.