لوقا 6
6
عیسی صاحب روز سبّت
(متّی 12:1-14؛ مَرقُس 2:23-3:6)
1و واقع شد که در یک روز سبت که عیسی از میان کشتزارها میگذشت و شاگردانش خوشهها میچیدند و به کف مالیده میخوردند. 2و بعضی از فریسیان به ایشان گفتند: «چرا کاری میکنید که کردن آن در سبّت جایز نیست.» 3عیسی در جواب ایشان گفت: «آیا نخواندهاید آنچه داوود و رفقایش کردند در وقتی که گرسنه بودند؛ 4که چگونه داوود به خانهٔ خدا درآمده نان تقدیمی را گرفته بخورد و به رفقای خود نیز داد که خوردن آن جز به کاهنان روا نیست؟» 5پس به ایشان گفت: «پسر انسان مالک روز سبّت نیز هست.»
مردی با دستی خشک
6و در سبّت دیگر عیسی به کنیسه وارد شده تعلیم میداد و در آنجا مردی بود که دست راستش خشک بود. 7و کاتبان و فریسیان چشم بر او میداشتند که شاید در سبّت شفا دهد تا شکایتی بر او یابند. 8او خیالات ایشان را درک نموده، به آن مرد دست خشک گفت: «برخیز و در میان بایست.» آن مرد در حال برخاسته بایستاد. 9عیسی به ایشان گفت: «از شما چیزی میپرسم که در روز سبّت کدام رواست، نیکویی کردن یا بدی، رهانیدن جان یا هلاک کردن؟» 10پس چشم خود را بر جمیع ایشان گردانیده، به آن مرد گفت: «دست خود را دراز کن.» او چنان کرد و در دم دستش مثل دست دیگر صحیح گشت. 11اما ایشان از خشم پر گشته به یکدیگر میگفتند که «با عیسی چه کنیم؟»
انتخاب دوازده رسول
(متّی 10:2-4؛ مَرقُس 3:16-19؛ اعمال 1:13)
12و در آن روزها بر فراز کوه برآمد تا عبادت کند و آن شب را در عبادت خدا به صبح آورد. 13و چون روز شد، عیسی شاگردان خود را پیش طلبیده، دوازده نفر از ایشان را انتخاب کرده، ایشان را نیز رسول خواند. 14یعنی شَمعون که او را پِطرس نیز نام نهاد و برادرش آندریاس، یعقوب و یوحنا، فیلپُس و بَرتولما، 15متّی و توما، یعقوب پسر حَلفای و شَمعون معروف به غیور. 16یهودا برادر یعقوب و یهودای اِسخَریوطی که تسلیم کننده وی بود.
موعظه بالای کوه
(متّی 5:3-12)
17عیسی با ایشان به زیر آمده، بر جای هموار بایستاد. و جمعی از شاگردان وی و گروهی بسیار از قوم، از تمام یهودیه و اورشلیم و کناره دریای صور و صِیدون آمدند تا کلام او را بشنوند و از امراض خود شفا یابند. 18و کسانی که از ارواح پلید در عذاب بودند، شفا یافتند. 19و تمام آن گروه میخواستند او را لمس کنند. زیرا قوّتی از وی صادر شده، همه را تندرستی میبخشید.
20پس عیسی نظر خود را به شاگردان خویش افکنده، گفت: «خوشا به حال شما ای مساکین، زیرا پادشاهی خدا از آن شما است. 21خوشا به حال شما که اکنون گرسنهاید، زیرا که سیر خواهید شد. خوشا به حال شما که اکنون گریانید، زیرا خواهید خندید. 22خوشا به حال شما وقتی که مردم به خاطر پسر انسان از شما نفرت گیرند و شما را از خود جدا سازند و دشنام دهند و نام شما را چون شریر شهرت دهند. 23در آن روز شاد باشید و وجد نمایید، زیرا اینک اجر شما در آسمان عظیم میباشد. زیرا که به همینطور پدران ایشان با انبیا رفتار نمودند.
24«لیکن وای بر شما، ای دولتمندان! زیرا که تسلّی خود را یافتهاید. 25وای بر شما، ای سیرشدگان! زیرا گرسنه خواهید شد. وای بر شما که الان خندانید، زیرا که ماتم و گریه خواهید کرد. 26وای بر شما وقتی که جمیع مردم شما را تحسین کنند، زیرا همچنین پدران ایشان با انبیای دروغین کردند.
