مزامیر 106
106
خداوند را سپاس گویید، زیرا که او نیکوست
1هللویاه!
خداوند را حمد بگویید،
زیرا که او نیکو است
و رحمت او تا به ابد!
2کیست که کارهای عظیم خداوند را بگوید
و همه نغمههای او را بشنواند؟
3خوشا به حال آنانی که انصاف را نگاه دارند
و آن که عدالت را در همه وقت حاصل آورد.
4ای خداوند، مرا یاد کن
به رضامندیی که با قوم خود میداری
و به نجات خود از من دیدار نما.
5تا سعادت برگزیدگان تو را ببینم
و به شادمانی قوم تو مسرور شوم
و با میراث تو فخر نمایم.
6با پدران خود گناه نمودهایم
و عصیان ورزیده، شرارت کردهایم.
7پدران ما کارهای عجیب تو را در مصر نفهمیدند
و زیادی رحمت تو را به یاد نیاوردند،
بلکه نزد دریا یعنی دریای سرخ فتنه انگیختند.
8لیکن به خاطر اسم خود ایشان را نجات داد
تا توانایی خود را اعلان نماید.
9و بر دریای سرخ تشر زد که خشک گردید.
پس ایشان را در ژرفناها
مثل بیابان رهبری فرمود.
10و ایشان را از دست دشمن نجات داد
و از دست دشمن رهایی بخشید.
11و آب، دشمنان ایشان را پوشانید
که یکی از ایشان باقی نماند.
12آنگاه به کلام او ایمان آوردند
و حمد او را سراییدند.
13لیکن کارهای او را به زودی فراموش کردند
و مشورت او را انتظار نکشیدند.
14بلکه شهوت پرستی نمودند در بیابان؛
و خدا را امتحان کردند در هامون.
15و درخواست ایشان را به ایشان داد.
لیکن لاغری در جانهای ایشان فرستاد.
16پس به موسی در اردو حسد بردند
و به هارون، مقدس یَهوْه.
17و زمین شکافته شده، داتان را فرو برد
و جماعت ابیرام را پوشانید.
18و آتش، در جماعت ایشان افروخته شده،
شعله آتش شریران را سوزانید.
19گوسالهای در حوریب ساختند
و بتی ریخته شده را پرستش نمودند.
20و جلال خود را تبدیل نمودند
به مثال گاوی که علف میخورد.
21و خدای نجاتدهنده خود را فراموش کردند
که کارهای عظیم در مصر کرده بود.
22و اعمال عجیب را در زمین حام
و کارهای ترسناک را در دریای سرخ.
23آنگاه گفت که ایشان را هلاک بکند؛
اگر برگزیده او موسی
در شکاف به حضور وی نمیایستاد،
تا غضب او را از هلاکت ایشان برگرداند.
24و زمین مرغوب را خوار شمردند
و به کلام وی ایمان نیاوردند.
25و در خیمههای خود غرغر کردند
و سخن خداوند را گوش ننمودند.
26بنابراین دست خود را بر ایشان برافراشت،
که ایشان را در صحرا از پا درآورد.
27و نسل ایشان را در میان ملّتها بیندازد
و ایشان را در زمینها پراکنده کند.
28پس به بَعَل فِغور پیوستند
و قربانیهای مردگان را خوردند.
29و به کارهای خود خشم او را به هیجان آوردند
و وبا بر ایشان سخت آمد.
30آنگاه فینحاس بر پا ایستاده، مداخله کرد
و وبا برداشته شد.
31و این برای او به عدالت حساب گردید،
پشت بر پشت تا به ابد.
32و او را نزد آب مِریبه غضبناک نمودند.
حتّی موسی هم به خاطر ایشان زیان دید.
33زیرا که روح او را تلخ ساختند،
تا از لبهای خود ناسزا گفت.
34و آن قومها را هلاک نکردند،
که درباره ایشان خداوند امر فرموده بود.
35بلکه خود را با غیریهودیان آمیختند
و کارهای ایشان را آموختند.
