2 ซามูเอล 1:17-27 - Compare All Versions
2 ซามูเอล 1:17-27 THA-ERV (พระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย)
ดาวิดแต่งเพลงไว้อาลัยให้กับซาอูลและโยนาธานลูกชายของซาอูล ดาวิดสั่งให้สอนบทเพลงไว้อาลัยนี้ให้กับคนยูดาห์ (เพลงนี้มีชื่อว่า “คันธนู” และถูกเขียนไว้ใน “หนังสือยาชาร์”) “อิสราเอลเอ๋ย ศักดิ์ศรีของเจ้านอนตายตามเนินเขาทั้งหลายของเจ้า ผู้กล้าหาญเหล่านั้นได้ล้มตายลง อย่าพูดถึงเรื่องนี้ในเมืองกัท อย่าประกาศเรื่องนี้บนถนนในเมืองอัชเคโลน ไม่อย่างนั้น บรรดาสาวๆของชาวฟีลิสเตียจะดีใจ ไม่อย่างนั้น บรรดาสาวๆของผู้ที่ไม่ได้เข้าพิธีขลิบ จะร่าเริง ไอ้เทือกเขาของกิลโบอา ขออย่าให้มีทั้งน้ำค้างและฝนตกลงบนเจ้าอีกเลย ขออย่าให้ท้องทุ่งออกผลผลิตมาสำหรับเป็นเครื่องถวาย เพราะที่นั่น โล่ของผู้กล้าได้ถูกทำให้เสื่อมไป โล่ของซาอูลไม่มีวันถูกลูบด้วยน้ำมันอีกแล้ว คันธนูของโยนาธานทำให้เลือดของผู้ที่ถูกฆ่าหลั่งไหล ดาบของซาอูลเสียบเข้าไปในไขมันของผู้ที่แข็งแกร่ง และไม่ได้กลับมาเปล่าๆจากการศึก ซาอูลและโยนาธาน ตอนมีชีวิตอยู่ทั้งสองก็รักกันและเอื้อเฟื้อต่อกัน ตอนตายพวกเขาก็ไม่ได้ถูกแยกจากกัน พวกเขาว่องไวกว่านกอินทรี พวกเขาแข็งแรงยิ่งกว่าสิงโต สาวๆของอิสราเอลทั้งหลาย ร้องไห้ให้กับซาอูลเถิด ซาอูลแต่งกายของพวกท่านอย่างหรูหราด้วยเสื้อสีเลือดหมู ซาอูลประดับเสื้อผ้าของพวกท่านด้วยทองคำ ผู้กล้าหาญเหล่านั้นได้ล้มตายลง ในท่ามกลางศึกสงคราม โยนาธานถูกฆ่านอนตายอยู่บนเนินสูงของพวกท่าน พี่โยนาธานเอ๋ย ข้าพเจ้าร้องไห้คร่ำครวญเพื่อท่าน ข้าพเจ้ารักท่านมาก ความรักของท่านที่ให้กับข้าพเจ้านั้นวิเศษนัก วิเศษยิ่งกว่าความรักของผู้หญิง ผู้กล้าหาญเหล่านั้นได้ล้มตายลง พวกอาวุธสงครามได้พินาศไป”
2 ซามูเอล 1:17-27 THSV11 (ฉบับมาตรฐาน)
ดาวิดก็ครวญคร่ำตามคำคร่ำครวญต่อไปนี้ เพื่อซาอูลและโยนาธานราชโอรสของพระองค์ และท่านกล่าวว่า ควรจะสอนบทเพลงคันธนูนี้แก่พงศ์พันธุ์ยูดาห์ นี่แน่ะ ถ้อยคำนั้นบันทึกไว้ในหนังสือยาชาร์ ว่า “โอ อิสราเอลเอ๋ย ศักดิ์ศรีของท่านถูกประหารเสียแล้วบนที่สูงของท่าน วีรบุรุษล้มลงได้อย่างไร อย่าบอกเรื่องนี้ในเมืองกัท อย่าประกาศเรื่องนี้ในถนนเมืองอัชเคโลน เกรงว่าพวกบุตรีคนฟีลิสเตียจะร่าเริง เกรงว่าพวกบุตรีของพวกที่ไม่ได้เข้าสุหนัตจะลิงโลด “เทือกเขากิลโบอาเอ๋ย ขออย่ามีน้ำค้างหรือฝนบนเจ้า