มัดธาย 18

18
ใคร​เป็น​ใหญ่​ใน​แผ่น​ดิน​สวรรค์
1ใน​เวลา​นั้น​เหล่า​สาวก​มา​เฝ้า​พระ​เยซู​ทูล​ว่า, “ถ้า​อย่าง​นั้น​ใคร​เป็น​ใหญ่​ใน​แผ่น​ดิน​สวรรค์?” 2พระ​องค์​จึง​ทรง​เรียก​เด็ก​เล็กๆ คน​หนึ่ง​ให้​มา​ยืน​ท่ามกลาง​เขา, 3แล้ว​ตรัส​ว่า, “เรา​กล่าว​แก่​ท่าน​ทั้ง​หลาย​ตาม​จริง​ว่า, ถ้า​พวก​ท่าน​ไม่​กลับ​ใจ​เป็น​เหมือน​เด็ก​เล็กๆ, ท่าน​จะ​เข้า​ใน​แผ่น​ดิน​สวรรค์​ไม่ได้​เลย. 4เหตุ​ฉะนั้น​ถ้า​ผู้ใด​ถ่อม​จิตต์​ใจ​ลง​เหมือน​เด็ก​เล็กๆ คน​นี้, ผู้​นั้น​จะ​เป็น​ใหญ่​ใน​แผ่น​ดิน​สวรรค์. 5ถ้า​ผู้ใด​จะ​รับ​เด็ก​เล็กๆ เช่นนี้​คน​หนึ่ง​ใน​นาม​ของ​เรา, ผู้​นั้น​ก็​รับ​เรา​ด้วย. 6แต่​ผู้ใด​จะ​นำ​ผู้​เล็ก​น้อย​เหล่านี้​คน​หนึ่ง​ที่​เชื่อ​ใน​เรา​ให้​หลง​ผิด, ถ้า​ได้​เอา​หิน​โม่​ก้อน​ใหญ่​ผูก​คอ​ผู้​นั้น​ถ่วง​เสีย​ที่​ทะเล​ลึก​ก็​ดี​กว่า
7“วิบัติ​แก่​โลก​นี้​ด้วย​เหตุ​ความ​หลง​ผิด​เพราะ​จำเป็นต้อง​มี​เหตุ​ให้​หลง​ผิด, แต่​วิบัติ​แก่​ผู้​ที่​ก่อ​เหตุ​ให้​เกิด​ความ​หลง​ผิด​นั้น​ถ้า​มือ​หรือ​เท้า​ของ​ท่าน​ทำ​ให้​หลง​ผิด, 8จง​ตัดทิ้ง​เสีย​ซึ่ง​จะ​เข้า​ใน​ชีวิต​มือ​และ​เท้า​ด้วน​ดี​กว่า​มี​สอง​มือ​สอง​เท้า​และ​ต้อง​ถูก​ทิ้ง​ใน​ไฟ​ซึ่ง​ไหม้​อยู่​เป็น​นิตย์. 9ถ้า​ตา​ของ​ท่าน​ทำ​ให้​ท่าน​หลง​ผิด, จง​ควัก​ออก​ทิ้ง​เสีย​ซึ่ง​จะ​เข้า​ใน​ชีวิต​ด้วย​ตา​ข้าง​เดียว​ดี​กว่า​มี​สอง​ตา​และ​ต้อง​ถูก​ทิ้ง​ไป​ใน​ไฟ​นรก
10จง​ระวัง​ให้​ดี, อย่า​ดู​หมิ่น​ผู้​เล็กน้อย​เหล่านี้​สัก​คน​หนึ่ง. ด้วย​เรา​กล่าว​แก่​ท่าน​ทั้ง​หลาย​ว่า, ทูต​ของ​เขา​เฝ้า​อยู่​เสมอ​ต่อ​พระ​พักตร​พระ​บิดา​ของ​เรา​ผู้​สถิต​ใน​สวรรค์. #สำเนา​ต้นฉะบับ​เก่าแก่​บาง​ฉะบับ​เพิ่ม​ข้อ 11 ไว้​ดังต่อไปนี้, เพราะว่า​บุตร​มนุษย์​ได้​เสด็จ​มา​เพื่อ​ช่วย​ซึ่ง​หลง​หายไป​นั้น​ให้​รอด. 12ท่าน​ทั้ง​หลาย​คิดเห็น​อย่างไร? ถ้า​ผู้​หนึ่ง​มี​แกะ​อยู่​ร้อย​ตัว, ตัว​หนึ่ง​หลง​หาย​ไป​จาก​ฝูง, ผู้​นั้น​จะ​ไม่​ละ​แกะ​เก้า​สิบ​เก้า​ตัว​ไว้​บน​ภูเขา​แล้ว​ไป​เที่ยว​หา​ตัว​ที่​หาย​นั้น​หรือ 