دشمنان خود را دوست بدارید
(متّی 5:39-42)
27«لیکن ای شنوندگان، شما را میگویم: دشمنان خود را دوست بدارید و به کسانی که از شما نفرت کنند، نیکویی کنید. 28و هر که شما را لعن کند، برای او برکت بطلبید و برای هر که از شما کینه دارد، دعای خیر کنید. 29و هر که بر رُخسار تو زند، دیگری را نیز به سوی او بگردان و کسی که ردای تو را بگیرد، قبا را نیز از او مضایقه مکن.
30هر که از تو بخواهد، به او بده و هر که مال تو را گیرد، از وی باز مخواه. 31و چنانکه میخواهید مردم با شما عمل کنند، شما نیز به همانطور با ایشان رفتار نمایید.
32«زیرا اگر کسانی را دوست بدارید که شما را دوست دارند، شما را چه فخر است؟ زیرا گناهکاران هم آنهایی را که دوستشان دارند، محبّت میکنند. 33و اگر نیکویی کنید با هر که به شما نیکویی کند، چه فخر دارید؟ چونکه گناهکاران نیز چنین میکنند. 34و اگر قرض دهید به آنانی که امید پس گرفتن از ایشان دارید، شما را چه فخر است؟ زیرا گناهکاران نیز به گناهکاران قرض میدهند تا از ایشان عوض گیرند. 35بلکه دشمنان خود را محبّت نمایید و نیکویی کنید و بدون امید عوض، قرض دهید زیرا که پاداش شما عظیم خواهد بود و پسران خدای متعال خواهید بود، چونکه او با ناسپاسان و بدکاران مهربان است. 36پس رحیم باشید چنانکه پدر شما نیز رحیم است.
داوری کردن دیگران
(متّی 7:1-5)
37«داوری مکنید تا بر شما داوری نشود و حکم مکنید تا بر شما حکم نشود و عفو کنید تا بخشیده شوید. 38بدهید تا به شما داده شود. زیرا پیمانه نیکوی افشرده و تکان داده و لبریز شده را در دامن شما خواهند گذارد. زیرا که به همان پیمانهای که میسنجید، برای شما سنجیده خواهد شد.»
39پس برای ایشان مَثَلی زد که «آیا یک کور میتواند کوری دیگر را راهنمایی کند؟ آیا هر دو در چاه نمیافتند؟ 40شاگرد از معلّم خویش بهتر نیست؛ لیکن هر که کامل شده باشد، مثل استاد خود بود. 41و چرا پَرِ کاهی را که در چشم برادر تو است، میبینی و تیری را که در چشم خود داری، نمی یابی؟ 42و چگونه بتوانی برادر خود را گویی: 'ای برادر، اجازه بده تا خَس را از چشم تو بیرون آورم' و تیری را که در چشم خود داری، نمی بینی. ای ریاکار! اوّل چوب را از چشم خود بیرون کن، آنگاه نیکو خواهی دید تا خَس را از چشم برادر خود بیرون آوری.
درخت و میوهاش
(متّی 7:16 و 18 و 20)
43«زیرا هیچ درخت نیکو میوه بد بار نمیآورد و نه درخت بد، میوه نیکو آورد. 44زیرا که هر درخت از میوهاش شناخته میشود؛ از خار انجیر را نمییابند و از بوته، انگور را نمیچینند. 45آدم نیکو از خزینهٔ خوب دل خود چیز نیکو برمیآورد و شخص شریر از خزینه بد دل خویش چیز بد بیرون میآورد. زیرا زبان از آنچه که دل از آن پُر است، سخن میگوید.
خانهٔ خود را روی صخره بنا کن
(متّی 7:24-27)
46«و چون است که مرا 'ای خداوند، ای خداوند' میگویید و آنچه میگویم، به عمل نمیآورید. 47هر که نزد من آید و سخنان مرا شنود و آنها را به جا آورد، شما را نشان میدهم که به چه کس شبیه است؛ 48مثل شخصی است که خانهای میساخت و زمین را کنده، گود نمود و بنیادش را بر سنگ نهاد. پس چون سیلاب آمده، سیل بر آن خانه زور آورد، نتوانست آن را جنبش دهد، زیرا که بر سنگ بنا شده بود. 49لیکن هر که شنید و به عمل نیاورد مانند شخصی است که خانهای بر روی زمین بیبنیاد بنا کرد که چون سیل بر آن صدمه زد، در دم افتاد و خرابی آن خانه عظیم بود.»
اکنون انتخاب شده:
لوقا 6: RCPV
هایلایت
کپی
مقایسه
به اشتراک گذاشتن
می خواهید نکات برجسته خود را در همه دستگاه های خود ذخیره کنید؟ برای ورودثبت نام کنید یا اگر ثبت نام کرده اید وارد شوید
@ 2024 Korpu Company
