2 ซามูเอล 1:17-27
2 ซามูเอล 1:17-27 NTV
ดาวิดร้องคร่ำครวญเป็นเพลงไว้อาลัยถึงซาอูลและโยนาธานบุตรของท่าน ท่านสั่งว่า ควรจะสอนบทเพลงธนูนี้ให้แก่ชาวยูดาห์ ดูเถิด มีบันทึกไว้แล้วในหนังสือของยาชาร์ว่า “โอ อิสราเอลเอ๋ย บารมีของเจ้าสิ้นสลายที่สถานบูชาบนภูเขาสูงของเจ้า ผู้เก่งกล้าล้มตายอย่างไรหนอ อย่าบอกเล่าเรื่องนี้ในเมืองกัท อย่าประกาศเรื่องนี้ที่ถนนในเมืองอัชเคโลน เกรงว่าพวกผู้หญิงของชาวฟีลิสเตียจะยินดี เกรงว่าพวกผู้หญิงของชนชาติที่ไม่ได้เข้าสุหนัตจะโห่ร้อง โอ เทือกเขากิลโบอาเอ๋ย อย่าให้มีน้ำค้างหรือฝนโปรยลงบนเจ้าอีกเลย ทุ่งนาก็ไม่งอกสิ่งใดขึ้นมาเช่นกัน เพราะโล่ของผู้เก่งกล้าไร้เกียรติที่นั่น โล่ของซาอูลไม่ได้ขัดด้วยน้ำมัน ลูกธนูของโยนาธานเสียบค้างบนร่างที่สิ้นใจ และดาบของซาอูลฟาดฟัน ทิ่มแทงร่างแล้วร่างเล่าที่เก่งกล้าเข้าสู้ ซาอูลและโยนาธานเป็นที่รักและเป็นพระคุณ ทั้งสองไม่แยกจากกันไม่ว่าขณะมีชีวิตอยู่ หรือในความตาย ทั้งสองว่องไวยิ่งกว่านกอินทรี ทั้งสองแข็งแรงยิ่งกว่าสิงโต บุตรีของอิสราเอลเอ๋ย เจ้าจงร้องไห้เพื่อซาอูลเถิด ท่านได้สวมพวกเจ้าด้วยผ้าสีแดงสดอย่างหรูหรา ท่านประดับเครื่องแต่งกายของเจ้าด้วยทองคำ ผู้เก่งกล้าล้มตายท่ามกลางศึกสงครามอย่างไรหนอ โยนาธานนอนสิ้นลมหายใจที่สถานบูชาบนภูเขาสูงของเจ้า โยนาธาน พี่ชายของข้าพเจ้า ข้าพเจ้ารู้สึกเศร้าโศกเพราะท่าน ท่านมีพระคุณต่อข้าพเจ้า ความรักของท่านที่มีต่อข้าพเจ้า ลึกล้ำยิ่งกว่าความรักของผู้หญิง ผู้เก่งกล้าล้มตายอย่างไรหนอ และอาวุธยุทธภัณฑ์ก็พังพินาศ”
แอปพระคัมภีร์
แอปพระคัมภีร์สำหรับเด็ก