13เรา​บอก​ท่าน​ตาม​จริง​ว่า. ถ้า​ผู้​นั้น​พบ​แกะ​ตัว​ที่​หาย. เขา​จะ​มี​ความ​ยินดี​ยิ่ง​กว่า​ใน​เก้า​สิบ​เก้า​ตัว​ที่​มิได้​หลง​หาย​นั้น. 14อย่าง​นั้น​แหละ​พระ​บิดา​ของ​ท่าน​ผู้​อยู่​ใน​สวรรค์​ไม่​ปรารถนา​ให้​ผู้​เล็กน้อย​เหล่านี้​สัก​คน​หนึ่ง​พินาศ​ไป​เลย
“พี่​น้อง​ทำ​ผิด​...​จง​คืน​ดี​กัน”
15“หาก​ว่า​พี่​น้อง​ของ​ท่าน​ผู้​หนึ่ง​ทำ​ผิด​ต่อ​ท่าน. จง​ไป​แจ้ง​ความผิด​นั้น​แก่​เขา​สอง​ต่อ​สอง​เท่านั้น​ถ้า​เขา​ฟัง​ท่าน. ก็​จะ​คืน​ดี​เป็น​พี่​น้อง​กัน​อีก. 16แต่​ถ้า​เขา​ไม่​ฟัง​ท่าน. จง​นำ​คน​หนึ่ง​หรือ​สอง​คน​ไป​ด้วย. ให้​เป็น​พะยาน​สอง​สาม​ปาก​เพื่อ​ทุก​คำ​จะ​เป็น​หลก​ฐาน​ได้. 17ถ้า​เขา​ไม่​ฟัง​คน​เหล่านั้น. จง​ไป​แจ้ง​ความ​ต่อ​คริสตจักร. ถ้า​เขา​ยัง​ไม่​ฟัง​คริสตจักร​อีก​ก็​ให้​ถือ​เสีย​ว่า​เขา​เป็น​เหมือน​คน​ต่างประเทศ​หรือ​คน​เก็บ​ภาษี. 18เรา​บอก​ท่าน​ทั้ง​หลาย​ตาม​จริง​ว่า, สิ่ง​สาร​พัตร​ซึ่ง​ท่าน​จะ​ผูกมัด​ใน​แผ่น​ดิน​โลก​ก็​จะ​ถูก​ผูกมัด​ใน​แผ่น​ดิน​สวรรค์. และ​สิ่ง​ซึ่ง​ท่าน​จะ​ปล่อย​ใน​แผ่น​ดิน​โลก​ก็​จะ​ถูก​ปล่อย​ใน​สวรรค์​เหมือน​กัน. 19เรา​กล่าว​แก่​ท่าน​ทั้ง​หลาย​อีก​ว่า, ถ้า​ใน​พวก​ท่าน​ที่​อยู่​ใน​แผ่น​ดิน​โลก​สอง​คน​จะ​ร่วม​ใจ​กัน​ขอ​สิ่ง​หนึ่ง​สิ่ง​ใด. พระ​บิดา​ของ​เรา​ผู้​อยู่​ใน​สวรรค์​ก็​จะ​ทรง​กระทำ​ให้. 20ด้วย​ว่า​มี​สอง​สาม​คน​ประชุม​กัน​ที่​ไหนๆ ใน​นาม​ของ​เราๆ จะ​อยู่​ท่ามกลาง​เขา​ที่​นั่น
21“ขณะนั้นเป​โตร​มา​ทูล​พระ​องค์​ว่า. “พระ​องค์​เจ้า​ข้า, พี่​น้อง​ของ​ข้าพ​เจ้า​จะ​ทำ​ผิด​ต่อ​ข้าพ​เจ้า​ได้​กี่​ครั้ง​ซึ่ง​ข้าพ​เจ้า​ควร​จะ​ยก​ความผิด​ของ​เขา. ถึง​เจ็ด​ครั้ง​หรือ” 22พระ​เยซู​ตรัส​ตอบ​เขา​ว่า, “เรา​มิได้​ว่า​แก่​ท่าน​ถึง​เจ็ด​ครั้ง​เท่านั้น, แต่​ถึง​เจ็ด​สิบ​ครั้ง​คูณ​ด้วย​เจ็ด
บ่าว​ลูกหนี้​ใจ​ร้าย
