خروج 16
16
«مَنّا»
1پس تمامی جماعت قوم اسرائیل از ايليم کوچ کرده، در روز پانزدهم از ماه دوم، بعد از بيرون آمدن ايشان از سرزمين مصر، به صحرای سين که در ميان ايليم و سينا است، رسيدند. 2و تمامی جماعت قوم اسرائیل در آن صحرا بر موسی و هارون شکايت کردند. 3و قوم اسرائیل به ایشان گفتند: «کاش که در سرزمين مصر به دست خداوند مرده بوديم، وقتی که نزد ديگهای گوشت مینشستيم و نان را سير میخورديم، زيرا که ما را به این صحرا بيرون آورديد، تا تمامی اين جماعت را به گرسنگی بکشيد.»
4آنگاه خداوند به موسی گفت: «به یقین من نان از آسمان برای شما بارانم، و قوم رفته، کفايت هر روز را در روزش گيرند، تا ايشان را امتحان کنم که مطابق شريعت من رفتار میکنند يا نه. 5و واقع خواهد شد در روز ششم، که چون آنچه را که آورده باشند درست نمايند، دو برابر مقداری خواهد بود که هر روز گرد میآورند.» 6و موسی و هارون به همه قوم اسرائیل گفتند: «شامگاهان خواهيد دانست که این خداوند بود که شما را از سرزمين مصر بيرون آورد. 7و بامدادان جلال خداوند را خواهيد ديد، زيرا که او شکايتی را که بر خداوند کردهايد شنيده است. زیرا ما چيستيم که بر ما شکايت میکنيد؟» 8و موسی گفت: «اين خواهد بود چون خداوند، شامگاه شما را گوشت دهد تا بخوريد، و صبح نان، تا سير شويد، زيرا خداوند شکايتهای شما را که بر او کردهايد، شنيده است و ما چيستيم؟ بر ما نه، بلکه بر خداوند شکايت نمودهايد.» 9موسی به هارون گفت: «به تمامی جماعت قوم اسرائیل بگو به حضور خداوند نزديک بياييد، زيرا که شکايتهای شما را شنيده است.»
10و واقع شد که چون هارون به تمامی جماعت قوم اسرائیل سخن گفت، به سوی صحرا نگريستند و اينک جلال خداوند در ابر ظاهر شد. 11و خداوند موسی را خطاب کرده، گفت: 12«شکايتهای قوم اسرائیل را شنيدهام. پس ايشان را خطاب کرده، بگو: ”در عصر گوشت خواهيد خورد و صبح از نان سير خواهيد شد تا بدانيد که من يهوه خدای شما هستم.“» 13و واقع شد که در عصر، بلدرچینها برآمده، لشکرگاه را پوشانيدند. و بامدادان شبنم گرداگرد اردو نشست. 14و چون شبنمی که نشسته بود برخاست، اينک بر روی صحرا چيزی شبیه پولَک، گرد و ریز، مثل ژاله بر زمين بود. 15و چون قوم اسرائیل اين را ديدند به يکديگر گفتند که: «اين چیست؟»#16.15 ”مَنّا“ با واژۀ عبری ”مَنهو“ به معنی ”این چیست؟“ ارتباط دارد. زيرا که ندانستند چه بود. موسی به ايشان گفت: «اين آن نان است که خداوند به شما میدهد تا بخوريد. 16اين است امری که خداوند فرموده است، که هر کس به قدر خوراک خود از اين بگيرد؛ يعنی يک عومر#16.16 یک ”عومِر“ تقریباً معادل ۲ لیتر است. برای هر نفر مطابق شماره افراد خويش. هر شخص برای کسانی که در خيمه او باشند، بگيرد.» 17پس قوم اسرائیل چنين کردند، بعضی زياد و بعضی کم برگرفتند. 18اما چون به عومر اندازه گرفتند، آنکه زياد برداشته بود، زياده نداشت و آنکه کم برداشته بود، کم نداشت، بلکه هر کس به قدر خوراکش برداشته بود. 19و موسی به ایشان گفت: «به هوش باشید که کسی چيزی از اين تا صبح نگاه ندارد.» 20لیکن به موسی گوش ندادند، بلکه بعضی قسمتی از آن را تا صبح نگاه داشتند. ولی کرم گذاشت و متعفن گرديد. موسی به ایشان خشمناک شد.
21و هر صبح، هر کس به قدر خوراک خود برمیگرفت، و چون آفتاب گرم میشد، حرارت آن را آب میکرد. 22و واقع شد در روز ششم که نان دو برابر يعنی برای هر نفر دو عومِر برگرفتند. پس همه سران جماعت آمده، موسی را خبر دادند. 23او به ایشان گفت: «اين است آنچه خداوند گفت: ”فردا روز آرامی است؛ سبّت مقدس خداوند. پس آنچه بر آتش بايد پخت، بپزيد و آنچه در آب بايد جوشانيد، بجوشانيد و آنچه باقی باشد، ذخيره کرده، برای صبح نگاه داريد.» 24پس آن را تا صبح ذخيره کردند، چنانکه موسی فرموده بود، که نه متعفن گرديد و نه کرم گذاشت. 25و موسی گفت: «امروز اين را بخوريد، زيرا که امروز سبّت خداوند است. در اين روز آن را در صحرا نخواهيد يافت. 26شش روز آن را برگیرید و روز هفتمين، سبّت است. در این روز نخواهد بود.» 27و واقع شد که در روز هفتم، بعضی از قوم برای برداشتن بيرون رفتند، اما نيافتند. 28و خداوند به موسی گفت: «تا به کی از اجرای فرامین و شريعت من خودداری مینماييد؟ 29ببينيد چونکه خداوند سبّت را به شما بخشيده است؛ از اين سبب در روز ششم، نان دو روز را به شما میدهد. پس هر کس در جای خود بنشيند و در روز هفتم هيچ کس از مکانش بيرون نرود.» 30پس قوم در روز هفتمين آرام گرفتند.
31و خاندان اسرائيل آن را ”مَنّا“ ناميدند و آن مثل تخم گشنيز سفيد بود و طعمش مثل قُرصهای عسلي. 32و موسی گفت: «اين امری است که خداوند فرموده است که ”عومری از آن پر کنی، تا در نسلهای شما نگاه داشته شود، تا آن نان را ببينند که در صحرا، وقتی که شما را از سرزمين مصر بيرون آوردم، آن را به شما خورانيدم.“» 33پس موسی به هارون گفت: «ظرفی بگير، و عومری از مَنّا در آن پر کن و آن را به حضور خداوند بگذار، تا در نسلهای شما نگاه داشته شود.» 34چنانکه خداوند به موسی امر فرموده بود، همچنان هارون آن را پيش صندوق شهادت گذاشت تا نگاه داشته شود. 35و قوم اسرائیل مدت چهل سال مَنّا را میخوردند، تا به سرزمين آباد رسيدند. خوراکشان مَنّا بود تا زمانی که به سرحد سرزمين کنعان رسیدند. 36و اما عومر، یکدهم ايفه#16.36 ک ”ایفَه“ تقریباً معادل ۲۲ لیتر است. است.
اکنون انتخاب شده:
خروج 16: RCPV
هایلایت
به اشتراک گذاشتن
کپی
می خواهید نکات برجسته خود را در همه دستگاه های خود ذخیره کنید؟ برای ورودثبت نام کنید یا اگر ثبت نام کرده اید وارد شوید
@ 2024 Korpu Company