หรือทุ่งนาที่ให้เครื่องถวาย เพราะว่าที่นั่นโล่ของวีรบุรุษมลทินแล้ว โล่ของซาอูลไม่ได้ถูกเจิมด้วยน้ำมันอีกต่อไป คันธนูของโยนาธานไม่ได้หันกลับมา จากโลหิตของพวกที่ถูกฆ่า จากไขมันของเหล่านักรบ และดาบของซาอูลก็ไม่ได้กลับมาว่างเปล่า “ซาอูลและโยนาธานเอ๋ย ผู้เป็นที่รักและน่ายินดี จะอยู่หรือมรณา ทั้งสองไม่แยกจากกัน ทั้งสองก็เร็วกว่านกอินทรี ทั้งสองแข็งแรงกว่าสิงห์ บุตรีของอิสราเอลเอ๋ย จงร้องไห้เพื่อซาอูล ผู้ทรงประดับพวกเจ้าอย่างโอ่อ่าด้วยผ้าสีแดงเข้ม และผู้ทรงประดับอาภรณ์ทองคำเหนือเครื่องแต่งกายของพวกเจ้า วีรบุรุษก็ล้มลงเสียแล้วหนอ ในศึกสงคราม โยนาธานก็ถูกสังหารอยู่บนที่สูงของท่าน โยนาธานพี่ชายของข้าเอ๋ย ข้าเป็นทุกข์เพื่อท่าน ท่านเป็นที่ชื่นใจของข้ามาก ความรักของท่านที่มีต่อข้านั้นอัศจรรย์เหนือกว่าความรักของสตรี วีรบุรุษล้มลงได้อย่างไร และเครื่องยุทโธปกรณ์ก็พินาศไป”
2 ซามูเอล 1:17-27 KJV (พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV)
ดาวิดก็ครวญคร่ำตามคำคร่ำครวญต่อไปนี้ เพื่อซาอูลและโยนาธานราชโอรส (และท่านกล่าวว่า ควรจะสอนคนยูดาห์ให้รู้จักใช้คันธนู ดูเถิด คำคร่ำครวญนั้นบันทึกไว้ในหนังสือยาชาร์) ว่า “ศักดิ์ศรีของอิสราเอลถูกประหารเสียแล้วบนที่สูงของท่าน วีรบุรุษก็ล้มตายเสียแล้วหนอ อย่าบอกเรื่องนี้ในเมืองกัท อย่าประกาศเรื่องนี้ในถนนเมืองเอชเคโลน เกรงว่าบุตรสาวคนฟีลิสเตียจะร่าเริง เกรงว่าบุตรสาวของผู้ที่มิได้เข้าสุหนัตจะลิงโลด เทือกเขากิลโบอาเอ๋ย ขออย่ามีน้ำค้างหรือฝนบนเจ้าหรือทุ่งนาที่ให้ของถวาย เพราะว่าที่นั่นโล่ของวีรบุรุษถูกทอดทิ้งแล้ว โล่ของซาอูลเหมือนกับว่าพระองค์มิได้เจิมไว้ด้วยน้ำมัน คันธนูของโยนาธานมิได้หันกลับมาจากโลหิตของผู้ที่ถูกฆ่า จากไขมันของผู้ที่มีกำลัง และดาบของซาอูลก็มิได้กลับมาเปล่า ซาอูลและโยนาธานเป็นที่รักและน่ารักเมื่อทรงพระชนม์อยู่ และเมื่อมรณาแล้วทั้งสองไม่แยกจากกัน ทั้งสองก็เร็วกว่านกอินทรี ทั้งสองแข็งแรงกว่าสิงโต บุตรสาวของอิสราเอลเอ๋ย จงร้องไห้เพื่อซาอูล ผู้ทรงประดับเจ้าอย่างโอ่อ่าด้วยผ้าสีแดงเข้ม และผู้ทรงประดับอาภรณ์ทองคำเหนือเครื่องแต่งกายของเจ้า วีรบุรุษก็ล้มลงเสียแล้วหนอท่ามกลางศึกสงคราม โอ โยนาธาน ท่านถูกสังหารอยู่บนที่สูงของท่าน พี่โยนาธานเอ๋ย ข้าพเจ้าเป็นทุกข์เพื่อท่าน ท่านเป็นที่ชื่นใจของข้าพเจ้ามาก ความรักของท่านที่มีต่อข้าพเจ้านั้นประหลาดเหลือยิ่งกว่าความรักของสตรี วีรบุรุษก็ล้มลงเสียแล้วหนอ และเครื่องยุทโธปกรณ์ก็พินาศไป”