36و بتهای ایشان را پرستش نمودند
تا آنکه برای ایشان دام گردید.
37و پسران و دختران خویش را
برای دیوها قربانی گذرانیدند.
38و خون بیگناه را ریختند
یعنی خون پسران و دختران خود را
که آن را برای بُتهای کنعان قربانی کردند
و زمین از خون آلوده گردید.
39و از کارهای خود نجس شدند
و در اعمال خویش زناکار گردیدند.
40بنابراین خشم خداوند بر قوم خود افروخته شد
و میراث خویش را نفرت نمود.
41و ایشان را به دست غیریهودیان تسلیم نمود
تا آنانی که از ایشان نفرت داشتند،
بر ایشان حکمرانی کردند.
42و دشمنان ایشان بر ایشان ظلم نمودند
و زیر دست ایشان ذلیل گردیدند.
43بارهای بسیار ایشان را خلاصی داد.
لیکن به مشورتهای خویش بر او فتنه کردند
و به سبب گناه خویش خوار گردیدند.
44با وجود این، بر تنگی ایشان نظر کرد،
وقتی که فریاد ایشان را شنید.
45و به خاطر ایشان، عهد خود را به یاد آورد
و در زیادی رحمت خویش بازگشت نمود.
46و مرحمت گذاشت
در نظر تمامی اسیرکنندگان ایشان.
47ای یَهوْه خدای ما، ما را نجات ده!
و ما را از میان غیریهودیان جمع کن!
تا نام قدوس تو را حمد گوییم
و در ستایش تو فخر نماییم.
48یَهوْه خدای اسرائیل متبارک باد از ازل تا به ابد.
و تمامی قوم بگویند آمین. هللویاه!
اکنون انتخاب شده:
مزامیر 106: RCPV
هایلایت
کپی
مقایسه
به اشتراک گذاشتن
می خواهید نکات برجسته خود را در همه دستگاه های خود ذخیره کنید؟ برای ورودثبت نام کنید یا اگر ثبت نام کرده اید وارد شوید
@ 2024 Korpu Company
مزامیر 106
106
خداوند را سپاس گویید، زیرا که او نیکوست
1هللویاه!
خداوند را حمد بگویید،
زیرا که او نیکو است
و رحمت او تا به ابد!
2کیست که کارهای عظیم خداوند را بگوید
و همه نغمههای او را بشنواند؟
3خوشا به حال آنانی که انصاف را نگاه دارند
و آن که عدالت را در همه وقت حاصل آورد.
4ای خداوند، مرا یاد کن
به رضامندیی که با قوم خود میداری
و به نجات خود از من دیدار نما.
5تا سعادت برگزیدگان تو را ببینم
و به شادمانی قوم تو مسرور شوم
و با میراث تو فخر نمایم.
6با پدران خود گناه نمودهایم
و عصیان ورزیده، شرارت کردهایم.
7پدران ما کارهای عجیب تو را در مصر نفهمیدند
و زیادی رحمت تو را به یاد نیاوردند،
بلکه نزد دریا یعنی دریای سرخ فتنه انگیختند.
8لیکن به خاطر اسم خود ایشان را نجات داد
تا توانایی خود را اعلان نماید.
9و بر دریای سرخ تشر زد که خشک گردید.
پس ایشان را در ژرفناها
مثل بیابان رهبری فرمود.
10و ایشان را از دست دشمن نجات داد
و از دست دشمن رهایی بخشید.
11و آب، دشمنان ایشان را پوشانید
که یکی از ایشان باقی نماند.
12آنگاه به کلام او ایمان آوردند
و حمد او را سراییدند.
13لیکن کارهای او را به زودی فراموش کردند
و مشورت او را انتظار نکشیدند.
14بلکه شهوت پرستی نمودند در بیابان؛
و خدا را امتحان کردند در هامون.
15و درخواست ایشان را به ایشان داد.
لیکن لاغری در جانهای ایشان فرستاد.
16پس به موسی در اردو حسد بردند
و به هارون، مقدس یَهوْه.
