مَرقُس 4

4
مَثَل برزگر
(متّی ۱۳: ۱‏-۹، لوقا ۸: ۴‏-۸)
1و باز به کنارهٔ دریا به تعلیم دادن شروع کرد و جمعی کثیر نزد او جمع شدند به طوری که به قایق سوار شده، بر دریا قرار گرفت و تمامی آن جماعت بر ساحل دریا حاضر بودند. 2پس ایشان را به مَثَلها چیزهای بسیار می‌آموخت و در تعلیم خود به ایشان گفت: 3«گوش گیرید! اینک برزگری به جهت تخم‌پاشی بیرون رفت. 4و چون تخم می‌پاشید، قدری بر راه ریخته شده، مرغان هوا آمده آنها را برچیدند. 5و پاره‌ای بر سنگلاخ پاشیده شد، در جایی که خاک بسیار نبود. پس چون که زمین عمق نداشت به زودی رویید، 6و چون آفتاب برآمد، سوخته شد و از آن‌رو که ریشه نداشت، خشکید. 7و قدری در میان خارها ریخته شد و خارها نمو کرده، آن را خفه نمود که ثمری نیاورد. 8و بقیّه در زمین نیکو افتاد و حاصل پیدا نمود که رویید و نمو کرد و بار آورد، بعضی سی و بعضی شصت و بعضی صد.» 9پس گفت: «هر‌ که گوش شنوا دارد، بشنود!»
تشریح مَثَل برزگر
(متّی ۱۳: ۱۰‏-۲۳، لوقا ۸: ۹‏-۱۸)
10و چون به خلوت شد، رفقای او با آن دوازده شرح این مثل را از او پرسیدند. 11به ایشان گفت: «به شما دانستن راز پادشاهی خدا عطا شده، امّا به آنانی که بیرونند، همه‌ چیز به مَثَلها می‌شود تا
12'بنگرند و نبینند
و بشنوند و نفهمند،
مبادا بازگشت کرده
گناهان ایشان بخشیده شود.» #4‏.12 اِشعیا 6‏: 9 و 10
13و به ایشان گفت: «آیا این مثل را نفهمیده‌اید؟ پس چگونه سایر مثلها را خواهید فهمید؟ 14برزگر کلام را می‌کارد. 15و اینانند به کناره راه، جایی که کلام کاشته می‌شود؛ و چون شنیدند، بی‌درنگ شیطان آمده کلام کاشته شده در قلوب ایشان را می‌رباید. 16و نیز کاشته شده در سنگلاخ، کسانی می‌باشند که چون کلام را بشنوند، در حال آن را به خوشی قبول کنند، 17لیکن ریشه‌ای در خود ندارند بلکه فانی می‌باشند؛ و چون صدمه‌ای یا زحمتی به‌ سبب کلام روی دهد، در دم لغزش می‌خورند. 18و کاشته شده در خارها آنانی می‌باشند که چون کلام را شنوند، 19اندیشه‌های دنیوی و غرور دولت و هوس چیزهای دیگر داخل شده، کلام را خفه می‌کند و بی‌ثمر می‌گردد. 20و کاشته شده در زمین نیکو آنانند که چون کلام را شنوند، آن را می‌پذیرند و ثمر می‌آورند، بعضی سی و بعضی شصت و بعضی صد.»
21پس به ایشان گفت: «آیا چراغ را می‌آورند تا زیر پیمانه‌ای یا تختی و نه بر چراغدان گذارند؟ 22زیرا که چیزی پنهان نیست که آشکار نگردد و هیچ‌ چیز مخفی نشود، مگر تا به ظهور آید. 23هر که گوش شنوا دارد، بشنود.» 24و به ایشان گفت: «مواظب باشید که چه می‌شنوید، زیرا به هر میزانی که وزن کنید برای شما وزن خواهد شد، بلکه از برای شما که می‌شنوید افزون خواهد گشت. 25زیرا هر‌ که دارد به او داده شود و از هر‌ که ندارد، آنچه نیز دارد، گرفته خواهد شد.»
مَثَل رشد تخم
26و گفت: «همچنین پادشاهی خدا مانند کسی است که تخم بر زمین بیفشاند، 27و شب و روز بخوابد و برخیزد و تخم بروید و رشد کند. چگونه؟ او نداند. 28زیرا که زمین به ذات خود ثمر می‌آورد، اوّل علف، بعد خوشه، پس از آن دانه کامل در خوشه. 29و چون ثمر رسید، بی‌درنگ داس را به کار می‌برد زیرا که وقت حصاد رسیده است.»
مثل دانه خردل
(متّی ۱۳: ۳۱‏-۳۲)
30و گفت: «به چه چیز پادشاهی خدا را تشبیه کنیم و برای آن چه مَثَل بزنیم؟ 31مانند دانهٔ خردلی است که وقتی که آن را بر زمین کارند، کوچکترین تخمهای زمینی باشد. 32لیکن چون کاشته شد، می‌روید و بزرگتر از تمامی گیاهان باغ می‌گردد و شاخه‌های بزرگ می‌آورد، چنانکه مرغان هوا زیر سایه‌اش می‌توانند آشیانه گیرند.» 33عیسی به مَثَلهای بسیار مانند اینها به قدری که توان شنیدن داشتند، کلام را به ایشان بیان می‌فرمود، 34و بدون مَثَل به ایشان سخن نگفت. لیکن در خلوت، تمام معانی را برای شاگردان خود شرح می‌نمود.
آرام کردن طوفان دریا
(متّی ۸: ۲۳‏-۲۷، لوقا ۸: ۲۲‏-۲۵)
35و در همان روز وقت شام، به ایشان گفت: «به کنارهٔ دیگر برویم.» 36پس چون آن گروه را ترک گفتند، او را همانطوری که در قایق بود، برداشتند و چند قایق دیگر نیز همراه او بود. 37که ناگاه طوفانی عظیم از باد پدید آمد وامواج بر قایق می‌خورد به قسمی که نزدیک بود از آب پر شود. 38و او در انتهای قایق بر بالشی خفته بود. پس او را بیدار کرده گفتند: «ای استاد، آیا تو را باکی نیست که هلاک شویم؟» 39عیسی بی‌درنگ برخاسته، باد را نهیب داد و به دریا گفت: «ساکن شو و خاموش باش!» که باد ساکن شده، آرامی کامل پدید آمد. 40و ایشان را گفت: «از برای چه چنین ترسانید و چگونه است که ایمان ندارید؟» 41پس بی‌نهایت ترسان شده، به یکدیگر گفتند: «این کیست که باد و دریا هم او را اطاعت می‌کنند؟»

اکنون انتخاب شده:

مَرقُس 4: RCPV

های‌لایت

کپی

مقایسه

به اشتراک گذاشتن

None

می خواهید نکات برجسته خود را در همه دستگاه های خود ذخیره کنید؟ برای ورودثبت نام کنید یا اگر ثبت نام کرده اید وارد شوید