2 ซามูเอล 1:17-27 TH1971 (พระคัมภีร์ไทย ฉบับ 1971)
ดาวิดก็ครวญคร่ำตามคำคร่ำครวญต่อไปนี้ เพื่อซาอูลและโยนาธานราชโอรส และท่านกล่าวว่า ควรจะสอนคำคร่ำครวญนี้แก่คนยูดาห์ ดูเถิด คำคร่ำครวญนั้นบันทึกไว้ใน หนังสือยาชารว่า <<โอ อิสราเอลเอ๋ย ศักดิ์ศรีของท่านถูกประหารเสียแล้วบนที่สูงของท่าน วีรบุรุษก็ล้มตายเสียแล้วหนอ อย่าบอกเรื่องนี้ในเมืองกัท อย่าประกาศเรื่องนี้ในถนนเมืองเอชเคโลน เกรงว่าบุตรีคนฟีลิสเตียจะร่าเริง เกรงว่าบุตรีของผู้ที่มิได้เข้าสุหนัตจะลิงโลด <<เทือกเขากิลโบอาเอ๋ย ขออย่ามีน้ำค้างหรือฝนบนเจ้า หรือทุ่งนาที่ให้ของถวาย เพราะว่าที่นั่นโล่ของวีรบุรุษมลทินแล้ว โล่ของซาอูลซึ่งมิได้เจิมไว้ด้วยน้ำมัน <<คันธนูของโยนาธานมิได้หันกลับมา จากโลหิตของผู้ที่ถูกฆ่า จากไขมันของผู้ที่มีกำลัง และดาบของซาอูลก็มิได้กลับมาเปล่า <<ซาอูลและโยนาธานเอ๋ย ผู้เป็นที่รักและน่ารัก จะอยู่หรือมรณาทั้งสองไม่แยกจากกัน ทั้งสองก็เร็วกว่านกอินทรี ทั้งสองแข็งแรงกว่าสิงห์ <<บุตรีของอิสราเอลเอ๋ย จงร้องไห้เพื่อซาอูล ผู้ทรงประดับเจ้าอย่างโอ่อ่าด้วยผ้าสีแดงเข้ม และผู้ทรงประดับอาภรณ์ทองคำเหนือเครื่องแต่งกายของเจ้า วีรบุรุษก็ล้มลงเสียแล้วหนอ ท่ามกลางศึกสงคราม <<โยนาธานก็ถูกสังหารอยู่บนที่สูงของอิสราเอล โอ พี่โยนาธาน ข้าพเจ้าเป็นทุกข์เพื่อท่าน ท่านเป็นที่ชื่นใจของข้าพเจ้ามาก ความรักของท่านที่มีต่อข้าพเจ้า นั้นประหลาดเหลือยิ่งกว่าความรักของสตรี วีรบุรุษก็ล้มลงเสียแล้วหนอ และเครื่องยุทโธปกรณ์ก็พินาศไป>>
2 ซามูเอล 1:17-27 TNCV (พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย)
แล้วดาวิดคร่ำครวญไว้อาลัยแด่กษัตริย์ซาอูลกับโยนาธานราชโอรส และบัญชาให้สอนบทคร่ำครวญนี้แก่ชนยูดาห์ (บันทึกไว้ในหนังสือแห่งยาชาร์) ความว่า “โอ อิสราเอลเอ๋ย ศักดิ์ศรีของเจ้านอนสิ้นชีพอยู่บนที่สูงของเจ้า วีรชนแกล้วกล้าล้มลงเสียแล้วหนอ! “อย่าแจ้งข่าวนี้ในเมืองกัท อย่าประกาศข่าวนี้ตามถนนหนทางในอัชเคโลน หาไม่แล้วธิดาแห่งฟีลิสเตียจะกระหยิ่มยิ้มย่อง หาไม่แล้วเหล่าบุตรีของผู้ที่ไม่ได้เข้าสุหนัตจะลิงโลดยินดี “โอ ภูเขากิลโบอา ขออย่าให้เจ้าได้รับฝนหรือหยาดน้ำค้าง ขออย่าให้ท้องทุ่งเกิดธัญญาหารเพื่อเป็นเครื่องบูชา เพราะที่นั่นโล่ของผู้เกรียงไกรถูกเหยียดหยาม