มัดธาย 18

ใครเป็นใหญ่ในแผ่นดินสวรรค์

1ในเวลานั้นเหล่าสาวกมาเฝ้าพระเยซูทูลว่า, “ถ้าอย่างนั้นใครเป็นใหญ่ในแผ่นดินสวรรค์?” 2พระองค์จึงทรงเรียกเด็กเล็กๆ คนหนึ่งให้มายืนท่ามกลางเขา, 3แล้วตรัสว่า, “เรากล่าวแก่ท่านทั้งหลายตามจริงว่า, ถ้าพวกท่านไม่กลับใจเป็นเหมือนเด็กเล็กๆ, ท่านจะเข้าในแผ่นดินสวรรค์ไม่ได้เลย. 4เหตุฉะนั้นถ้าผู้ใดถ่อมจิตต์ใจลงเหมือนเด็กเล็กๆ คนนี้, ผู้นั้นจะเป็นใหญ่ในแผ่นดินสวรรค์. 5ถ้าผู้ใดจะรับเด็กเล็กๆ เช่นนี้คนหนึ่งในนามของเรา, ผู้นั้นก็รับเราด้วย. 6แต่ผู้ใดจะนำผู้เล็กน้อยเหล่านี้คนหนึ่งที่เชื่อในเราให้หลงผิด, ถ้าได้เอาหินโม่ก้อนใหญ่ผูกคอผู้นั้นถ่วงเสียที่ทะเลลึกก็ดีกว่า

7“วิบัติแก่โลกนี้ด้วยเหตุความหลงผิดเพราะจำเป็นต้องมีเหตุให้หลงผิด, แต่วิบัติแก่ผู้ที่ก่อเหตุให้เกิดความหลงผิดนั้นถ้ามือหรือเท้าของท่านทำให้หลงผิด, 8จงตัดทิ้งเสียซึ่งจะเข้าในชีวิตมือและเท้าด้วนดีกว่ามีสองมือสองเท้าและต้องถูกทิ้งในไฟซึ่งไหม้อยู่เป็นนิตย์. 9ถ้าตาของท่านทำให้ท่านหลงผิด, จงควักออกทิ้งเสียซึ่งจะเข้าในชีวิตด้วยตาข้างเดียวดีกว่ามีสองตาและต้องถูกทิ้งไปในไฟนรก

10จงระวังให้ดี, อย่าดูหมิ่นผู้เล็กน้อยเหล่านี้สักคนหนึ่ง. ด้วยเรากล่าวแก่ท่านทั้งหลายว่า, ทูตของเขาเฝ้าอยู่เสมอต่อพระพักตรพระบิดาของเราผู้สถิตในสวรรค์. #สำเนาต้นฉะบับเก่าแก่บางฉะบับเพิ่มข้อ 11 ไว้ดังต่อไปนี้, เพราะว่าบุตรมนุษย์ได้เสด็จมาเพื่อช่วยซึ่งหลงหายไปนั้นให้รอด. 12ท่านทั้งหลายคิดเห็นอย่างไร? ถ้าผู้หนึ่งมีแกะอยู่ร้อยตัว, ตัวหนึ่งหลงหายไปจากฝูง, ผู้นั้นจะไม่ละแกะเก้าสิบเก้าตัวไว้บนภูเขาแล้วไปเที่ยวหาตัวที่หายนั้นหรือ 13เราบอกท่านตามจริงว่า. ถ้าผู้นั้นพบแกะตัวที่หาย. เขาจะมีความยินดียิ่งกว่าในเก้าสิบเก้าตัวที่มิได้หลงหายนั้น. 14อย่างนั้นแหละพระบิดาของท่านผู้อยู่ในสวรรค์ไม่ปรารถนาให้ผู้เล็กน้อยเหล่านี้สักคนหนึ่งพินาศไปเลย

“พี่น้องทำผิด...จงคืนดีกัน”

