مزامیر 132

132
خداوند صَهیون را برگزیده
سرود صعود
1ای خداوند برای داوود به یاد آور،
همه سختی‌های او را.
2چگونه برای خداوند قسم خورد
و برای قادر مطلق یعقوب نذر نمود
3که به خیمه خانه خود هرگز داخل نخواهم شد
و بر بستر تختخواب خود بر نخواهم آمد.
4خواب به چشمان خود نخواهم داد
و نه سنگینی به مژگان خویش،
5تا مکانی برای خداوند پیدا کنم
و مسکنی برای قادر مطلق یعقوب.
6اینک ذکر آن را در اِفراتَه شنیدیم
و آن را در صحرای یَعار یافتیم.
7«به مسکن‌های او داخل شویم
و نزد قدمگاه وی پرستش نماییم.»
8‌ای خداوند، به استراحتگاه خود برخیز و بیا؛
تو و تابوت قوّت تو.
9کاهنان تو به عدالت آراسته شوند
و مقدّسانت ترنّم نمایند.
10به‌ خاطر خادم خود داوود،
روی مسیح خود را برمگردان.
11خداوند برای داوود به راستی قسم خورد
و از آن برنخواهد گشت که
«از ثمره صُلْب تو بر تخت تو
خواهم گذاشت.
12اگر پسران تو عهد مرا نگاه دارند
و شهادتم را که به ایشان می‌آموزم،
پسران ایشان نیز بر تخت تو
تا به ابد خواهند نشست.»
13زیرا که خداوند صهیون را برگزیده است
و آن را برای مسکن خویش مرغوب فرموده.
14«این است استراحتگاه من تا به ابد.
اینجا ساکن خواهم بود،
زیرا در این رغبت دارم.
15آذوقه آن را به راستی برکت خواهم داد
و فقیرانش را به نان سیر خواهم ساخت،
16و کاهنانش را به نجات آراسته خواهم ساخت
و مقدّسانش به راستی ترنّم خواهند نمود.
17در آنجا شاخ داوود را خواهم رویانید
و چراغی برای مسیح خود
آماده خواهم ساخت.
18دشمنان او را به خجالت آراسته خواهم ساخت
امّا تاج سر او درخشان خواهد آورد.»

اکنون انتخاب شده:

مزامیر 132: RCPV

های‌لایت

کپی

مقایسه

به اشتراک گذاشتن

None

می خواهید نکات برجسته خود را در همه دستگاه های خود ذخیره کنید؟ برای ورودثبت نام کنید یا اگر ثبت نام کرده اید وارد شوید