دوومین نامه قرنتیانیرا 7

7
1پس خاجَتی اِن، ایسَه کن اِم وعدَ اِن چَمه شِنَه، بِرَ اِشتَن، روح و جندَکی هر ناپاکیکا پاکیَه آکَرَم و خدا ترسینَه، موقدَّس بِه، کامیل آکَرم.
پولوسی خَشی
2اَمه شمَه دِلیکا جِگا بدَرَ. امَه کَسی حقیکا بدی کَردمون نییَه، کَسیمون خراو آکَردَ نی و کَسیکا سوایستفادَمون نِکردیَه. 3اِم گفی شمَه محکوم کَردِرا نِمَوات. اِمی خونه کن چیمی بَه نَه شِمَرا واتِمه کن اَنَه چَمه دِلیکا جِگارون هِستَه تا یندِنَه بِمِرَم و یَندِنه زندَگی بکَرَم. 4اَز دلو و جورئَتینه شمَنه گف بَژَم، و بَرک شمَه خونه ایفتخار بکَمه. اَز خَیلی آلاویستیم. اَز گِردِ موصیبَتونکا خَشی کا پَتلمَه ایم.
5چون حتی هَنگومی کن مَقدونیَرا آرَستیمون، چَمه اِم تَن آلاویستِش نِویندَ، بَسکَم هَر وَریکا موصیبَتیکا بیمون و بِرنیکا اَجَنگیمون و دِلیکا اَتَرسیمون. 6اَمّا خِدایی کن چَکِستَه دلون آلاونِه، تیتوسی آمه نَه اَمَش آلاونیشَه. 7و اَمه نِه تاکَه تیتوسی آمه خونه، بَلکَم اَ آلاویستِه ایی واسیطنَه کن شِمَه کا گتَش بَه، اَمه آلاویستیمون.تیتوس شمَه حسرَتیکا، غورصَه، و غیرتی کن چمن سَردِرِ هِستِرونه، خَبر وَردِشَه، اَنَه کن اَز ویشتَر خَش آبیم.
8چون هَر چَنَه کن اَز اِشتَن نامه نَه بَشِمَه برضَخ آکَردِمه، اِشتَن کَردَ کاریکا پَشمون نیمَه - با اِمکن تیکَلیی ایی پَشمون بیمَه- ولی اِمی خونه کن ویندمَه چمن نامَه شِمَش برضَخ آکَردِشَه، هر چَنَه تلَکه زمانی. 9ولی ایسَه خَشیمه، اَ نی نِه اِمیرا کن شمه برضَخ آبیرون، بَسکَم اِمی خونه کن شمَه برضخ به توبه کَردِ باعیث بَه. اِمی خونه کن شمَه قورصَه خدا را بَه، تا هیچ ضرری اَمَکا بَشِمَه مَرَسِه. 10چون اَ قورصه ایی کن خِدارا ببو، توبه کردِ باعیث ببیَه، کن نیجات گَتِرا تَمون آرَب و پَشمونی نِدارِ. ولی قورصَه ایی کن دِنیارا ببو، مَردِرا تَمون آرَب. 11چون دیسَه اِم قورصه ایی کن خِدارا بَه چه خَشی ایی شمَکا بوجود وردشَه: اَلبَت هِم خَشیی اَ کن آمونِه شمَه تقصیر کار نیرون، چِه قیضیکا، چِه تَرسیکا، چِه دلتنگیکا، چِه غَیرَتیکا ، چِه موجازاتیکا. هر طَرَفیکا ثابیتِرون کردَ کن اَ قَضیَکا بی تقسیر بیرون. 12پس هر چَنَه کن اِم نامه شِمَرا نِوِشتِم،ولی نِه اَ کَسی خونه کن بَدی کَردَشه را و یا اَ کَسی خونه کن چَی سَر بدی بَیَه، بَلکَم اِمی خونه بَه کن خدا حِضوریکا شمَه اَغیرَت کن چَمه خونه دارَ دیار آبو. 13اِمی خاطر اَمه آلاویستیمون،.
غَیراز چَمَه آلاویستِه، تیتوسی ویندِ خونه نی برکَه خَشی باعیث بَه، اِمی خونه کن چَی روح شمَه گِردی خونه تازَ آبَه. 14چون کن اَز چَی وَریکا، هر نظَریکا بَشِمَه ایفتخار کردِمه و شمِه بَمن سراَفکندَ آنِکَردِرون، بَلکَم هر چیی ایی کن بشِمه واتِمون دِرِست بَه، و ثابیت بَه کن چَمَه ایفتخار تیتوسی وَر بَجا به. 15هر کرَ کن تیتوس شمَه ایطاعَتی یاد اَوَریَه و اِمکن چنتَه شمَه ترسو لرزینه اَی قبول کَردِرون، چَی دل دَبَستِه بَه شمه ویشتَر بَبی. 16خَشیمه کن تمام و کمال شمَکا ایطمینان بَداشتیم.

های‌لایت

کپی

مقایسه

به اشتراک گذاشتن

None

می خواهید نکات برجسته خود را در همه دستگاه های خود ذخیره کنید؟ برای ورودثبت نام کنید یا اگر ثبت نام کرده اید وارد شوید