15“หากว่าพี่น้องของท่านผู้หนึ่งทำผิดต่อท่าน. จงไปแจ้งความผิดนั้นแก่เขาสองต่อสองเท่านั้นถ้าเขาฟังท่าน. ก็จะคืนดีเป็นพี่น้องกันอีก. 16แต่ถ้าเขาไม่ฟังท่าน. จงนำคนหนึ่งหรือสองคนไปด้วย. ให้เป็นพะยานสองสามปากเพื่อทุกคำจะเป็นหลกฐานได้. 17ถ้าเขาไม่ฟังคนเหล่านั้น. จงไปแจ้งความต่อคริสตจักร. ถ้าเขายังไม่ฟังคริสตจักรอีกก็ให้ถือเสียว่าเขาเป็นเหมือนคนต่างประเทศหรือคนเก็บภาษี. 18เราบอกท่านทั้งหลายตามจริงว่า, สิ่งสารพัตรซึ่งท่านจะผูกมัดในแผ่นดินโลกก็จะถูกผูกมัดในแผ่นดินสวรรค์. และสิ่งซึ่งท่านจะปล่อยในแผ่นดินโลกก็จะถูกปล่อยในสวรรค์เหมือนกัน. 19เรากล่าวแก่ท่านทั้งหลายอีกว่า, ถ้าในพวกท่านที่อยู่ในแผ่นดินโลกสองคนจะร่วมใจกันขอสิ่งหนึ่งสิ่งใด. พระบิดาของเราผู้อยู่ในสวรรค์ก็จะทรงกระทำให้. 20ด้วยว่ามีสองสามคนประชุมกันที่ไหนๆ ในนามของเราๆ จะอยู่ท่ามกลางเขาที่นั่น

21“ขณะนั้นเปโตรมาทูลพระองค์ว่า. “พระองค์เจ้าข้า, พี่น้องของข้าพเจ้าจะทำผิดต่อข้าพเจ้าได้กี่ครั้งซึ่งข้าพเจ้าควรจะยกความผิดของเขา. ถึงเจ็ดครั้งหรือ” 22พระเยซูตรัสตอบเขาว่า, “เรามิได้ว่าแก่ท่านถึงเจ็ดครั้งเท่านั้น, แต่ถึงเจ็ดสิบครั้งคูณด้วยเจ็ด

บ่าวลูกหนี้ใจร้าย

23เหตุฉะนั้นแผ่นดินสวรรค์เปรียบเหมือนเจ้าองค์หนึ่งทรงประสงค์จะคิดบัญชีกับบ่าว. 24เมื่อตั้งต้นทำการนั้นแล้วเขาพาคนหนึ่งซึ่งเป็นหนี้เจ็ดแสนห้าหมื่นชั่งมาเฝ้า. 25ท่านจึงสั่งให้ขายตัวกับทั้งเมียและลูกและบรรดาสิ่งของที่เขามีอยู่นั้นเอามาใช้หนี้. เพราะเขาไม่มีเงินจะใช้หนี้. 26บ่าวลูกหนี้ผู้นั้นจึงกราบลงทูลว่า. ‘ข้าแต่ท่าน. ขอโปรดผัดไว้ก่อนแล้วข้าพเจ้าจะใช้หนี้ทั้งสิ้น.’ 27เจ้าองค์นั้นมีพระทัยเมตตาโปรดยกหนี้ปล่อยตัวเขาไป. 28แต่บ่าวผู้นั้นออกไปพบคนหนึ่งเป็นเพื่อนบ่าวด้วยกันซึ่งเป็นหนี้เขาอยู่สักร้อยบาท. จึงจับคนนั้นบีบคอว่า. ‘จงใช้หนี้ให้ข้า.’ 29เพื่อนบ่าวคนนั้นได้กราบลงอ้อนวอนว่า. ‘ขอโปรดผัดไว้ก่อนแล้วข้าพเจ้าจะใช้ให้.’ 30แต่เขาไม่ยอม, จึงนำบ่าวลูกหนี้นั้นไปจำจองไว้จนกว่าจะใช้เงินนั้น. 31ฝ่ายพวกเพื่อนบ่าวเมื่อเห็นเหตุการณ์เช่นนนก็พากันสลดใจยิ่งนัก, จึงนำเหตุการณ์ทั้งปวงที่เกิดขึ้นนั้นไปกราบทูลเจ้าองค์นั้น. 32ท่านจงทรงเรียกบ่าวนั้นมาสั่งว่า. ‘อ้ายชาติชั่ว. เราได้โปรดยกหนี้ให้เอ็งทั้งหมดเพราะเอ็งได้ขอแต่เรา 33เอ็งควรจะเมตตาเพื่อนบ่าวด้วยกัน เหมือนเราได้กรุณาเอ็งไม่ใช่หรือ’ 34แล้วเจ้าองค์นั้นกริ้ว จึงมอบผู้นั้นไว้แก่เจ้าหน้าที่เร่งรัดจนกว่าจะใช้หนี้หมด. 35ถ้าท่านขาดเมตตาจิตต์ไม่ยกความผิดให้พี่น้องของท่านทุกคน. พระบิดาของเราผู้สถิตในสวรรค์จะทรงกระทำแก่ท่านทั้งหลายอย่างนั้นแหละ.”

ที่ได้เลือกล่าสุด:

มัดธาย 18: TH1940

เน้นข้อความ

คัดลอก

เปรียบเทียบ

แบ่งปัน