โล่ของซาอูลไม่ได้ชโลมด้วยน้ำมันอีกแล้ว “ธนูของโยนาธานดื่มเลือดไม่หยุด และกินเนื้อของผู้มีกำลัง ดาบของซาอูล ไม่กลับมาเปล่า “ซาอูลและโยนาธาน ยามอยู่ทรงเป็นที่รักและน่าชื่นชม ยามสิ้นไม่ทรงพรากจากกัน ทรงว่องไวกว่านกอินทรี แข็งแกร่งกว่าราชสีห์ “โอ เหล่าธิดาแห่งอิสราเอล จงร่ำไห้ให้กับซาอูล ผู้ทรงแต่งกายให้เธอด้วยอาภรณ์สีแดงเข้มและสิ่งงดงาม และตกแต่งอาภรณ์ของเธอด้วยเครื่องประดับทองคำ “วีรชนแกล้วกล้าล้มลงกลางสมรภูมิ! โยนาธานนอนสิ้นชีพอยู่บนที่สูงของเจ้า โอ โยนาธาน พี่น้องของข้าพเจ้าเอ๋ย ข้าพเจ้าอาลัยถึงท่าน ท่านเป็นที่รักยิ่งของข้าพเจ้า ความรักที่ท่านมีต่อข้าพเจ้านั้นล้ำเลิศ ล้ำเลิศยิ่งกว่าความรักของสตรี “วีรชนแกล้วกล้าล้มลงเสียแล้ว! อาวุธยุทโธปกรณ์ก็พินาศไป!”
2 ซามูเอล 1:17-27 NTV (พระคัมภีร์ ฉบับแปลใหม่ (NTV))
ดาวิดร้องคร่ำครวญเป็นเพลงไว้อาลัยถึงซาอูลและโยนาธานบุตรของท่าน ท่านสั่งว่า ควรจะสอนบทเพลงธนูนี้ให้แก่ชาวยูดาห์ ดูเถิด มีบันทึกไว้แล้วในหนังสือของยาชาร์ว่า “โอ อิสราเอลเอ๋ย บารมีของเจ้าสิ้นสลายที่สถานบูชาบนภูเขาสูงของเจ้า ผู้เก่งกล้าล้มตายอย่างไรหนอ อย่าบอกเล่าเรื่องนี้ในเมืองกัท อย่าประกาศเรื่องนี้ที่ถนนในเมืองอัชเคโลน เกรงว่าพวกผู้หญิงของชาวฟีลิสเตียจะยินดี เกรงว่าพวกผู้หญิงของชนชาติที่ไม่ได้เข้าสุหนัตจะโห่ร้อง โอ เทือกเขากิลโบอาเอ๋ย อย่าให้มีน้ำค้างหรือฝนโปรยลงบนเจ้าอีกเลย ทุ่งนาก็ไม่งอกสิ่งใดขึ้นมาเช่นกัน เพราะโล่ของผู้เก่งกล้าไร้เกียรติที่นั่น โล่ของซาอูลไม่ได้ขัดด้วยน้ำมัน ลูกธนูของโยนาธานเสียบค้างบนร่างที่สิ้นใจ และดาบของซาอูลฟาดฟัน ทิ่มแทงร่างแล้วร่างเล่าที่เก่งกล้าเข้าสู้ ซาอูลและโยนาธานเป็นที่รักและเป็นพระคุณ ทั้งสองไม่แยกจากกันไม่ว่าขณะมีชีวิตอยู่ หรือในความตาย ทั้งสองว่องไวยิ่งกว่านกอินทรี ทั้งสองแข็งแรงยิ่งกว่าสิงโต บุตรีของอิสราเอลเอ๋ย เจ้าจงร้องไห้เพื่อซาอูลเถิด ท่านได้สวมพวกเจ้าด้วยผ้าสีแดงสดอย่างหรูหรา ท่านประดับเครื่องแต่งกายของเจ้าด้วยทองคำ ผู้เก่งกล้าล้มตายท่ามกลางศึกสงครามอย่างไรหนอ โยนาธานนอนสิ้นลมหายใจที่สถานบูชาบนภูเขาสูงของเจ้า โยนาธาน พี่ชายของข้าพเจ้า ข้าพเจ้ารู้สึกเศร้าโศกเพราะท่าน ท่านมีพระคุณต่อข้าพเจ้า ความรักของท่านที่มีต่อข้าพเจ้า ลึกล้ำยิ่งกว่าความรักของผู้หญิง ผู้เก่งกล้าล้มตายอย่างไรหนอ และอาวุธยุทธภัณฑ์ก็พังพินาศ”