23เหตุ​ฉะนั้น​แผ่น​ดิน​สวรรค์​เปรียบ​เหมือน​เจ้า​องค์​หนึ่ง​ทรง​ประสงค์​จะ​คิด​บัญชี​กับ​บ่าว. 24เมื่อ​ตั้ง​ต้น​ทำ​การ​นั้น​แล้ว​เขา​พา​คน​หนึ่ง​ซึ่ง​เป็น​หนี้​เจ็ด​แสน​ห้า​หมื่น​ชั่ง​มา​เฝ้า. 25ท่าน​จึง​สั่ง​ให้​ขาย​ตัว​กับ​ทั้ง​เมีย​และ​ลูก​และ​บรรดา​สิ่งของ​ที่​เขา​มี​อยู่​นั้น​เอา​มา​ใช้​หนี้. เพราะ​เขา​ไม่​มี​เงิน​จะ​ใช้​หนี้. 26บ่าว​ลูกหนี้​ผู้​นั้น​จึง​กราบ​ลง​ทูล​ว่า. ‘ข้า​แต่​ท่าน. ขอ​โปรด​ผัด​ไว้​ก่อน​แล้ว​ข้าพ​เจ้า​จะ​ใช้​หนี้​ทั้งสิ้น.’ 27เจ้า​องค์​นั้น​มี​พระทัย​เมตตา​โปรด​ยก​หนี้​ปล่อย​ตัว​เขา​ไป. 28แต่​บ่าว​ผู้​นั้น​ออกไป​พบ​คน​หนึ่ง​เป็น​เพื่อน​บ่าว​ด้วย​กัน​ซึ่ง​เป็น​หนี้​เขา​อยู่​สัก​ร้อย​บาท. จึง​จับ​คน​นั้น​บีบ​คอ​ว่า. ‘จง​ใช้​หนี้​ให้​ข้า.’ 29เพื่อน​บ่าว​คน​นั้น​ได้​กราบ​ลง​อ้อน​วอน​ว่า. ‘ขอ​โปรด​ผัด​ไว้​ก่อน​แล้ว​ข้าพ​เจ้า​จะ​ใช้​ให้.’ 30แต่​เขา​ไม่​ยอม, จึง​นำ​บ่าว​ลูกหนี้​นั้น​ไป​จำ​จอง​ไว้​จน​กว่า​จะ​ใช้​เงิน​นั้น. 31ฝ่าย​พวก​เพื่อน​บ่าว​เมื่อ​เห็น​เหตุการณ์​เช่นนน​ก็​พา​กัน​สลด​ใจ​ยิ่ง​นัก, จึง​นำ​เหตุการณ์​ทั้ง​ปวง​ที่​เกิด​ขึ้น​นั้น​ไป​กราบ​ทูล​เจ้า​องค์​นั้น. 32ท่าน​จง​ทรง​เรียก​บ่าว​นั้น​มา​สั่ง​ว่า. ‘อ้าย​ชาติ​ชั่ว. เรา​ได้​โปรด​ยก​หนี้​ให้​เอ็ง​ทั้งหมด​เพราะ​เอ็ง​ได้​ขอ​แต่​เรา 33เอ็ง​ควร​จะ​เมตตา​เพื่อน​บ่าว​ด้วย​กัน เหมือน​เรา​ได้​กรุณา​เอ็ง​ไม่​ใช่​หรือ’ 34แล้ว​เจ้า​องค์​นั้น​กริ้ว จึง​มอบ​ผู้​นั้น​ไว้​แก่​เจ้าหน้าที่​เร่งรัด​จน​กว่า​จะ​ใช้​หนี้​หมด. 35ถ้า​ท่าน​ขาด​เมตตา​จิตต์​ไม่​ยก​ความผิด​ให้​พี่​น้อง​ของ​ท่าน​ทุก​คน. พระ​บิดา​ของ​เรา​ผู้​สถิต​ใน​สวรรค์​จะ​ทรง​กระทำ​แก่​ท่าน​ทั้ง​หลาย​อย่าง​นั้น​แหละ.”

ที่ได้เลือกล่าสุด:

มัดธาย 18: TH1940

เน้นข้อความ

คัดลอก

เปรียบเทียบ

แบ่งปัน

None

ต้องการเน้นข้อความที่บันทึกไว้ตลอดทั้งอุปกรณ์ของคุณหรือไม่? ลงทะเบียน หรือลงชื่อเข้าใช้