17و زمین شکافته شده، داتان را فرو برد
و جماعت ابیرام را پوشانید.
18و آتش، در جماعت ایشان افروخته شده،
شعله آتش شریران را سوزانید.
19گوسالهای در حوریب ساختند
و بتی ریخته شده را پرستش نمودند.
20و جلال خود را تبدیل نمودند
به مثال گاوی که علف میخورد.
21و خدای نجاتدهنده خود را فراموش کردند
که کارهای عظیم در مصر کرده بود.
22و اعمال عجیب را در زمین حام
و کارهای ترسناک را در دریای سرخ.
23آنگاه گفت که ایشان را هلاک بکند؛
اگر برگزیده او موسی
در شکاف به حضور وی نمیایستاد،
تا غضب او را از هلاکت ایشان برگرداند.
24و زمین مرغوب را خوار شمردند
و به کلام وی ایمان نیاوردند.
25و در خیمههای خود غرغر کردند
و سخن خداوند را گوش ننمودند.
26بنابراین دست خود را بر ایشان برافراشت،
که ایشان را در صحرا از پا درآورد.
27و نسل ایشان را در میان ملّتها بیندازد
و ایشان را در زمینها پراکنده کند.
28پس به بَعَل فِغور پیوستند
و قربانیهای مردگان را خوردند.
29و به کارهای خود خشم او را به هیجان آوردند
و وبا بر ایشان سخت آمد.
30آنگاه فینحاس بر پا ایستاده، مداخله کرد
و وبا برداشته شد.
31و این برای او به عدالت حساب گردید،
پشت بر پشت تا به ابد.
32و او را نزد آب مِریبه غضبناک نمودند.
حتّی موسی هم به خاطر ایشان زیان دید.
33زیرا که روح او را تلخ ساختند،
تا از لبهای خود ناسزا گفت.
34و آن قومها را هلاک نکردند،
که درباره ایشان خداوند امر فرموده بود.
35بلکه خود را با غیریهودیان آمیختند
و کارهای ایشان را آموختند.
36و بتهای ایشان را پرستش نمودند
تا آنکه برای ایشان دام گردید.
37و پسران و دختران خویش را
برای دیوها قربانی گذرانیدند.
38و خون بیگناه را ریختند
یعنی خون پسران و دختران خود را
که آن را برای بُتهای کنعان قربانی کردند
و زمین از خون آلوده گردید.
39و از کارهای خود نجس شدند
و در اعمال خویش زناکار گردیدند.
40بنابراین خشم خداوند بر قوم خود افروخته شد
و میراث خویش را نفرت نمود.
41و ایشان را به دست غیریهودیان تسلیم نمود
تا آنانی که از ایشان نفرت داشتند،
بر ایشان حکمرانی کردند.
42و دشمنان ایشان بر ایشان ظلم نمودند
و زیر دست ایشان ذلیل گردیدند.
43بارهای بسیار ایشان را خلاصی داد.
لیکن به مشورتهای خویش بر او فتنه کردند
و به سبب گناه خویش خوار گردیدند.
44با وجود این، بر تنگی ایشان نظر کرد،
وقتی که فریاد ایشان را شنید.
45و به خاطر ایشان، عهد خود را به یاد آورد
و در زیادی رحمت خویش بازگشت نمود.
46و مرحمت گذاشت
در نظر تمامی اسیرکنندگان ایشان.
47ای یَهوْه خدای ما، ما را نجات ده!
و ما را از میان غیریهودیان جمع کن!
تا نام قدوس تو را حمد گوییم
و در ستایش تو فخر نماییم.
48یَهوْه خدای اسرائیل متبارک باد از ازل تا به ابد.
و تمامی قوم بگویند آمین. هللویاه!
اکنون انتخاب شده:
:
هایلایت
کپی
مقایسه
به اشتراک گذاشتن
می خواهید نکات برجسته خود را در همه دستگاه های خود ذخیره کنید؟ برای ورودثبت نام کنید یا اگر ثبت نام کرده اید وارد شوید
@ 2024 Korpu Company